Author: Baby Yit Lone

မထွေး တစ်ယောက် နိုင်ငံခြားမှပြန်လာပြီးနောက်ခန္ဓာကိုယ်အဆက်အပေါက်များပိုမိုထွားလာသည်ခါးကျဉ်ကျဉ်လေးအောက်မှ လုံးထွားဝိုင်းနေသော တင်လုံးကြီးများမှာလမ်း လျှောက်လိုင်းတိုင်းတုံခါ၍သွားသည် ဖြစ်ညှစ်ချင်စရာ ကောင်းလှ၏ မို့မောက်လှသောရင်နှစ်မြွှာမှာလည်း ဆွဲညှစ်ပြီးစို့ချစ်စရာကောင်းလှသည် လေဆိပ်မှအိမ်သို့ ရောက်သောအချိန်မှာ မနက် ၁၀နာရီခန့်ရှိပြီ အိမ်၌ကျွန်တော်တို့မောင်နှမ ၂ယောက်ပဲနေသည်ဖြစ်ရာမထွေးနိုင်ငံခြားသွားသည့်နေ့မှစ၍အိမ်မှာ ခြောက်ကပ်ခဲ့သည် ယခု မထွေးပြန်ရောက်ပြီးသကာလကျွန်တော့်တို့အိမ်မှာပြန်လည်စိုပြေလာတော့ပါမည်။ မထွေးသည် အိမ်ထဲသို့ဝင်ဝင်ချင်းခရီးဆောင်အိတ်များအားချကာ ရှုပ်ပွနေသော ပစ္စည်းများကိုကြည့်ရင်းအမယ်လေး ငါမောင်တို့များအမနိုင်ငံခြားသွားရင်အိမ်ဖော် ငှားပါဆို မငှားတော့ အိမ်က ရှုပ်ပွနေတာပဲ´ဟု ဗျစ်တောက်ဗျစ်တောက်ပြောရင်း ပစ္စည်းများအားလိုက်သိမ်းနေလေသည်။ ကျွန်တော်လည်း ခန္ဓာကိုယ်ညည်းစီစီဖြစ်နေသဖြင့် ရေချူ ိးဦးမယ် ဟုပြောပြီး ရေချူ ိးခန်းတွင်ရေကိုတစ်ဝကြီးချူ ိး လိုက်လေသည်။ရေချူ ိးပြီးအဝတ်အစားလဲကာ TVကြည့်နေလိုက်သည်တစ်နေ့ခင်းလုံး TVကြည့်ထားသောကြောင့် ၄နာရီလောက်ကျ တော့အိပ်ချင်လာသည် မျက်လုံးမှေးစင်းစင်းနဲ့ ဧည့်ခန်းက ဆိုဖာပေါ်တက်အိပ်လိုက်သည်။ ကျွန်တော်မအိပ်ခင်မထွေး ဘာလုပ်နေတယ်ဆိုတာ မသိလိုက်ပေမထွေးသည် ကျွန်တော် ၏အခန်းကို တတိယမြောက်ရှင်းနေချိန်ဖြစ်သည် တစ်ခန်းလုံးတံမြက်စည်းလှဲသည်။ဗီဒိုအားရှင်းရန် ဖွင့်လိုက်သည်…

ကျူ ပ်​က ​ကျောင်းပြီတာ မကြာ​သေးဘူး. အ​​ဝေးသင်​တက်ဖို့ အလုပ်​ လုပ်​ပြီးပိုက်​ဆံ ရှာရတာ​ပေါ့ အလုပ်​ဆို​ပေမယ်​့ အပြင်​လုပ်​ထွက်​လုပ်​ဖို့ ..ကျန်းမာရေးမ​ကောင်းရှာတဲ့ အဖွားက ရှိ​သေးတယ်​. ဒါ​ကြောင့်ရပ်​ကွက်​ထဲမှာပဲ ကြုံရာအလုပ်​​​တွေလုပ်​ရတာပေါ့ဗျာ…. ဆိုင်ကယ်​​ကယ်​ရီဆွဲ.. တာက အဓိကအလုပ်​​ပေါ့ဗျာ.. တစ်​​နေ့ ကျူ ပ်​မြို့ကအပြန်​ တစ်​အိမ်ကျော်​က မမကြီးနဲ့​တွေ့​တော လမ်းကြုံ​ခေါ်လာတာ​ပေါ့. တစ်​အိမ်​​ကျော်​ဆို​ပေမယ့် နည်းနည်း​တော့စိမ်းတယ်​ ဗျ.. ဒါ​ပေမယ်​့ အဲဒီ​နေ့ကစပြီးရင်းနှီးမိတယ်​. သူနာမည်​က မခင်​ခင်​ထားတဲ့ သူ​ယောကျ်ားကိုစိုးမင်း​နဲ့​တော့အ​စောထဲကသ်ိတာ ​ဘောလုံးကြည့်ရင်း နဲ့..​ပေါ့.. ကိုမင်းစိုးကကားသမားပါ နယ်​​တွေပါ​တွေ အမြဲထွက်​ရတယ်​.. မခင်​ခင်​ထားက ရှမ်းစပ်​တယ်​ဗျ .ဖြူဖြူ ထွားထွား ကြီး. က​လေးမရှိ​တော့ပိုပြီး​တောင့်တယ်​ ဆိုတာ ကျူ ပ်​သတိထားမိတယ်​. “​မောင်​​လေး​ရေ.. ​မောင်​​လေး​ရေ..” ​ခေါ်သံကို အိမ်​​ရှေ့လာတယ်​ဆိုတာသိလို့သွားကြည်​့​တော့.မမခင်​ခင်​ထားကြီး.လက်​ထဲမှာလဲ တစ်​လုံးချိုင့်နဲ့…. “အိမ်​မှာ ပဲကုလားဟင်းချက်​လို့ အဖွားစားဖို့လာပို့​ပေးတာပါ”.. “ဟုတ်​ကဲ့…

နေ့လည် နေ့ခင်း အိမ်မှာ ပျင်းတာနဲ့ ဇိုးကြီးတယောက် လက်ဘက်ရည်ဆိုင်ကို ထွက်ခဲ့တယ်။ နေပူလို့ ဆိုင်မှာက ဘယ်သူမှကိုမရှိဘူး။ ကောင်တာမှာ ဆိုင်ရှင်ရဲ့သမီး ဒုတိယနှစ်ကျောင်းသူ မိစုဖုန်းထဲကို အသည်းအသန်အာရုံရနေတယ်။ ဇိုးကြီးဝင်လာတောင်မသိ။ ကောင်တာနောက်ဘက်ခြမ်းဝိုင်းမှာ ထိုင်ပီး စားပွဲထိုးလေးရောက်လို့ အအေးတလုံးမှာလိုက်တယ်။ အအေးလာချပီး စားပွဲထိုးက ပျောက်သွားတယ်။ ဇိုးကြီးလည်း ဆေးလိပ်သောက်ချင်တာနဲ့ ကောင်တာကို ကိုယ်တိုင်ထယူဖို့ အသွားမိစုတယောက် သူ့အနောက်မှာ လူရောက်တာတောင် မသိရလောက်အောင် သူ့ဖုန်းထဲစိတ်ရောက်နေတယ်။ ဇိုးကြီးလည်း ဘာလဲဆိုပီး သူ့ဖုန်းကို လှမ်းကြည့်မိတော့ မိစုတယောက် အောကားကြည့်နေလေတယ်။ အမေရိကန်ကားနော် HDအကြည်။ ဇိုးကြီးလည်း ထိတ်ခနဲတောင်ဖြစ်သွားပီး ကိုယ်ရှိန်သတ်ပီး ခပ်တည်တည်ပဲ မိစုနားသွားပီး ကောင်တာက ဆေးလိပ်ယူပီး မီးညှိလိုက်တယ်။ အဲ့တော့မှ မိစု လန့်ဖျန့်ပီး ကိုဇိုးကြီးရယ် အသံမပေး ဘာမပေးနဲ့ လန့်ရအောင်…

အမူဟု အများက ခေါ်ကြသော မူမူသည် တော်တော်လှသည်။ အိုးကလည်း လုံးကျစ်နေသည်။ ကိုယ်လုံးကလည်း သွယ်သွယ်လေး။ ရင်ကို ကြည့်ဦး မလား စွင့်စွင့်ကားကားလေး။ ဟိုကောင် မင်းထိုက်နဲ့ လားလား မှ မတန်။ မင်းဆွေ အဖို့ သိပ်မခက်လှ။ သူ့ဖခင်က ရွာမှာ ဖိန့်ဖိန့်တုန်အောင် ကြောက်ရသည့် သူဌေးကြီး။ သြဇာကလည်း ကြီး။ ပြီးတော့ လုပ်သမျှကလည်း တင့်တယ်။ မင်းဆွေ၏ ဖခင်နာမည်က ဆွေမင်း။ ခန့်ခန့်ညားညား ဝတ်စားတတ်ပြီး တကယ့် လူကြီး လူကောင်း စတိုင်က အပြည့်။ လောင်းကစားလုပ်ပြီး အကြွေးဗရဗျစ်နဲ့ လူတယောက်၏ သမီးလေးကို အကြွေးသိမ်းပစ်လိုက်သည်တောင် အများက သူ့အတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ရအောင် အကွက်ဆင်တတ်သေးသည်။ ကြည့်လေ အဖေဖြစ်သူက ဖဲသမား။ အရှုံးက…