Author: Admin-501

အောင်လအင်ဆန်၏ Hall of Fame ခရီးလမ်း

အောင်လအင်ဆန်၏ Hall of Fame ခရီးလမ်းက မြန်မာ့တိုက်ခိုက်ရေးအနာဂတ်ကို မည်သို့ ပြောင်းလဲစေခဲ့ပါသလဲ

စပါးအုံးကြီးက ဖွင့်ပေးခဲ့သော အနာဂတ် – Hall of Fame အောင်လအင်ဆန်နှင့် မြန်မာ့တိုက်ခိုက်ရေးမျိုးဆက်သစ်များ

လွန်ခဲ့သည့် ရှစ်နှစ်ကျော် သက္ကရာဇ်တချို့ကို သတိရမိသည်။ အတိအကျပြောရမည်ဆိုလျှင် ၂၀၁၇ ခုနှစ် ဇွန်လ ၃၀ ရက်နေ့တွင် ဖြစ်သည်။ ရန်ကုန်မြို့ ရန်ကင်းမြို့နယ်ရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်တစ်ဆိုင်တွင် အသက် ၆၄ နှစ်အရွယ်အမျိုးသားတစ်ဦး ရုတ်တရက် မူးလဲ ဆုံးပါးသွားခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ “မြန်မာ့စပါးအုံး The Burmese Phyton” ဟု လူအများသိကြသည့် အောင်လအင်ဆန်က ရုရှားနိုင်ငံသား Vitaly Bigdash ကို အနိုင်ရကာ ဝမ်းချန်ပီယံရှစ် MMA သိုင်းပေါင်းစုံMiddleweight ဝိတ်တန်း၌ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့သည့် ပွဲစဥ်ကို ကြည့်ရင်း စိတ်လှုပ်ရှားကာ ဆုံးသွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“A New Middleweight world Champion” ဟုကြေညာသူ၏အသံနှင့်အတူ ရန်ကုန်မြို့ သုဝဏ္ဏအားကစားရုံတစ်ခုလုံး “လက်ခုပ်သံများတဖြောင်းဖြာင်း….အောင်လ…အောင်လ…မြန်မာ…မြန်မာ….” ဆိုသည့်အားပေးသံများ တပြိုင်နက်ရောပြွန်းကာ ခန်းမတစ်ခုလုံးညံသွားသည်။

ဝမ်းချန်ပီယံရှစ် MMA သိုင်းပေါင်းစုံ Middleweight ဝိတ်တန်း၏ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံကိုကြေညာပြီးချိန် အောင်လအင်ဆန်ကို ကြေညာသူက “How do you feel? ဘယ်လိုခံစားရလဲ”ဟုတစ်ခွန်းတည်း ခပ်ပြတ်ပြတ်မေးလိုက်သည်။

“အားလုံးကိုအရမ်းကျေးဇူးတင်တယ်။ I cannot do this without God, I cannot do this without my teammate, I cannot do this without you, Myanmar” ဟုကြေညာသူမေးသည့် မေးခွန်းကို အောင်လဖြေဆိုချိန် အဆိုပါပွဲစဥ်ကိုကြည့်ရှုခဲ့သည့် မြန်မာ့ MMA ပရိသတ်များ ကြက်သည်း တဖြန်းဖြန်းထခဲ့သည်မဟုတ်လား။ ဤအဖြစ်အပျက်များဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်မှာ ၈ နှစ်ကျော်ကြာခဲ့လေပြီ။

One Championship ကမူ မြန်မာ့စပါးအုံး၏ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့သည့်အောင်မြင်မှုကို “အောင်လအင်ဆန်၏ သမိုင်းဝင်မိန့်ခွန်း” ဟုဆိုကာ အဆိုပါထိုးပွဲအစအဆုံးကို ယူကျု့ခ်တွင် ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းတင်ထားသည်။

လူတစ်ဦးကိုသေဆုံးသွားစေနိုင်သည့် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုး၊ လူတစ်ဦးကိုမျက်ရည်ဝဲလောက်သည်အထိ ကြက်သည်းများ တဖြန်းဖြန်းထစေနိုင်ခဲ့သူ “မြန်မာ့စပါးအုံး အောင်လအင်ဆန်” တစ်ယောက် ပြီးခဲ့သည့် ၂၀၂၅ အောက်တိုဘာလ ၄ ရက်နေ့မှာပဲသူ့ရဲ့ MMA ကစားသမားဘဝနောက်ဆုံးပွဲကိုအနိုင်ရလဒ်ဖြင့်နှုတ်ဆက်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အောင်လ၏အောင်မြင်မှုသည် Middleweight ဝိတ်တန်း ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံအဖြစ်နှင့်သာ ရပ်မသွားပေ။ ၂၀၁၈ ခုနှစ်တွင် Alexandro Machado ကို အလဲထိုးဖြင့်အနိုင်ယူ ကာ One Light Heavyweight MMA ဝိတ်တန်း ၏ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့ပြန်သည်။

အောင်လအင်ဆန်၏ အောင်မြင်မှုသည် သူ့အတွက်သက်သက်မဟုတ်ခဲ့ပါ။ မြန်မာ့သမိုင်းတွင်ပါ ပထမဆုံး MMAသိုင်းပေါင်းစုံ ဝိတ်တန်းနှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံတစ်ဦး အဖြစ်မှတ်တမ်းတင်နိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် ပြုလုပ်သည့် World MMA Awards အဖွဲ့မှ ပေးအပ်သည့် တစ်နှစ်တာအတွင်းနိုင်ငံတကာမှာအကောင်း ဆုံးဖိုက်တာဆုကိုရရှိခဲ့သေးသည်။

အဆိုပါကာလများတွင် One Championship တွင် ဝိတ်တန်းနှစ်ခု၏ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံအဖြစ် အောင်လ အပြင်တစ်ဦးသာရှိခဲ့သည် ဟုမှတ်တမ်းများအရသိရသည်။

ဒါ့အပြင် အောင်လအင်ဆန်၏အောင်မြင်မှုသည် တိုက်ခိုက်ရေးအားကစားကို ဝါသနာပါသည့် မြန်မာနိုင်ငံက မျိုးဆက်သစ်များ အတွက်မူ မျိုးစေ့ကြဲ လမ်းသစ်ဖောက်ခဲ့ သူဟုဆိုရမည်။

အာဏာရှင် အဆက်ဆက်ကြောင့် အလုပ်အကိုင်အခွင့်လမ်းရှားပါးသည့် မြန်မာပြည်တွင် အောင်လအင်ဆန်အားဖြင့် ယနေ့ ဝမ်းချန်ပီယံရှစ် ပြိုင်ပွဲ၌ မြန်မာလူငယ်တိုက်ခိုက်ရေးကစားသမားသစ်များစွာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းခွင့်ရနေကြသည်။

“ကျနော်တို့ရဲ့လာမယ့် မြန်မာဖိုက်တာတွေကိုအားပေးပါ တိုက်တွန်းပါ။ ကျနော့ကိုချစ်ခဲ့သလို သူတို့ကိုလည်းအားပေးပါ။ ချစ်ပါ လေးစားပါလို့တိုက်တွန်းချင်တယ်။” မျိုးဆက်သစ်မြန်မာဖိုက်တာများကိုလည်း သူ့ကိုအားပေးခဲ့သည့်နည်းတူ အမြဲအားပေးဖို့ အောင်လက သူ့ကစားသမားဘဝ နောက်ဆုံးပွဲမတိုင်ခင် BBC နှင့်သီးသန့်အင်တာဗျူးမှတစ်ဆင့် တိုက်တွန်းခဲ့သည်။

Nsang Awng La ငယ်ဘဝနှင့် MMA ကစားသမားဘဝ

အောင်လသည် ကချင်မျိုးနွယ်စု ၆ မျိုးထဲမှ ဂျိန်ဖော့ Jinghpaw လူမျိုးဖြစ်သည်။ Awng ဆိုသည်မှာ မြန်မာလို “အောင်မြင်မှု” ဟုအဓိပ္ပာယ်ရပြီး “La” ဆိုသည်မှာ တတိယမြောက်သားကိုဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ Nsang မျိုးရိုးနာမည်ဖြစ်သည်။

အောင်လကို ကချင်ပြည်နယ် မြစ်ကြီးနားမြို့ ဒူကထောင်ရပ်ကွက်တွင် ကျောက်ကုန်သည် ဦးအင်ဆန်တူးအောင် နှင့် ဒေါ်ရှဒန်နန်ဘူ တို့မှ ၁၉၈၅ ခုနှစ် မေလ ၂၁ ရက်နေ့တွင်မွေးဖွားခဲ့သည်။ မွေးချင်း ၅ ယောက်ရှိသည့်အနက် တတိယမြောက်သား ဖြစ်သည်။

ငယ်စဥ်ဘဝ အတန်းပညာကို ရန်ကုန်နိုင်ငံတကာကျောင်းတစ်ခုတွင် တက်ရောက်သင်ယူခဲ့ပြီး ၂၀၀၃ ခုနှစ် ၁၈ နှစ်သားအရွယ်တွင် အမေရိကားသို့ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ခဲ့ပြီး အမေရိကားတွင် စိုက်ပျိုးရေးသိပ္ပံအထူးပြုဘာသာရပ်ဖြင့် ဘွဲ့ရခဲ့သည်။

ဘွဲ့ရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပျားမွေးမြူရေးလုပ်ငန်းတွင်အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် MMA ကစားသမားဘဝကိုခြေစုံပစ်ဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချခဲ့သည်။

“အရမ်းခက်ခဲခဲ့တယ်။ ပိုက်ဆံလည်းသိပ်မရဘူး။ အမေရိကန်မှာဆို လူဆင်းရဲစာရင်းတောင်ဝင်ခဲ့တယ်။ ရှိတာလေးနဲ့ ဖြစ်အောင် နေခဲ့ရတာပေါ့”ဟု Tagu Fim က ရိုက်ကူးသည့် မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်တစ်ခုတွင် MMAသိုင်းပေါင်းစုံ ကစားသမားဘဝအစအကြောင်း အောင်လက ရင်ဖွင့်ခဲ့သည်။

၂၀၀၄ ခုနှစ်ကစလို့ ဘရာဇီးလူမျိုးတို့၏ ဂျူဂျစ်ဇူ ကိုယ်ခံပညာကိုစတင်လေ့ကျင်ရာမှ MMA သိုင်းပေါင်းစုံ လောကသို့ ဝင်ရောက် လာခဲ့သည်ဟု အောင်လက အင်တာဗျူးတစ်ခုတွင် ဖြေကြားခဲ့ဖူးသည်။ ထို့အပြင် အောင်လသည် ထိုင်းလူမျိုးတို့၏ ကိုယ်ခံပညာ မွေထိုင်းကိုလည်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

MMA သိုင်းပေါင်းစုံကစားသမားဘဝကို ၂၀၀၅ ခုနှစ်အမေရိကန်နိုင်ငံ ကယ်လီဖိုးရီးယားရှိ အပျော်တမ်းပြိုင်ပွဲများတွင်စတင်ခဲ့ သည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် ဝမ်းချန်ပီယံရှစ် နှင့်စတင်လက်တွဲခဲ့ပြီး အဲ့ဒီတစ်နှစ်တည်းမှာဘဲ အမေရိကန်လူမျိုး Cathrine နှင့် လက်ထပ်ကာ သားသုံးဦး၊ သမီးတစ်ဦး ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

Hall of Fame နှင့် အောင်လအင်ဆန်

Hall of Fame ဆိုသည်မှာ နယ်ပယ်တစ်ခုခုတွင် ထူးချွန်သူ၊ အောင်မြင်သူများနှင့် လူအများအဖို့စံပြုထိုက်သူများအတွက် ဂုဏ်ပြု ဖော်ပြသည့်နေရာဖြစ်သည်။

ဥပမာ ဂီတနယ်ပယ်၌ “ပေါ့ဘုရင်” (King Of Pop) ဟုလူသိများသည့် မိုက်ကယ်ဂျက်ဆင်၊ စာပေနှင့် အနုပညာလောကတွင်မူ ဝီလီယံရှိတ်စပီးယား နှင့် လီယိုနာဒိုဒါဗင်ချီဟူ၍ နယ်ပယ်တစ်ခုခုတွင် တစ်ဖက်ကမ်းခက်အောင်ထူးချွန်သူများကို Hall Of fame အဖြစ်ဂုဏ်ပြုဖော်ပြထားကြသည်။

အာရှတွင် အကြီးမားဆုံး Mixed Martial Arts ( MMA) အဖွဲ့အစည်းအဖြစ်လူသိများသည့် One Championship အဖွဲ့ချုပ်က မြန်မာပြည်ဖွား ကချင်တိုင်းရင်းသား အောင်လအင်ဆန်ကို Hall of Fame အဖြစ်ဂုဏ်ပြုမည်ဖြစ်ကြောင်း အောင်လအင်ဆန်၏ MMA ဖိုက်တာဘဝ နောက်ဆုံးပွဲတွင်ကြေညာခဲ့သည်။

One Championship ဆိုသည့် MMA အဖွဲ့အစည်းကို ၂၀၁၁ ခုနှစ်တွင် စင်္ကာပူနိုင်ငံ၌ Chatri နှင့် Victor Cui ဆိုသူတို့က စတင် တည်ထောင်ခဲ့သည်။

အာရှလူမျိုးများအား ကမ္ဘာ့စင်တင်တွင်ထင်ရှားဖို့ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် ၁၄ နှစ်ကြာကျင်းပလာသည့် One Championship တွင် Hall of Fame အဖြစ်ဂုဏ်ပြုထားသူများများစားစားမရှိသေးပေ။ မြန်မာ့စပါးအုံး အောင်လအင်ဆန်အပါအဝင်မှ ၃ ဦးသာရှိသေး သည်။

One flyweight ဝိတ်တန်းရဲ့ ကမ္ဘာချန်ပီယံဖြစ်ခဲ့သူ Demetrious Johnson သည် ပထမဆုံး One ၏ Hall of Fame အဖြစ် ဂုဏ်ပြုခံခဲ့ရပြီး နောက်တစ်ဦးမှာ One Bantamweight ဝိတ်တန်းမှ Bibiano Fernandes ဖြစ်သည်။

အောင်လသည် သူ၏ MMA သိုင်းပေါင်းစုံကစားသမားဘဝတစ်လျှောက် စုစုပေါင်း ၄၆ ပွဲထိုးခဲ့ပြီး ၃၀ပွဲအနိုင် နှင့် ၁၅ပွဲ ရှုံးရလဒ် ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်။ ၂၀၁၄ ခုနှစ်တွင် လက်တွဲခဲ့သည့် One Championship မှာတော့ပွဲပေါင်း ၂၀ ကစားခဲ့ပြီး ၁၅ ပွဲနိုင် ၅ ပွဲရှုံးရလဒ် ဖြင့် ကစားသမားဘဝကိုအဆုံးသတ်ခဲ့သည်။

ကစားသမားဘဝနောက်ဆုံးပွဲကို မြန်မာပရိတ်သတ်များနှင့် မြန်မာပြည်တွင်ထိုးသတ်ခဲ့ချင်သူ

အောင်လသည် သူ၏ကစားသမားဘဝနောက်ဆုံးပွဲကို မြန်မာပြည်တွင် မြန်မာပရိသတ်များအား နှုတ်ဆက်ထိုးသတ်ချင်သည်ဟု သူရဲ့နောက်ဆုံးပွဲ မတိုင်ခင် BBC နှင့်အင်တာဗျူးတွင်ဖွင့်ဟခဲ့သည်။

သို့သော်အာဏာသိမ်းထားသည့်စစ်တပ်ကြောင့် ပြင်းထန်လာသည့်နှစ်ဖက်တိုက်ပွဲအခြေနေ၊ နိုင်ငံရေးမတည်ငြိမ်မှုတွေကြောင့် မြန်မာနိုင်ငံတွင်ထိုးသတ်ရင်း သူ့ပရိတ်သတ်တွေကို မနှုတ်ဆက်နိုင်ခဲ့ပေ။

မြန်မာပြည်တွင် နောက်ဆုံးပွဲကိုမြန်မာပရိသတ်တွေနဲ့ နောက်ဆုံးထိုးသတ်ချင်သည့်ဆန္ဒမပြည်ခဲ့သောလည်း အောင်လနောက်ဆုံး ထိုးသတ်ခဲ့သည်မှာ ဘန်ကောက်မြို့တွင်ဖြစ်တာကြောင့် မြန်မာပရိသတ်သောင်းနဲ့ချီ အံ့မခန်း လာရောက်အားပေးနှုတ်ဆက်ခဲ့ကြ သည်။

သူ၏အောင်မြင်မှုတိုင်းမှာ မိသားစုနှင့်ပရိသတ်ကြောင့်ဟုသာ အမြဲထွက်ဆိုခဲ့သူ “မြန်မာ့စပါးအုံးအောင်လအင်ဆန်” သည် အင်မတန်နှိမ့်ချသူတစ်ဦးအဖြစ်လည်း နိုင်ငံတကာတွင်ကျော်ကြားသူတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ဒါ့အပြင် One Championship တွင် နှစ်ထပ်ကွမ်းချန်ပီယံဖြစ်အပြီး ၂၀၂၂ ခုနှစ်တွင် ခါးပတ်နှစ်ခုလုံးကိုဆက်တိုက်လက်လွှတ်ခဲ့ရ သော်လည်း နောက်ထပ်အောင်မြင်မှုအတွက်ကြိုးစားမှုကို မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

အသက်အရွယ်နှင့်ဒဏ်ရာများကြောင့် ကစားသမား ဘဝနှုတ်ဆက်ခဲ့ရကြောင်း BBC နှင့် အင်တာဗျူးတွင်ဖွင့်ဟရင်း အစနှင့်အဆုံး ရှိသည့် လူ့အသက်တာတွင် အကောင်းဆုံးလုပ်ခဲ့သည်အတွက် နောင်တမရှိသင့်ကြောင်း၊ သူ့ရဲ့ နောက်ထပ် ပန်းတိုင်ဟာ မျိုးဆက်သစ်များအတွက် ဖြစ်ကြောင်းဖြေကြားခဲ့သည်။

“Myanmar, how does it sound to have a world champion?”

“မြန်မာနိုင်ငံ၊ ကမ္ဘာ့ချန်ပီယံတစ်ယောက် ရှိတာဘယ်လိုခံစားရသလဲ?”

အောင်လအင်ဆန် ၏ပထမဆုံး Middleweight ဝိတ်တန်းချန်ပီယံလုပွဲအနိုင်ရအပြီး စင်ပေါ်တွင်မေးခဲ့သည့် စကားဖြစ်သည်။

အောင်လအတွက်ဂုဏ်ပြုသည့် ဤဆောင်းပါးဖတ်နေသူများအား အောင်လမေးသည့် မေးခွန်းကို ဖြေကြည့်စေချင်သည်။

✍ အမိုး

November 16, 2025
မိုးကုတ်ဒေသခံ ထက်ဝက်ကျော် မြို့ကနေ တိမ်းရှောင်နေကြ

မန္တလေးတိုင်း မိုးကုတ်မြို့က ဒေသခံ ထက်ဝက်ကျော်ဟာ မြို့ကနေ အခြားနေရာဒေသဘက်ကို နေ့စဉ်ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြရတယ်လို့ ဒေသခံတွေဆီကနေ သိရပါတယ်။

လာမယ့် နိုဝင်ဘာ ၂၅ ရက်မှာ TNLA က မိုးကုတ်မြို့ကနေ ပြန်လည်စွန့်ခွာသွားမှာဖြစ်ပြီး မြို့ထဲကို စစ်ကောင်စီတပ် ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာတော့မယ်ဆိုတဲ့အတွက်ကြောင့် ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒေသခံတစ်ဦးက “မြို့ခံ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းလောက်က ပြေးကုန်ကြပြီ။ ကျန်တဲ့သူတွေက ကျောက်တူးတဲ့သူတွေ၊ ကျောက်လုပ်သမားတွေပဲ ကျန်တော့မှာ” လို့ ပြောပါတယ်။

မြို့ခံတွေဟာ တအာင်းတပ် ထိန်းချုပ်ရာ နမ့်ဆန်နဲ့ စစ်ကောင်စီထိန်းချုပ်ရာ ကျောက်မဲမြို့၊ မန္တလေးမြို့တွေဘက်ကို ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်ကြတာလို့ သိရပါတယ်။

မိုးကုတ် မြို့ခံ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက “ထွက်ပြေးကြတဲ့သူတွေ ထွက်ပြေးကြပါပြီ။ ကျောက်မဲမှာတောင် ကားအစီး ၅၀၀ လောက်ပိတ်တယ်လို့ ပြောကြတာပဲ” လို့ ပြောပါတယ်။

ဒါပေမယ့် မိုးကုတ်မြို့ကနေ ကျောက်မဲမြို့ကို တိမ်းရှောင်ကြတဲ့ တအာင်း (ပလောင်) လူမျိုးတွေကို စစ်ကောင်စီတပ်ဘက်က ကျောက်မဲမြို့ထဲကို ဖြတ်သန်းသွားလာခွင့်မပြုဘူးလို့ စုံစမ်းသိရှိရပါတယ်။

မိုးကုတ်မြို့ကနေ တအာင်းတပ် – PSLF/TNLA က ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားမယ်လို့ သိရပေမယ့် မြို့ကို မိုးကုတ်ဗျူဟာတပ်၊ မန္တလေး ပြည်သူ့ကာကွယ်ရေးတပ်တို့က မြို့မကျရေးအတွက် ဆက်လက်ခုခံသွားမယ်လို့ ထုတ်ပြန်ထားကြပါတယ်။

November 16, 2025
ဘားအံရောက် အကြမ်းဖက် မင်းအောင်လှိုင် သတင်းပေါက်ကြား

ဘားအံရောက် အကြမ်းဖက် မင်းအောင်လှိုင် သတင်းပေါက်ကြားမှုနှင့် လုံခြုံရေးအခြေအနေကြောင့် အစီအစဉ်တချို့ ဖျက်သိမ်းပြီး ညမအိပ်ဘဲ မော်လမြိုင်သို့ ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာ ညအိပ်

ကရင်ပြည်နယ်၊ ဘားအံမြို့တွင် ရောက်ရှိနေသည့် အကြမ်းဖက် မင်းအောင်လှိုင်မှာ ခရီးစဉ် သတင်းပေါက်ကြားမှုနှင့် လုံခြုံရေး စိုးရိမ်ရသည့် အခြေအနေများကြောင့် ဘားအံတွင် ညမအိပ်တော့ဘဲ မော်လမြိုင်သို့ ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် ထွက်ခွာပြီး အရှေ့တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်တွင် ညအိပ်ခဲ့ကြောင်း စစ်တပ်သတင်းရင်းမြစ်တချို့ထံမှ သိရှိရသည်။

ယမန်နေ့ နိုဝင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့ ဘားအံမြို့သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော အကြမ်းဖက် မင်းအောင်လှိုင်မှာ ဘားအံတွင် ဌာနဆိုင်ရာ တွေ့ဆုံပွဲနှင့် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီးနောက် လူငယ်စင်တာနှင့် ဇွဲကပင်မိုးလုံ လေလုံအားကစားကွင်း တည်ဆောက်မှုကို သွားရောက် စစ်ဆေးခဲ့ကြောင်း၊ မူလအစီအစဉ်ဖြစ်သည့် ဘားအံတပ်နယ် တွေ့ဆုံပွဲနှင့် တောင်ကလေး စစ်ဆေးရုံသို့ သွားရောက်မည့် အစီအစဉ်များကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ကြောင်း၊ယင်းနောက် ဘားအံတွင် ညမအိပ်တော့ဘဲ ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် မော်လမြိုင်မြို့သို့ ထွက်ခွာကာ အရှေ့တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ်တွင် ညအိပ်ခဲ့ကြောင်း သိရှိရသည်။

“ဘားအံမှာ တပ်နယ်တွေ့ဆုံပွဲနဲ့ စစ်ဆေးရုံကိုသွားမယ့် အစီအစဉ်တွေ မလုပ်တော့ဘဲ လုံခြုံရေး အခြေ အနေကြောင့် ဖျက်သိမ်းတာရှိတယ်။ ဘားအံတပ်နယ်တွေ့ဆုံပွဲနဲ့ တောင်ကလေးစစ်ဆေးရုံသွားပြီး ဒဏ်ရာရ တပ်မတော်သားတွေကို တွေ့မယ့် အစီအစဉ်ကို ဖျက်လိုက်တယ်။ ခရီးစဉ်သတင်း ကြိုတင်ပေါက်ကြားလို့” ဟု စစ်တပ်သတင်းရင်းမြစ်က ပြောဆိုသည်။

ယမန်နေ့ ညနေ ၅ နာရီအချိန် မင်းအောင်လှိုင်မှာ ဘားအံမှ မော်လမြိုင်သို့ ရဟတ်ယာဉ်ဖြင့် မော်လမြိုင်လေဆိပ်သို့ ရောက်ရှိလာကြောင်း၊ ယင်းနောက် မော်လမြိုင် ကမ်းနားလမ်း၊ ညစျေးသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး ကျိုက်သလ္လံဘုရားဖူးခဲ့ကြောင်း၊ ယနေ့ နံနက်ပိုင်း မော်လမြိုင်ရှိ ပြည်နယ်ခန်းမတွင် အကြမ်း ဖက် မင်းအောင်လှိုင်က ဌာနဆိုင်ရာ တွေ့ဆုံပွဲနှင့် အရှေ့တောင်တိုင်းစစ်ဌာနချုပ် တပ်နယ်တွေ့ဆုံပွဲ ပြုလုပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိရသည်။

November 16, 2025
ကတုံးပေါ် ထိပ်ကွက်

“မင်းအရင် ဖိုက်လေ…ဆော်ကြီးက တမင်လာပေးတာကွ …”

ဈေးညစောင့် ဒရဝမ်ကြီး ဦးကျောက်ခဲ မှာ အသက် (၄၀) ကျော်ခန့်နှင့် သန်မာဖြတ်လတ်သူ ဖြစ်သည်။ မအေးမြင့် မှာ ဦးကျောက်ခဲ၏ မထိတထိ ကိုင်တွယ်မှု ပြောဆိုမှုများကြောင့် ခံချင်ကြောင်း အရိပ်အယောင်များ ပြခဲ့သည်ဟု ဦးကျောက်ခဲ က ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် အောင်ခိုင်က မအေးမြင့်ကို ယနေ့ည ချိန်း၍ ခေါ်ထားရန် ဦးကျောက်ခဲကို ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အောင်ခိုင် ဆိုတာက မအေးမြင့် ဈေးရောင်းနေသော အမှတ် (၄) ဈေးမှ ဈေးတာဝန်ခံ ဖြစ်သည်။

မအေးမြင့်သည် အမှတ် (၄) ဈေးတွင် လမ်းဘေး ပျံကျဈေးသည် တယောက်ဖြစ်ပြီး နေရာတော်တော်များများကို အရင်ဦးကာ အခြားဈေးသည်များကိုလည်း ငှားစားနေသူ ဖြစ်သည်။ အသက် (၃၅) နှစ်ခန့် လုံးကြီးပေါက်လှ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဖင်ကြီးမှာလည်း သားသမီး မရဘဲ လင်သေခဲ့သဖြင့် ဖြိုမည့်သူ မရှိဘဲ ကြီးချင်တိုင်းကြီးနေသည်။ အသက်အရွယ်ကြောင့် ဝမ်းဗိုက် နည်းနည်းစူနေတာက လွဲလို့ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က လိုးချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ တခါတရံ အောင်ခိုင်က မျက်နှာပေါက် ဆိုးဆိုးနှင့် မအေးမြင့် ချထားသော ဈေးသည်များအား

“ ခင်ဗျားတို့ ဆိုင်ခင်းထားတာ လမ်းဘေး ရောက်နေပြီ…ဆွဲပြီး သိမ်းလိုက်ရမလား… ဒီနေရာမှာ မရောင်းချင်တော့ဘူးလား …”

ဟူ၍ အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်လျှင် မအေးမြင့်က ထလာပြီး

“ ဟဲ့…ဟဲ့….ဟုတ်သားပဲ…နင်တို့ကလည်း…လွန်တာကိုး…ခွင့်လွှတ်ပါ..ဆရာလေးရယ် …”

စသဖြင့် အောင်ခိုင်အနားလာ၍ ဟိုလျှောက် သည်လျှောက်နှင့် သူမ၏ နို့ကြီးတွေနဲ့ အောင်ခိုင် ကို မတော်သလို ထိသလိုမျိုးနှင့် ပွတ်ဆွဲ၍ သွားကာ ပြောတတ်သည်။

မနက်ကတော့ ဦးကျောက်ခဲ တစ်ယောက် မနက်ဈေးထွက်နေသော မအေးမြင့်၏ ရှေ့သို့ ဖြတ်လျှောက်၍ မျက်ရိပ်ပြကာ ခေါ်လိုက်သည်။ မအေးမြင့်က ဈေးရောင်းနေရာမှ အသာထ၍ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ဦးကျောက်ခဲ နောက်သို့ လျှောက်၍ လိုက်သွားသည်။ ဈေးတန်း အဆုံးတွင် ဦးကျောက်ခဲက ရပ်စောင့်နေသည်။

“ ဘာတုန်း ကိုကျောက်ခဲ ရဲ့ …”

“ နင့်ကို သတင်းထူး ပြောမလို့ …”

“ ပြောလေ …”

ဦးကျောက်ခဲက သူမ တကိုယ်လုံးကို စားတော့ ဝါးတော့ မတက် ကြည့်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်အား၊ သိချင်ဇော နှင့် မေးသည်။

“ လကုန်လောက်ကြရင် လမ်းဟိုဖက် အကွေ့ကို ဈေးသည်တွေ ထပ်ပြီး နေရာချမယ် …”

“ ဟယ်..တကယ်လား..ဟင် …”

Random Image
မအေးမြင့် ထခုန်မတတ် ဝမ်းသာသွားသည်။

“ တကယ်ပေါ့..ဈေးတာဝန်ခံတောင် ဇယားကွက်တွေ ဆွဲနေပြီ …”

“ ဒီ…ဒီလိုဆိုရင် ကျမအတွက်လည်း လေးငါးကွက်လောက် လုပ်ပေးထားပါလား ဟင် …”

“ လေးငါးကွက် မဟုတ်ဘူး…ရသလောက် လုပ်ပေးမယ်…ညကြရင်..ဘယ်သူမှ မသိအောင် ဈေးရုံးကို လာခဲ့..(၁၀) နာရီလောက် လာခဲ့..အောင်ခိုင်နဲ့ ကျုပ် ..နှစ်ယောက်ပဲ ရှိမယ် …”

“ အင်း…အင်း…လာခဲ့မယ် …”

“ အေး..ဒါဆို..သွားတော့ …”

ဤသို့ဖြင့် မအေးမြင့် တယောက် ည (၁၀) နာရီလောက်တွင် ဈေးရုံးထဲသို့ ရောက်လာခဲ့ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးကျောက်ခဲက အောင်ခိုင်ကို တွန်းလွှတ်သည်။

“ ခင်…ခင်ဗျား..အရင်ဖိုက်ဗျာ…ကျုပ်မရဲဘူး..ဟီး…ဟီး …”

“ ဒါကြောင့်…နင် ငတ်ငတ်နေတာ..ကဲ…ငါ..သွားမယ် …”

ဦးကျောက်ခဲက နောက်ခန်းသို့ ဝင်သွားသည်။ အောင်ခိုင်က ရှေ့ခန်းနှင့် နောက်ဖက်ကန့်၍ ကာထားသော ဘီရီုနှစ်လုံးကြားမှ နောက်ဖက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်သည်။ (၆၀) ဝပ်အား မီးလုံးတလုံးက ဈေးရုံးတွင် တညလုံး ထွန်းထားသဖြင့် မြင်ကွင်းက ကြည်လင်နေသည်။

“ အလုပ် ဖြစ်မယ်နော်…မအေးမြင့်…ဟဲ..ဟဲ …”

“ အို ..နေရာတကွက် ဘယ်လောက်ဆိုတာ ပြောပေါ့..ရှင်တို့အတွက် ကျသလောက် ပေးမယ် …”

မအေးမြင့် သည် ကိုကျောက်ခဲကို မကြည့်ဘဲ ပြောနေသည်။ သူမ၏ အသံက အတ်တက်တက်ဖြင့် မတုန်အောင် တမင် ထိန်းပြောနေမှန်း သိသာလှ၏။

“ ဟာ ..ကျုပ်တို့က ငွေလိုချင်တာမှ မဟုတ်ဘဲ..ရှင်းရှင်း ပြောမယ်နော်…ဟဲ..ဟဲ …”

“ ငွေမလိုချင်ရင်..ဘာလိုချင်တာလဲ..ရှင်းရှင်းပြောနော်…ဟင်းဟင်း …”

“ ကျုပ်သဘော မဟုတ်ပါဘူး…ဈေးတာဝန်ခံ အောင်ခိုင်က ခင်ဗျားကို စိတ်ဝင်စားနေတာ ဟဲ..ဟဲ …”

ဦးကျောက်ခဲ အောင်ခိုင်ကို တည်ကြက်လုပ်လိုက်လေပြီ။

“ အလို..ဘယ်မလဲ အောင်ခိုင်…မလောက်လေး မလောက်စားနဲ့…ကျမ မွေးရင် ကျမသားလောက် ရှိသေးတယ်..ဟင်း …”

အမှန်တော့ အောင်ခိုင်က အသက်အစိတ်ပင် မပြည့်သေးပါ။

“ အလုပ် မဖြစ်လည်း ..မတတ်နိုင်ဘူးလေ…ကျုပ်က ..ကြားလူပါ …”

“ အင်း..ဟင်း…ရှင်က ပွဲစားပေါ့လေ..ကဲပါ..ဖြစ်တယ်လို့ ပြောလိုက်စမ်းပါ…လာပစေဦး …”

“ ဟဲ..ဟဲ…ကျုပ်ကိုလည်း စေတနာ ထားပါနော် …”

“ ဪ…ရှင်ကပါ ဖြစ်ချင်တယ်ပေါ့…ဟုတ်လား …”

“ မအေးမြင့် ရယ်…မင်းလောက် လှတာကြီးကိုမှ မလုပ်ချင်..အဲ…မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင်..အဲဒီကောင်ဟာ ပန်းသေနေလို့ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့..ဟဲ…ဟဲ …”

“ ဒါပဲနော်…ကျမက အရှက်နဲ့ လူလုပ်တာ..လူသိရှင်ကြား ဖြစ်ကုန်ရင် ရှင့်တို့ကို ထောင်ထဲ အရောက်ပို့မှာ …”

“ မအေးမြင့် ရယ် …ကျုပ်တို့ဘက်က ပေါက်ကြားလို့ကတော့ တကျွန်းထိ ပို့ဗျာ…ကဲ …”

ဦးကျောက်ခဲ က လျှင်သည်။ စကားဆုံးလျှင် မအေးမြင့် ထိုင်နေသော ကွပ်ပျစ်အိပ်စင်လေးပေါ်သို့ ထိုင်ချကာ သူမ ပုခုံးကို ဖက်သည်။ ကျန်လက်တဖက်က ဒူးထောင်ဖင်ချ ထိုင်နေသော မအေးမြင့်၏ စောက်ဖုတ်နေရာ တည့်တည့် အပေါ်သို့ ထမီပေါ်မှ နေ၍ တရွရွ ပွတ်လိုက်သည်။

“ လက်ကလည်း.. သရမ်းလိုက်တာ …”

မအေးမြင့်က ကတုံကရင်ကြီး ပြောသည်။ ဦးကျောက်ခဲ၏ လက်ကို ဆွဲဖယ်ပြီး မျက်နှာလွှဲကာ ပြင်ထိုင်၏။

“ အလုပ်စမယ်လေကွာ..ဟဲ..ဟဲ …”

“ အို..နေစမ်းပါဦး …”

မအေးမြင့် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေဟန် ရှိသည်။ တံတွေးကို မကြာခဏ မြိုချနေရင်း ဦးကျောက်ခဲ၏ ဘေးမှ ရွှေ့ထိုင်သည်။

“ ကဲ..လှဲအိပ်လိုက်နော် …”

ကိုကျောက်ခဲက လေသံလေးနှင့် မအေးမြင့်ကို ပွတ်သပ်ချော့မြူနေသည်။ မအေးမြင့် အသားတွေ တုန်နေသည်။

“ ကျမ ပြောတာတော့ ..မှတ်ထားနော်…ဟင်း …”

မအေးမြင့် က ကိုကျောက်ခဲ၏ လက်ကြီးကို ဆွဲယူပြီး ဘေးသို့ဖယ်ကာ မောဟိုက်တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်၏။

“ အေးပါ…အမြင့်ရယ်…ဘယ်သူမှ..မသိစေရပါဘူး…ကျုပ် အရမ်းတောင်နေပြီ…အမြင့်ရဲ့ …”

“ အို..အဲဒါ ..ဘာလုပ်ရမှာလဲ…တောက် …”

ကြည့်နေသော အောင်ခိုင်မှာ မရိုးမရွကြီး ဖြစ်လာသည်။

“ ကိုယ်မနေနိုင်ဘူး..အမြင့်ရယ် …”

“ ကျွတ်..ဒုက္ခပါပဲ…ကျမလည်း ..ဘယ်လိုပြောရမှန်း..မသိပါဘူးရှင်…ရှက်နေတယ် …”

“ မင်းလည်း ..အလိုးခံဖူးတာပဲကွယ်…ရှက်စရာ မှတ်လို့…မင်းရှက်ရင် ထမီသာ လှန်ပြီး မျက်စေံသာ မှိတ်နေ …”

“ ဒုက္ခပါပဲရှင်..ကျ..ကျမ တကယ်တမ်းကျတော့ မခံရဲဘူး..ကိုကျောက်ခဲ ရဲ့..အာ…ဟို…အဲလို..မလုပ်နဲ့ …”

သွားပြီ။ မအေးမြင့် စကားမဆုံးမှီ ကိုကျောက်ခဲက သူမကို ပုခုံးနှစ်ဖက် ဖိတွန်းပြီး သူ့ကိုယ်လုံးကြီးနှင့် ဖိချကာ တက်ခွလိုက်လေသည်။ ကိုကျောက်ခဲ တွန်းလိုက်သော အရှိန်ကြောင့် မအေးမြင့် မှာ ခြေနှစ်ဖက် မိုးပေါ်ထောင်သွားပြီး ထမီကို ဆွဲလှန်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ အိုး…ဟိုး…မအေးမြင့် စောက်ဖုတ်မဲမဲကြီးကို ချောင်းကြည့်နေသော အောင်ခိုင် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည်။

မအေးမြင့်မှာ အသားဖြူသော်လည်း စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသား ထူထူအမ်းအမ်းကြီးများက ခပ်ညိုညို ဖြစ်နေသည်။ ဖားခုံညင်းကြီး ဒေါဖောင်းနေသကဲ့သို့ ထကြွနေသည်။ မအေးမြင့်က လက်အစုံဖြင့် ထမီကို ဆွဲကာ ဆီးစပ်အထိ အတင်းဆွဲဖုံးနေပြီး တဟင်းဟင်းဖြင့် ညည်းတွားစ ပြုသည်။

ကိုကျောက်ခဲက သူ၏ပုဆိုးကို ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်၍ ချွတ်လိုက်သည်။ ကိုကျောက်ခဲ၏ ပစ္စည်းကလည်း မနည်းမနောပင်။ ဒစ်တုံးတုံး လုံးလုံးကြီးက အမဲသားတုံးကြီးလို၊ အတန်ကြီးက ကိုင်းခရမ်းသီးကြီး အလား နီရဲပြောင်တက်နေသော ကိုကျောက်ခဲ၏ လီးကြီးကို မအေးမြင့်က တချက်ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို ပူးကပ်၍ ပါးစပ်အတွင်းသို့ သွင်းပြီး အားတင်းဟန်ဖြင့် မျက်မှောင် ကြုတ်ထားရှာသည်။

မီးလုံးအလင်းရောင်ဖြင့် ဝင်းလတ်နေသော လီးထိပ်ကြီးက မအေးမြင့်ကို ရင်ခုန်မောပန်း ခြောက်ခြားစေပြန်သည်။

“ ဝင်..ဝင်ပြီလား…ဟင်..ရှင့်ဟာကြီးက…ဟို …”

“ ကွာ..လီးနဲ့စောက်ပတ် မတော်ဘူးဆိုတာ ရှိမလား …”

နှစ်ယောက်စလုံး မောဟိုက်သံများဖြင့် ပြောနေကြသည်။ ချောင်းကြည့်နေသော အောင်ခိုင်ကိုယ်တိုင်လည်း ရင်ထဲလှိုက်၍ မောကာ အာခေါင်တွေ ခြောက်သွေ့လာသည်။ မကြာခဏ တံတွေး မြိုချရင်း တောင်နေသော လီးကြီးကို လက်တဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

“ ပြွတ်…ဖွတ်..ပြွတ် …”

“ အား…အီး…ဝင်သွားပြီရှင့်….အရမ်းမဖိနဲ့လေ…အို …”

“ အာ့…ကျွတ်…ကျွတ်….ကောင်းလိုက်တာ အမြင့်ရယ် …”

မအေးမြင့်၏ လက်များက ကိုကျောက်ခဲ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ထိန်းကိုင်ရင်း မျက်စေ့ကို တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး လည်ပင်းကို စောင်းကာ မျက်နှာကို တဖက်သို့ လှည့်ထားသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကိုလည်း လျှာဖြင့် မကြာခဏ လျှက်နေသည်။

“ ပြွတ်…ပြွတ်….စွပ်..စွတ်….ဖွတ် …”

“ ဟင်း..အွန့်…အ…ဟင့်….အင့် …”

ကိုကျောက်ခဲက တအား ဖိဆောင့်လိုးနေသည်။ ဆောင့်ချက်တိုင်း မအေးမြင့်၏ ခြေနှစ်ချောင်းက ကားကနဲ ကားကနဲ ဘေးသို့ ပြဲပြဲ ထွက်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော ဆောင့်ချက်များကြောင့် မအေးမြင့်၏ ကိုယ်လုံးကို ခေါင်းရင်းဖက်သို့ တွန်း၍ တွန်း၍ တင်နေသလို ဖြစ်နေသည်။

မအေးမြင့်၏ ခေါင်းမှ ဘီးဖြင့် ပတ်ထားသော ဆံပင်များ ပြေကျကုန်သည်။

“ ပြွတ်..ပြွတ်….စွတ်…စွတ်…ပြွတ် …”

“ အ..အ….ဖြေး…ဖြေး …”

ကိုကျောက်ခဲက မလျှော့ပါ။ အရှိန်တက်နေပြီ ဖြစ်၍ ဆောင့်မြဲတိုင်း ဆောင့်လိုးသည်။

“ ကော့ …ကော့ပေးလေ..အမြင့်ရဲ့ …”

“ ဒီ..ဒီမှာ..ကော့နေတာပဲ..အ…အ …”

မောသည့် ပုံဖြင့် ကိုကျောက်ခဲ ခဏအရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။

“ မ..မရပ်နဲ့…လုပ်…အမလေး..လုပ်ပါလို့ ဆိုနေ…အ …”

“ ပြွတ်…စွပ်…ပြွတ် …”

“ အမလေး..အစ်ကိုရဲ့ …”

မအေးမြင့် လက်နှစ်ဖက်က ကိုကျောက်ခဲကို တအားဖက်ကာ မျက်နှာက ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ ကားထားသော သူမ၏ ပေါင်နှစ်လုံးကလည်း ပေါင်ကြားထဲမှ ကိုကျောက်ခဲ၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို ဖတ်ကနဲ ဖတ်ကနဲ ရိုက်ကာ ဖင်ကြီးမှာ ကော့တက်သွားသည်။

“ ကဲဟာ…ကဲ..ကဲ …”

“ ဖွတ်..ပြွတ်…ဗြွတ် …”

“ အာ့…ဟ…အီး …”

ကိုကျောက်ခဲ တကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်ကာ မအေးမြင့်၏ ဗိုက်ပေါ် ဝမ်းလျားမှောက်၍ ကျသွားတော့သည်။ ချောင်းကြည့်နေသော အောင်ခိုင်မှာ သူ့လက်ဖြင့် ဆုပ်ထားသော လီးချောင်းကြီးသည် သွေးတဒိတ်ဒိတ် ခုန်၍ ဥကြီးနှစ်လုံးက အောင့်နေကာ ကသိကအောင့် ဖြစ်နေရတော့သည်။

……………………………………………………

“ ကဲ..ထပါဦး….ဒီမှာ…မွန်းနေပြီ …”

မအေးမြင့်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျှက်ကြီး ဖြစ်နေသော ကိုကျောက်ခဲ ကြုံး၍ထသည်။ ပြီးတော့ စောက်ပတ်ကြီးထဲတွင် တန်းလန်းကြီး ဖြစ်နေသော သူ့လီးကြီးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။

“ ပြွတ် …”

စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကျွတ်သွားတော့ မအေးမြင့်ကလည်း သူမ တံထောင်ဆစ်နှစ်ဖက်ကို အားပြု၍ ထထိုင်လိုက်သည်။

“ ရေဆေးချင်တယ်…ဘယ်နားမှာ ဆေးရမလဲ …”

မအေးမြင့် ခပ်တိုးတိုး မေးသည်။

“ ဒီအပေါက်ကနေ နောက်ကို ထွက်လိုက်…ရေစည်ရှိတယ်…ဘေးက ကျောက်ပြားပေါ်မှာ..ထိုင်ဆေး …”

“ ဟင်…အကာအကွယ်လည်း..မရှိဘဲနဲ့ …”

“ မှောင်နေတာပဲ…တဈေးလုံး ဘယ်သူမှ မရှိတာ …”

ကိုကျောက်ခဲ၏ အသံက မောသံပါနေ၏။ မအေးမြင့် ထွက်သွားပြီး ခဏတွင် ရေသံကြားရသည်။ ကိုကျောက်ခဲ ထိုင်ရာမှ ထ၍ ပုဆိုးကို ကောက်စွပ်ကာ ဝတ်နေစဉ် မအေးမြင့် ပြန်ဝင်လာသည်။

“ ကျုပ်လည်း..နောက်ထွက်လိုက်ဦးမယ် …”

ပြောပြီး ကိုကျောက်ခဲ နောက်သို့ ထွက်သွားသည်။ ခဏအကြာ ကိုကျောက်ခဲ ပြန်ဝင်လာတော့ မအေးမြင့်က ခေါင်းဖြီး၍ ဆံပင်ကို ဘီးဖြင့် ပြန်ပတ်နေသည်။

“ ကိုကျောက်ခဲ..ကျမ ..ပြန်လို့ရပြီလား …”

“ အောင်ခိုင်..လာဦးမယ်လေ …”

“ ဟင်…ရှင်တို့က ..ကျမကို ဖာများ မှတ်နေလို့လား …”

“ စောစောကထဲက ပြောထားတာပဲ..မအေးမြင့်ရာ..နင်လည်း သဘောတူထားတာပဲ …”

“ ဒါတော့ ဒါပေါ့..နောက်နေ့မှ မရဘူးလား …”

“ ပြောထားပြီးသား ဟာကို …”

“ တခါထဲ နှစ်ယောက်လုပ်တာ ခံဖို့ ကျမ..စိတ်မသန့်ဘူး…ကျမက..မိန်းမကောင်းရှင့် …”

“ နင် ဆိုင်နေရာ..ဘယ်နှစ်ခု..ယူမယ်ဆိုတာ …သူ့ကို ပြောရမှာ …”

“ ကဲလေ ..မတက်နိုင်ဘူး..လွှတ်တာ လွှတ်လိုက်တော့..ပြီးတော့..ရှင်က တခြားမှာ သွားနေနော် …”

“ အေးပါဟ..ငါ ဟိုဘက် ဈေးထိပ်က ဆိုင်ခုံမှာ သွားထိုင်နေမှာပါ …”

“ ဒါဆိုလည်း..ပြီးရော…ရှင်တို့ဖက်က ဂတိတည်ပါစေ …”

“ စိတ်ချစမ်းပါ..မအေးမြင့်ရာ …”

ပြောပြီးသည်နှင့် ကိုကျောက်ခဲက အပြင်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။ ကိုကျောက်ခဲ အပြင်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် မအေးမြင့်က အင်္ကျီတွေကို ချွတ်လိုက်ပြီး ထမီ ရင်လျားလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ကျောလည်သာသာ ဆံပင်ကို ဖြေချပြီး ဖီးနေသည်။

အပြင်ရောက်သွားသော ကိုကျောက်ခဲနှင့် အောင်ခိုင်တို့ မျက်နှာချင်း ဆိုင်မိသည်။

“ ဘယ်လိုလဲ..ကိုကျောက်ခဲ …”

“ ကောင်းတာတော့ ..မပြောနဲ့တော့ကွာ…မင်းဝင်တော့လေ..ဟဲ..ဟဲ …”

အောင်ခိုင်က ကိုကျောက်ခဲကို ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အထဲသို့ လှမ်းဝင်သည်။ ကိုကျောက်ခဲက ဈေးရုံးလေး အပြင်ဖက်သို့ လှမ်းထွက်သွားသည်။

………………………………………………………

အောင်ခိုင် အထဲရောက်တော့ ထမီရင်လျားဖြင့် ဆံပင်များ ဖြေချထားသော မအေးမြင့် တယောက် ကွပ်ပစ်စွန်းတွင် ထိုင်နေပြီး သူ့ကို လှမ်းပြုံးပြသည်။

“ ဆရာလေး..ကျမအတွက်..ဆိုင်နေရာက ဘယ်နှစ်ကွက် ရမှာလဲ …”

“ ဘယ်နှစ်ကွက်..လိုချင်လို့လဲ …”

အောင်ခိုင်က မအေးမြင့်၏ ဘေးတွင်ကပ်လျှက် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ ကျမကတော့..ရသလောက် ယူမှာပဲ …”

“ (၁၀) ကွက်လောက်ဆို တော်ရောပေါ့ …”

“ ရပါတယ်…ထိပ်ဖက်က စပေးနော် …”

ပြောလိုက်ရင်း ဆိုင်တကွက်ကို တနေ့နှစ်ရာဖြင့် တရက်ကို ငွေနှစ်ထောင်ထပ်ဝင်တော့မည်ကို မအေးမြင့် တွေးမိလိုက်သည်။ မအေးမြင့်သည် သူမနှင့် ကပ်၍ ထိုင်နေသော အောင်ခိုင်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ ဒီမှာ ဆရာလေးရဲ့…ကျမ ..မလှဘူးလားဟင် …”

ပြောလည်းပြော ရင်လျားထားသော ထမီကို ဖြေချလိုက်ရာ အိတွဲခြင်း မရှိ၊ ဖောင်းတင်း ဆူဖြိုးလှသည့် နို့ဖွေးဖွေးကြီး နှစ်လုံးမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အောင်ခိုင် မျက်လုံး အရောင်လက်သွားသည်။

“ လှလို့လည်း ..ကျုပ်က စိတ်ဝင်စားတာပေါ့ …”

“ ကဲပါ..အဝတ်တွေ ချွတ်ပါဦး …”

အောင်ခိုင် တထပ်တည်း ဝတ်ထားသော ရှပ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်သည်နှင့် မအေးမြင့်က အောင်ခိုင်ကို သိုင်း၍ ဖက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အောင်ခိုင်၏ နို့တဖက်တွင် ပါးစပ်ကပ်၍ အားဖြင့် တအား စုပ်ပေးသည်။ အောင်ခိုင်၏ တကိုယ်လုံး ဖြိုးဖြိုးဖျင်းဖျင်း ဖြစ်သွားသည်။ နောက်ထပ် ကျန်နေသော နို့တဖက်ကို ဖိကပ်၍ စုပ်ပေးရင်း မအေးမြင့်၏ လက်တဖက်က အောင်ခိုင်၏ ပုဆိုး ခါးပုံစကို ဖြုတ်ချပြီး ပေါင်ကြားသို့ လက်ကိုနှိုက်လိုက်ရာ လီးချောင်းကြီးနှင့် သူမလက် ထိမိသည်နှင့် လူပျိုလေး၏ လီးဆိုသော အသိဖြင့် သူမတကိုယ်လုံး ဖျန်းကနဲ ကြက်သီးထသွားသည်။

လူပျိုလီး ဆိုပေမယ့် အထင်တော့ မသေးရဲ။ ကိုကျောက်ခဲ လီး နီးနီးရှိသည်။ သူကတောင် နည်းနည်းပို၍ ရှည်ချင်သေးသည်။ မအေးမြင့်၏ မျက်နှာက အောင်ခိုင်၏ ရင်ဘတ်မှ ခွါသွားသည်။ အောင်ခိုင်၏ လက်နှစ်ဖက်က မအေးမြင့်၏ ဆူဖြိုးလှသော နို့နှစ်လုံးကို လှမ်း၍ စုံကိုင်ကာ ဆုပ်နယ်သည်။ မအေးမြင့် လက်ကတော့ အောင်ခိုင်၏ လီးချောင်းကြီးကို ကိုင်၍ ဆုပ်ပေးနေသည်။

အောင်ခိုင်သည် စောစောကတည်းက မအေးမြင့်နှင့် ကိုကျောက်ခဲတို့ လိုးတာကို ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ကာမဆန္ဒများ ပြင်းပြနေခဲ့ရသူ ဖြစ်သဖြင့် ယခုလို အနေအထားမျိုးတွင် ပိုပြီး မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ဖြစ်၍ လာခဲ့ရသည်။

“ လုပ်တော့မယ် ..အစ်မ..ရာ …”

“ မောင်လေး သဘောပဲလေ..ကဲ..မောင်လေးကို အစ်မ လုပ်ပေးပါ့မယ်..လှဲလိုက်လေ …”

ကွပ်ပြစ်စောင်းတွင် ထိုင်နေရာမှ အောင်ခိုင်သည် ပုဆိုးကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နင်း၍ ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ကွပ်ပြစ်အလယ်သို့ ဖင်ရွှေ့ထိုင်ကာ ပက်လက်လှန်၍ လှဲချလိုက်သည်။ အောင်ခိုင်၏ ရှင်းသန့်နေသော လူပျိုလီးကြီးကို မအေးမြင့်သည် မက်မောစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း ကွပ်ပြစ်စောင်းတွင် ထိုင်နေရာမှ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ပြီးလျှင် ရင်လျားထားသော သူမ၏ ထမီကို ကွင်းလုံး ချွတ်ချလိုက်သည်။ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ရေဆေးငါးကြီးသဖွယ် မက်မောစရာ မအေးမြင့်၏ ကိုယ်လုံးတီးကြီးကို မမှိတ်မသုန် ကြည့်ရင်း အောင်ခိုင်၏ လီးချောင်းကြီးက တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဖြစ်လာသလို အောင်ခိုင်၏ မျက်လုံးများလည်း အရောင်ထွက်လာသည်။

မအေးမြင့်သည် ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် အောင်ခိုင်ကြည့်နေတာကို ကွပ်ပြစ်ပေါ်သို့ လှမ်း၍ တက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အောင်ခိုင် လှဲနေရာဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အောင်ခိုင်၏ မိုးမျှော်နေသော လီးကြီးကို ညှပ်ကာ ခပ်ဖွဖွလေး အထက်အောက် စုန်ဆန်ပွတ်သည်။ အောင်ခိုင်၏ ဆီးခုံ တဝိုက်သာမက ပေါင်တွင်းသားများပါ ကြက်သီးလေးများ ထသွားရသည်။ ပြီးတော့မှ မအေးမြင့်က အောင်ခိုင်၏ လီးကြီးကို လက်တဖက်နှင့်ကိုင်ပြီး လီးချောင်းတည့်တည့်သို့ ခပ်ကုန်းကုန်း ခွ၍ တက်လိုက်သည်။ နောက် လီးထိပ်ကို စောက်ပတ်ဝတွင် တေ့ပြီး တဖြေးဖြေး ထိုင်ချသည်။

“ ဟင်း …”

လီးတဆုံး ဝင်သွားသည်နှင့် မအေးမြင့်သည် သက်ပြင်းချကာ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖြတ်ကနဲ ပြန်၍ ဖွင့်လိုက်သည်။

“ ဟင်း…ဟင်း..ကြီးလိုက် သန်လိုက်တဲ့ ဟာကြီး ..ဟင်း…အားရလိုက်တာ …”

မပီမသ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ညည်းသည်။ အပျိုမဟုတ်သော်လည်း လင်သေတာ ကြာပြီ ဖြစ်သည့်အပြင် ကလေးကလည်း မမွေးရသေးတော့ အောင်ခိုင်မှာ စီးကြပ်သော စောက်ခေါင်း၏ အတွေ့ကြောင့် အရသာ ထူးနေရသည်။ လီးတဆုံး ဝင်ထားပေမယ့် ဖင်ကို ပြန်မကြွသေးဘဲ မအေးမြင့်သည် စောက်ပတ်ဝနှင့် လီးအရင်းဆီးခုံကို ဖိကပ်ကာ လှည့်ပေးသည်။

“ အားပါး..ကောင်းလိုက်တာ ..အစ်မရာ …”

“ အဟင်း..ဟင်း …”

မအေးမြင့်က ကျေနပ်စွာ ပြုံး၍ အောင်ခိုင်၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲယူကာ သူမ၏ နို့နှစ်လုံးပေါ်သို့ တင်ပေးသည်။ အောင်ခိုင်က မအေးမြင့်၏ ဆူဖြိုးလှသော နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို စိတ်တိုင်းကြ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်ရုံမျှမက ခပ်ထွားထွား နို့သီးခေါင်းတွေကိုပါ လက်ညှိုးလက်မ ထိပ်တို့ဖြင့် ပွတ်လှည့်ပေးသည်။

မအေးမြင့်သည် သူမ၏ ဖင်ကြီးကို ဖြေးဖြေးလေး ပြန်ကြွလိုက်ပြီး တဖန်ပြန်၍ ဖိချကာ တချက်ချင်း မှန်မှန်ဆောင့်၍ လိုးသည်။

“ ပြွတ်…ပြွတ်…စွပ်..ပြွတ်…ဟင်း..ဟင်း …”

ခဏနေလျှင် အောင်ခိုင်၏ စင်းထားသော ခြေထောက်ဘေး တဖက်တချက်သို့ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပြန်ထောက်ကာ ကော့၍ လိုးသည်။

“ ပြွတ်..စွတ်…ပြွတ် …”

“ အ..ကျွတ်..ကျွတ်…ဟင်းဟင်း …”

စောက်ပတ်ကြီးထဲ လီးကြီး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေပုံကို အောင်ခိုင်က မြင်တွေ့နေရသဖြင့် ကာမအရသာ ပို၍ တွေ့နေသည်။ မအေးမြင့်၏ ဆောင့်ချက်အတိုင်း အောင်ခိုင်ကလည်း သူ၏ ခါးကို ကော့၍ လီးကြီးကို အောက်မှပင့်ကာ ပြန်ဆောင့်လိုးပေးသည်။ တဖြေးဖြေး ဆောင့်ချက်တွေက ပြင်းထန်၍ လာသည်။

“ ပြွတ်…ဘွတ်…ပြွတ်…စွတ် …”

“ အား..ကျွတ်…အ..အ…အဟင်း …”

နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှူသံတွေက ပြင်းထန်၍ လာသည်။ မအေးမြင့်က သူမ နောက်ပြန်ထောက်ထားသော လက်ကို ရှေ့ဖက် အောင်ခိုင်၏ ပုခုံးဘေး တဖက်တချက်သို့ ပြောင်းထောက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ သူမ၏ ဆောင့်ချက်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ မအေးမြင့်၏ ကိုယ်မှာ ရှေ့သို့ ငိုက်ထားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ဆောင့်ချက်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေသော နို့နှစ်လုံးအား အောင်ခိုင်က ဖမ်း၍ ကိုင်ကာ ဖျစ်ညှစ်နေပြန်သည်။ မအေးမြင့်မှာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်နေသည် မဟုတ်။ တကယ့်ကို စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် လိုးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ကြီးကြီး ယောင်္ကျားများက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ကောင်မလေးများကို သဘောကျတက်သလို အသက်ကြီးသော မိန်းမများကလည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ကောင်လေးများကို သဘောကျတက်ကြပေသည်။ လင်မရှိသော မအေးမြင့်မှာ စိတ်ကူးဖြင့်သာ ဖြေသိပ်ခဲ့ရ၍ နေ့စဉ်တွေ့မြင်နေရသော ရုပ်ရည်သနားကမား ကိုယ်လုံးတောင့်တောင့်ဖြင့် အောင်ခိုင်ကိုလည်း မအေးမြင့်က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ရတာ မနည်းခဲ့ပါ။ အခုတော့ လူပျိုလေးကို လက်တွေ့ လိုးနေရချေပြီ။ အောင်ခိုင်မှာလည်း အပျော်သဘောဖြင့်သာ လုပ်ဇာတ်ခင်း၍ မအေးမြင့်ကို ကြံခဲ့သည် ဖြစ်သော်လည်း နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ လိုးကြပြီဆိုတော့ မအေးမြင့်ကို စွဲမက်မိသည်။

အချောဆုံး အလှဆုံး ဆိုတာ မရှိ။ မိန်းမတွေ အားလုံးဟာ သူ့အလှနှင့်သူ လှနေကြသည် ဆိုတာကို အောင်ခိုင် လက်ခံသွားသည်။ သူ့ထက် အသက်ကြီး၍ ခန္ဓာကိုယ် နည်းနည်း ဆူဖြိုးတာက လွဲ၍ မအေးမြင့် အလှမှာ မခေလှပါ။ အခုလို ဝတ်လစ်စလစ် ဖြစ်နေပြန်တော့ အောင်ခိုင်မှာ သူ့မျက်လုံး မှိတ်ပစ်ရန်ကိုပင် ဝန်လေးနေမိသည်။

“ စွပ်…ပြွတ်..စွပ် …”

“ အင်း..ဟင်း…ဟင်း …”

ဆောင့်လိုးရင်း မောလာပုံ ရပေမယ့် မအေးမြင့်၏ ဆောင့်ချက်အရှိန်က လျော့၍မသွား။ အောင်ခိုင်၏ ပုခုံးဘေး တဖက်တချက်တွင် ဆန့်၍ ထောက်ထားသော သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကွေး၍ တံတောင်ဖြင့်ပြင်ကာ ထောက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကိုယ်လုံးနှစ်ခုက ပူးကပ်သွားပြီး မအေးမြင့်၏ နို့ကြီးတွေမှာ အောင်ခိုင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျလာသည်။ အိထွေးနေသော မအေးမြင့်၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်လိုက်ပြီး အောင်ခိုင်က ပါးစပ်ရှေ့ ရောက်လာသော သူမ၏ နိုနှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် စို့သည်။ မအေးမြင့် ခံစားရခက်ပုံဖြင့် မျက်နှာလေးမော့၊ မျက်လုံးနှစ်လုံး မှိတ်ကာ ဖင်ကြွပြီး ဆောင့်လိုးပေး၏။

“ ပြွတ်…ပြွတ်…စွတ် …”

“ ဟင်း…ဟင်း..ဟင်းဟင်း …”

ဖင်ကြီးကို သာမန်သာကြွခြင်း မဟုတ်ဘဲ လီးကြီး အဖျားဆုံးထိ စောက်ပတ်ဝကို ရောက်အောင်ကြွပြီး ဖင်ကြီးကို ပြန်ဖိချကာ အားပါးတရ ဆောင့်လိုးနေ၏။

“ ပြွတ်…စွပ်…ပြွတ် …”

“ ဟင်း…ဟင်း…ကောင်း….ရဲ့….လား…မောင်….မောင်…လေး …”

မောနေသည့်ကြားမှ အထစ်ထစ် အငေါ့ငေ့ါ မေးသည်။

“ ကောင်းတယ် …အစ်မရာ…သိပ်ကောင်းတာပဲ …”

“ ဟင်း…ဟင်း …”

အောင်ခိုင် နို့စို့ရင်းက စိတ်က နို့ဆီသို့ ရောက်ကာ မေ့သွားရာ အခုမှ သတိရသဖြင့် မအေးမြင့်၏ ဆောင့်ချက်အတိုင်း လီးကြီးကို ပြန်ပင့်၍ ဆောင့်ပေးသည်။

“ ပြွတ်….ဖွတ်…ပြွတ် …”

“ အစ်မရော…ကောင်းရဲ့လား …”

“ ကောင်း..ကောင်းတယ်…ဟင်းဟင်း …”

မအေးမြင့်၏ လိုးဆောင့်ချက်များက ပြင်းထန်ရုံမျှမက အတော်ကြီးလည်း သွက်လာသည်။ မအေးမြင့် တချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဟင်းကနဲ ဟင်းကနဲ ဖြစ်၍နေသည်။ စောက်ပတ်ထဲမှ ထွက်ကျလာသော စောက်ရည်များမှာလည်း အောင်ခိုင်၏ ဆီးခုံ တခုလုံး စိုရွှဲ၍ လမွှေးများပင် တပင်နှင့်တပင် ကပ်၍ ရွှဲနစ်နေချေပြီ။

“ ပြွတ်….စွပ်….ပြွတ်…အား….ပါ…ဟင်း…..အ…မ…ပြီးချင်ပြီ…..အဟင်း…ဟင်း… ပြွတ်…ဘွတ်… ဟင်း.. အင်း… အီး…ကျွတ်…. ကျွတ်…..ဟာ… အစ်မ….အ..အား….အူး…ဟင်း …”

မအေးမြင့်၏ ဖင်ကြီးက ရမ်းခါ၍ ကိုယ်လုံးက အောင်ခိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သား ကျသွားချိန်မှာပင် အောက်က အောင်ခိုင်၏ ခါးကြီးမှာလည်း ကော့၍ တက်သွားလေတော့သည်။

……………………………………………………………………….

“ အားမရသေးဘူး..အစ်မရာ …”

“ အင်း..အခုတော့ မဆက်ပါနဲ့တော့..မောင်လေးရာ …”

“ ညဉ့်နက်နေရင် ကျွန်တော် စက်ဘီးနဲ့ လိုက်ပို့ ပေးပါ့မယ် …”

“ မင်းက စက်ဘီးနဲ့ လိုက်ပို့တော့ တယောက်ယောက်က မြင်သွားရင် အထာပေါက်သွားမှာပေါ့ …”

“ ဒါဆိုရင် …”

“ အမက ညဉ့်နက်မှာ စိုးလို့ မဟုတ်ပါဘူး…တခါထဲ နှစ်ယောက်လုပ်တာ ခံထားရလို့ …ရှေ့မဆက်နိုင်တော့လို့ပါ …”

“ ကျွန်တော်မှ အားမရသေးတာ …”

“ နောက်နေ့မှ ဆက်ပေါ့ကွာ …”

“ မနက်ဖန် အစ်မ ဒီကို..လာမယ်ပေါ့ …”

“ ဒီလို…လုပ်ပါလား..မင်း..အစ်မအိမ်ကို သိတာပဲ…လာခဲ့ပေါ့ …”

“ ဘေးအိမ်တွေက ရှိသေးတယ်..နောက်ပြီး အစ်မတူမ သီတာနဲ့ ..သူ့ကလေးကလည်း..ရှိသေးတယ်..အစ်မပဲ…ဒီကို..လာပါလား …”

“ အစ်မ ..နေ့တိုင်း..လာလို့မကောင်းဘူး…နောက်ပြီး..ဒီမှာက ဈေးဆိုတော့ ညဘက် လူမရှိဘူး..လူမရှိတဲ့ နေရာ..အစ်မ လာလာနေတာ တွေ့သွားရင် မကောင်းဘူး …”

“ ခက်တာပဲ..အစ်မရာ …”

“ မခက်ပါဘူး..မောင်လေးရာ…အစ်မပြောတာကိုသာ သေချာနားထောင်..အစ်မဆီလာရင်…အိမ်ရှေ့လမ်းက မလာနဲ့…နောက်ဖက်လမ်းကနေ..လာ…အစ်မတို့ အိမ်နောက်က …မြေကွက်လပ်ကြီး…လူသူကြည့်ပြီး..မြေကွက်လပ်ကြီးကို ဖြတ်ပြီး…လာခဲ့…အစ်မအိမ်..နောက်ဖက်တံခါးကို စေ့ရုံစေ့ထားမယ်…ပြီးတော့..သီတာနဲ့ သူ့ကလေးက အိမ်ရှေ့ခန်းမှာ အိပ်တာ..အစ်မက အခန်းထဲမှာ..အိပ်တာ…မင်း..လာရင် ည (၁၁) နာရီလောက်မှလာ..အဲဒီ အချိန်ဆို သူတို့သားအမိ ..အိပ်မောကျနေတက်တယ် …”

“ ကောင်းပြီ..အစ်မ …”

“ ဪ…နောက်တခု ရှိသေးတယ်..အိမ်ထဲရောက်လို့ မီးဖိုကို ကျော်လိုက်ရင် အစ်မအခန်းပဲ…တန်းပြီးသာ ဝင်လာခဲ့…ပြီးတော့ ခြင်ထောင်ထဲ ဝင်ပြီး..မင်းလုပ်စရာ ရှိတာသာ လုပ်…စကားမပြောနဲ့ …”

“ ဘာဖြစ်လို့တုန်း …”

“ အစ်မအိမ်နဲ့ ခေါင်းရင်းအိမ်က ကပ်နေတာ…ခေါင်းရင်းအိမ်က စကားသံကြားသွားရင် မကောင်းဘူးလေ….ပြီးတော့..အစ်မတို့ အိမ်မှာ ယောင်္ကျားသားမရှိတာ ..တရပ်ကွက်လုံးသိတယ်..သီတာကလည်း မုဆိုးမ ပဲလေ …”

“ အင်း..ကျွန်တော် မနက်ဖန်ည လာခဲ့မယ်…အစ်မ…စောင့်နေနော် …”

“ စိတ်ချ..အဆင်သင့်..စောင့်နေမယ် …”

“ ခက်တာက စက်ဘီး ယူလို့မရဘူး…ခြေလျင်ပဲ…လျှောက်ရမှာပဲ …”

“ ဘာဝေးတာ မှတ်လို့..မောင်လေးရာ…ဒါနဲ့ မင်း..စက်ဘီးကြီးက ဟောင်းလှပြီ…ဆိုင်ကယ်လေး ဘာလေး ဝယ်မစီးနိုင်ဘူးလား …”

“ အစ်မကလည်း မစီးနိုင်ဘဲ နေမလားဗျ…ဒါပေမယ့်…ကျွန်တော်က ဝန်ထမ်းဆိုတော့ သိုသိုသိပ်သိပ် နေနေရတာ …”

“ မသိပါဘူးတော်..မင်းက …ဈေးကောက်လောက်တောင် ရှိုးမထုတ်လို့ ပြောရတာ …”

“ ကျွန်တော်က ဈေးတာဝန်ခံပဲ…မရှိဘဲ နေပါ့မလား..ဝန်ထမ်းဖြစ်နေလို့…ငွေရတာ လူသိမှာစိုးလို့..ကုတ်နေရတာ…ဈေးကောက်က လေလံဆွဲထားတဲ့သူ ဆိုတော့..အပြင် အရပ်သားလေ..လွတ်လပ်တာပေါ့ …”

“ ကဲပါ..မင်းသာ ..ဆက်ဆက်လာ..အစ်မ..စောင့်နေမယ် …”

“ စိတ်ချ…ကျွန်တော်လည်း မနက်ဖြန်မှ အစ်မကို ..အားရပါးရ ..လုပ်ရတော့မှာ …”

“ ဟွန်း..သူတော်တော်ကဲ …”

“ ရွှတ် …”

“ အို …”

ပြောရင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သော မအေးမြင့်အား အောင်ခိုင်က လက်တဖက်လှမ်း၍ ဆွဲထားပြီး ရွှတ်ကနဲ တချက်နမ်းလိုက်လေတော့သည်။

……………………………………………………………

အောင်ခိုင် တယောက် မအေးမြင့် တို့၏ နောက်လမ်းသို့ ရောက်လျှင် နာရီကြည့်လိုက်တော့ ည (၁၁) နာရီနှင့် (၁၀) မိနစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။ လူရိပ်လူခြေက သိပ်ပြီး ကြည့်စရာမလို၊ လူခြေတိတ်၍ တံခါးပိတ်ကာ အိပ်ကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ မအေးမြင့်တို့ အိမ်၏ နောက်ဖက် မြေကွက်လပ်ကို ဖြတ်၍ မအေးမြင့်တို့ အိမ်နောက်ဖေးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ ဘာသံမှ မကြား၊ စိတ်ချသွားပြီး အောင်ခိုင် နောက်ဖေး ရေကပျဉ်ပေါ် တက်၍ တံခါးရွက်ကို လက်ဖြင့် အသာလေး တွန်းလိုက်သည်။ တံခါးက စေ့ထားသဖြင့် ဟ သွားသည်။ အောင်ခိုင် ပြုံးလိုက်သည်။ မအေးမြင့်က သူမပြောထားသည့် အတိုင်း ကတိတည်သားပဲ ဟု တွေးရင်း မအေးမြင့် ကို တကယ်မဟုတ်ဘဲ လမ်းဘေးဈေးသည်များ ထပ်၍ ချမည်၊ နေရာပေးမည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်း အတွက် အောင်ခိုင်၏ စိတ်ထဲတွင်ပင် စိတ်မကောင်းသလို ဖြစ်၍ သွားရသည်။

အောင်ခိုင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ (၁၀) ပေ အိမ်လေးဖြစ်၍ မီးဖိုခန်းက ကျဉ်းကျဉ်းလေး၊ ခြေနှစ်လှမ်းစာမျှသာ ရှိသည်။ မီးဖိုခန်းကို ကျော်ခဲ့ပြီးနောက် အိမ်အတွင်းပိုင်းသို့ မဝင်သေးဘဲ နားစွင့်၍ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဘာသံမှ မကြားရ။ အိမ်ထဲတွင် မီးရောင်လည်း မရှိ။ လမိုက်ညလည်း ဖြစ်သဖြင့် မှောင်မဲ၍ ဘာကိုမျှ မမြင်ရပေ။

အောင်ခိုင်၏ ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည့်အပြင် ပုဆိုးအောက်မှ လီးကြီးကလည်း လိုးရတော့မည့် အရေး မျှော်တွေး၍ တောင်မတ်နေသည်။ အောင်ခိုင် အတွင်းပိုင်းသို့ အသာလေး လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ မျက်လုံးက အမှောင်ထဲတွင် ကျင့်သားရလာလို့လား မသိ။ ရှေ့နားတွင် ခြင်ထောင် တလုံး ထောင်ထားကြောင်း ရိုးတိုးရိတ်တိတ် မြင်လိုက်ရသည်။

အောင်ခိုင်သည် စိတ်စော၍ ခြင်ထောင်ရှိရာသို့ သွားရန် ခြေလှမ်းပြီးမှ ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အသာလေး ချလိုက်သည်။ ပြီးမှ အောင်ခိုင်သည် ခြင်ထောင်ဘေးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ ခြင်ထောင်ထဲတွင် လူရှိနေတာတော့ သေချာ၏။ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းကို ကြားလိုက်သည်။ မအေးမြင့်တော့ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားပြီး အသက်ရှူသံတွေတောင် ပြင်းနေပြီ ဟု တွေးမိပြီး အောင်ခိုင် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ လီးကြီးကလည်း စောစောကထက်ပင် ပို၍ သန်မာထွားကြိုင်းလာသည်။ ခြင်ထောင်ဘေးတွင် ရပ်လျှက်မှ အောင်ခိုင်သည် သူ၏ ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်လိုက်သည် ။ ပြီးလျှင် ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ကာ ခြင်ထောင်ဘေးနှင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့လက်က ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးကို ဆုပ်၍ (၄) ကြိမ် (၅) ကြိမ်မျှ ဂွင်းတိုက်လိုက်ပြီး ထိုင်လိုက်ရာမှ ခြင်ထောင်ကို မ၍ အထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ မွှေးပျံ့သော သနပ်ခါးနံ့က အောင်ခိုင့် ရင်ကို အေးမြစွာ ဆီးကြိုလိုက်သည်။ အောင်ခိုင် လက်ဖြင့် စမ်းလိုက်တော့ အောက်ပိုင်း ထဘီစကို စမ်းမိ၍ ဖြေးဖြေးလေး ဆွဲချွတ်ပြီး ကျွတ်သွားတော့ ခြင်ထောင် အပြင်သို့ ထုတ်လိုက်သည်။ အောင်ခိုင်က ဘေးမှနေ၍ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဝမ်းလျားမှောက်၍ ဖက်လိုက်သည်။

“ ဟာ …”

“ အို …”

လက်နှိပ်ဓါတ်မီး သုံးလက်၏ အလင်းရောင်က ဝင်းလက်သွားသည်။ မီးရောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်တော့ သူဖက်ထားသည်မှာ မအေးမြင့် မဟုတ်ဘဲ သီတာ ဖြစ်နေလေတော့သည်။

အဆုံးတွင်တော့ ဈေးတာဝန်ခံ အောင်ခိုင်တစ်ယောက် ကလေးတစ်ယောက် အမေ မုဆိုးမ သီတာကို လက်ထပ်၍ ယူလိုက်ရပါတော့သတည်..။

{ မြန်မာပြည်တွင် တချိန်က လွန်စွာခေတ်စားခဲ့သော အပြာစာအုပ်လေးများကို အလွမ်းပြေ ပြန်လည်ဖတ်ရှုနိုင်ဖို့ ရည်ရွယ်ပြီး စာစီပေးလိုက်ပါသည်။ (ဘကြီးစံ) }

ပြီးပါပြီ။

November 16, 2025
AA ၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ကျောက်ဖြူမင်းပြင်၌ စစ်သား ဆယ်ချီ သေဆုံး

ရေနက်ဆိပ်ကမ်းရှိရာ ကျောက်ဖြူမြို့နယ်ရှိ သိုင်းချောင်းတောင်စခန်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်သည့် စစ်တပ်သည် မင်းပြင်ရွာသို့ ဆက်လက်ဝင်လာရာ အာရက္ခတပ်တော်(AA)ထောင်ထားခဲ့သည့် မိုင်းနှင့် လက်နက်ကြီးကျည်တို့ကြောင့် ထိခိုက် သေဆုံးသူ ဆယ်ချီရှိခဲ့ကြောင်း စစ်ရေးသတင်းရင်းမြစ်များက ပြောကြသည်။

နိုဝင်ဘာ ၁၄ ရက်က မင်းပြင်ရွာစခန်းဆီ လေကြောင်းပစ်ကူများနှင့် ထိုးစစ်ဆင်လာသည့် စစ်တပ်ကို AA က မိုင်းများ ထောင်ထားပြီးနောက် တပ်ဆုတ်ပေးခဲ့ရာ စစ်ကော်မရှင်တပ်သားများ စခန်းသို့ ရောက်လာချိန် လက်နက်ကြီး၊ လက်နက်ငယ်များနှင့် ပစ်ခတ်ခဲ့သဖြင့် သေဆုံးမှုများခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ဆိုသည်။

“တကယ်လည်း ဆုတ်ပေးလိုက်တယ်၊ ဆုတ်သွားပြီဆိုပြီးတော့ အေးဆေးဝင်လာကြတာ၊ သူတို့ ဓါတ်ပုံတွေ ဘာတွေ ရိုက်ဖို့လုပ်ကြနေတဲ့အချိန်မှ ကိုယ့်ဘက်က လက်နက်ကြီး၊ လက်နက်ငယ်တွေနဲ့ ချတာ၊ မိုင်းနဲ့သေတာလည်း မနည်းဘူး၊ သုံးဆယ်လောက်သေတယ်၊ ဒဏ်ရာရတာကတော့ အဲဒါထက်တောင် ပိုများမယ်” ဟု AA နှင့် နီးစပ်သည့် ဒေသခံစစ်ရေးသတင်းရင်းမြစ်တဦးက ဧရာဝတီသို့ ပြောသည်။

လက်ရှိတွင်လည်း မင်းပြင်ကျေးရွာအနီးဝန်းကျင်တွင် စစ်ကော်မရှင်တပ်နှင့် AA တို့ မြေပြင်တိုက်ပွဲ ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း အဆိုပါသတင်းရင်းမြစ်က ပြောသည်။

“လေယာဉ်လည်း လာတယ်၊ တော်တော်အထိနာသွားတော့ လေယာဉ်နဲ့ရော ဒရုန်းနဲ့ပါ ချတယ်၊ မရှိဘူးဆိုတောင် သေတာနဲ့ ဒဏ်ရာရတာ တရာနီးပါးရှိမယ် အားလုံး၊ ဒီနေ့လည်း လေယာဉ်တခေါက်ရောက်သေးတယ်”ဟု အဆိုပါသတင်းရင်းမြစ်က ပြောသည်။

အဆိုပါတိုက်ပွဲအခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ AA က တရားဝင် သတင်းထုတ်ပြန်ခြင်း မရှိသေးပေ။ မင်းပြင်ကျေးရွာသည် စစ် ကော်မရှင်တပ်က သိမ်းပိုက်ထားသည့် သိုင်းချောင်းတောင်စခန်းနှင့် သုံးမိုင်နီးပါးအကွာ ကျောက်ဖြူ-ရမ်းဗြဲကားလမ်းမ၊ ပင်လယ်ကမ်းခြေတွင် တည်ရှိပြီး ထိုရွာ၌ ရေဒါစခန်းတခုလည်း ရှိသည်။

စစ်ကော်မရှင်တပ်သည် ယခင် AA က ထိန်းချုပ်ထားခဲ့သည့် သိုင်းချောင်းတောင်စခန်းကို ပြီးခဲ့သည့် နိုဝင်ဘာ ၁၀ ရက်က သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ထိုကျေးရွာအနီးဝန်းကျင်တွင်လည်း တိုက်ပွဲများရှိနေကြောင်း မြေပြင်၌ ရှိနေသည့် သတင်းရင်းမြစ်များက ပြောကြသည်။

ယခင်က ဓညဝတီရေတပ်စခန်း၊ အမှတ်(၃၂)ရဲတပ်ရင်းနှင့် အခြေစိုက်တပ်ရင်းများတွင်သာ အခြေချနိုင်ခဲ့ပြီး ရှေ့တန်း ကာကင်းစခန်းအနည်းငယ်သာ ရှိခဲ့သည့် စစ်ကော်မရှင်တပ်သည် အင်အား၊ လက်နက်အလုံးအရင်းဖြည့် တင်းကာ ရှေ့တန်းစခန်းများ တိုးချ၊ ထိုးစစ်ဆင်လာခဲ့ရာ ယခုအခါ မင်းပြင်၊ သိုင်းချောင်း၊ ချောင်းဝ၊ ရေနံတောင်၊ ချောင်းဖျား၊ မှင်ခုံတိုင်၊ ပြွားချိန် စသည့် ကျေးရွာများမှ ပြည်သူများမှာ စစ်ဘေးရှောင်နေကြရပြီး ကျောက်ဖြူမြို့ နယ်အတွင်း စစ်ဘေးရှောင်များစွာ တိုးလာကြောင်း စစ်ရှောင်အရေးကူညီပေးနေသူများက ပြောသည်။

“လေယာဉ်တွေ ကြောက်ရတယ်၊ နေဗီကလည်း နေ့တိုင်းလို ပစ်နေတာ၊ လူတွေ ပြေးကြရတာပေါ့၊ စစ်ရှောင်တွေ အများကြီး တိုးသွားတယ်၊ အရေးကြီးဆုံးက စားနပ်ရိက္ခာလိုပါတယ်” ဟု ကျောက်ဖြူမြို့နယ်မှ စစ်ဘေးရှောင်အ ရေးကူညီပေးနေသူတဦးက ပြောသည်။

အာရက္ခတပ်တော်(AA)သည် ကျောက်ဖြူမြို့နယ်တောင်ပိုင်း ကျေးရွာအများစုကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ပြီးခဲ့သည့် နှစ်ဆန်း ပိုင်းကတည်းက ကျောက်ဖြူမြို့အနီးပတ်လည် စစ်ကော်မရှင်တပ်၏ ရဲတပ်ရင်း၊ အခြေစိုက်တပ်ရင်းနှင့် ဓညဝတီ ရေတပ်စခန်းတို့ကို ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ကာ ကုန်းလမ်းများ ဖြတ်တောက်ထားနိုင်ခဲ့ရာမှ ယခုအခါ နယ်မြေတချို့ ပြန်လည် လက်လွှတ်ပေးနေရခြင်းဖြစ်သည်။

ယခင်က ဓညဝတီရေတပ်စခန်းနှင့် အမှတ်(၃၂)ရဲတပ်ရင်းအနီးဝန်းကျင် ကျေးရွာအနည်းငယ်တွင်သာ နေရာယူစခန်း ချထားနိုင်ခဲ့ပြီး AA တပ်ဖွဲ့၏ ဝိုင်းဝန်းပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံနေခဲ့ရသည့် စစ်ကော်မရှင်တပ်သည် အင်အားရာချီဖြည့်တင်းကာ ကာကင်းစခန်းများ တိုးဆောက်၍ တန်ပြန်ထိုးစစ်ဆင်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် AA သည် ကျောက်ဖြူမြို့ပေါ်တပ်ရင်းများနှင့် သုံးမိုင်ဝန်းကျင်အကွာ၊ အမှတ်(၃၂)ရဲတပ်ရင်း၊ တရုတ်အစိုးရပိုင် Power China သဘာဝဓာတ်ငွေ့ ဓာတ်အားပေးစက်ရုံ၊ ကုန်းတွင်းသဘာဝဓါတ်ငွေ့လက်ခံသိုလှောင်ပို့ဆောင်ရုံ (OGT) တို့နှင့်ကပ်ရပ် ကမ်းခြေရွာများဖြစ်သည့် မလကျွန်း၊ လိပ်ခမော်ရွာတို့အား ထိန်းချုပ်ထားဆဲဖြစ်ပြီး အမှတ်(၃၂)ရဲတပ်ရင်းကို ခြိမ်းခြောက်ထားနိုင်ဆဲဖြစ်ကြောင်း ဒေသခံသတင်းရင်းမြစ်များက ပြောသည်။

စစ်ကော်မရှင်တပ်သည် ယခုလပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကျောက်ဖြူမြို့နယ်အတွင်းသို့ စစ်အင်အား တထောင်ဝန်းကျင်ထိ ဖြည့်တင်းခဲ့ပြီး တင့်ကားများပါ ထပ်ရောက်နေကြောင်းလည်း ဒေသတွင်းသတင်းရင်းမြစ်များက ပြောသည်။

“စစ်ကူက စစ်တွေဘက်က လာတာများတယ်၊ နေဗီနဲ့ တင်တယ်၊ ပစ(ပြည်သူ့စစ်)တွေ များတယ်၊ ဒီလထဲမှာလည်း နေဗီ နှစ်စီးနဲ့ အင်အားဖြည့်သေးတယ်”ဟု AA နှင့် နီးစပ်သည့် နောက်ထပ်ကျောက်ဖြူဒေသခံတဦးက ပြောသည်။

အခြေစိုက်တပ်ရင်း သုံးခု၊ ရဲတပ်ရင်းတခု၊ ရေတပ်ဌာနချုပ်အပါအဝင် ရေတပ်စခန်း သုံးခုရှိသော ကျောက်ဖြူမြို့ နယ်တွင် စစ်ကောင်စီတပ်က အင်အားထောင်ချီ ဖြည့်တင်းထားပြီး တရုတ်ကလည်း ဒရုန်းနှင့် နည်းပညာအကူအညီများ ထောက်ပံ့ပေးနေကြောင်း ဒေသခံသတင်းရင်းမြစ်များက ပြောသည်။

စစ်ကောင်စီတပ်သည် ကျောက်ဖြူမြို့ပေါ်သို့ လေကြောင်းမှလာသူများမှအပ ကျေးရွာမှ ပြည်သူများကို ဝင်ထွက်ခွင့် လုံးဝပိတ်ထားပြီး ကုန်စည်၊ ဆေးဝါးတင်သွင်းခွင့်လည်း မပြုသဖြင့် မြို့ပေါ်နေပြည်သူများနှင့် ဒေသခံများမှာ စားဝတ်နေရေးအခက်အခဲများစွာနှင့် ကြုံနေကြရကြောင်း ပြောသည်။

November 15, 2025