Category: News

ဒီနေ့ည ညစာအတူစားဖို့ ဖိတ်ထားတာမို့ ဇော်မျိုးအိမ်ကို ကျွန်တော် လာခဲ့ရတယ်။ လာသာလာရတာ မျက်နှာတော့ အပူသား။ အဖြစ်က ဒီလိုဗျ။

ဇော်မျိုးမှာ အရမ်းလှတဲ့ သီတာဆိုတဲ့ မိန်းမရှိတယ်။ သီတာက ခေတ်မီမီနဲ့ အားကစားလိုက်စားလို့ ထင်ပါရဲ့။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကလည်း တကယ့်ရှယ်ပဲ။ မြင်သမျှယောကျ်ားတိုင်းက လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်လောက်အောင် လှသလို အရမ်းလည်း ဆက်ဆီကျလွန်းတယ်။

ဇော်မျိုးနှင့် သီတာက တကယ့် ဂုဏ်အသရေရှိ လူကြီးလူကောင်း အသိုင်းအဝိုင်းတွေဆိုတော့ အနေအထိုင်ကလည်း စည်းကမ်းတကျရှိပါတယ်။ အိမ်ထောင်သက် ၈ နှစ်ကျော်ပေမယ့် သားသမီး မရကြတော့ နှစ်ယောက်စလုံးက အရွယ်တင်တယ်။ ဇော်မျိုးဆိုတာကလည်း ခန္ဓာကိုယ်က ကျစ်လစ်ပြီး စမတ်ကျကျနဲ့ တကယ်လန်းတဲ့လူဗျ။ သူ့ကို ကြွေတဲ့ ဆော်တွေဆိုတာလည်း မနည်းဘူး။ သူတို့လင်မယားနှစ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အရမ်းချစ်ကြတာပဲ။ ကျနော်နဲ့ ရင်းနှီးတာတော့ သုံးနှစ်ကျော်ပြီ။ ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလိုပဲ။

ကျနော်က တစ်ကိုယ်ရည်တစ်ကာယသမားဆိုတော့ ဇော်မျိုးတို့အိမ်က ကျနော့်အတွက် စားအိမ်သောက်အိမ်ဆိုလည်း မမှားဘူး။ ကျနော်မကြာခဏ ဝင်ထွက်သွားလာ လည်ပတ်နေကြပဲ။ အဲ လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်ပတ်မတိုင်ခင်အထိပေါ့ဗျာ။ သူတို့လင်မယားကလည်း ကျနော့်ဆို အတော်ခင်ကြတယ်ဗျ။ တိုင်ပင်စရာရှိ တိုင်ပင်တယ်။ ကူညီစရာရှိရင် ကူညီတယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်က ဇော်မျိုးက ကျနော့်ဆီ viber ကနေ စကားလှမ်းပြောတယ်။ အရင်ကလည်း ဒီလိုပဲ မကြာခဏတော့ အလာဘ သလာဘ ပြောဖြစ်တာပေါ့။ အဲ့ဒီနေ့ကတော့ ထွေရာလေးပါး ပြောနေရင်းကနေ ဇော်မျိုးက ထဖောက်တယ်။

“ဟြောင့်… ငါမင်းကို မေးစရာရှိတယ်.. ငါ့မိန်းမ ဘယ်လိုနေလဲကွ “

“ဟမ်.. မင်းဘာကိုပြောတာလဲ “

“ငါ့ မိန်းမ ဆက်ဆီကျလား မေးတာ “

“အေး.. မင်းမိန်းမက ဆက်ဆီ အကျလွန်နေတယ်”

“မင်း ငါ့မိန်းမကို ကြိုက်လား “

“OMG မင်းမိန်းမကို ငါက ကြိုက်စရာလားကွ “

“တကယ်လို့ ငါ့မိန်းမ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်ရောကွာ? ??”

“ငင့်… ဘယ်သူ့မိန်းမပဲဖြစ်ဖြစ် လင်ရှိမယား ငါမပြစ်မှားဘူးကွ “

“တကယ်လို့ သီတာက အပျိုဆိုရင်ရောကွာ? ?? “

Random Image
“အဲ့ဒါဆိုရင်တော့ မပြောတတ်ဘူး.. ဘာဖြစ်လို့လဲ.. မင်းက ငါနဲ့ မင်းမိန်းမကို စိတ်မချလို့လား “

“အာ… ငါက မင်းကိုသာ ငါ့မိန်းမနဲ့ စိတ်ချတာကွ.. တခြားလူဆို စိတ်မချဘူး.. အဲ့ဒါကြောင့် ပွင့်ပွင်းလင်းလင်း မေးနေတာ.. “

“ဟားဟား.. ဖြစ်ရမယ် ငါ့ကောင်ရယ်.. စိတ်သာချ မင်းမိန်းမကို ငါ စိတ်နဲ့တောင် မပစ်မှားဘူး… ကိုယ့်နှမတစ်ယောက်လိုပဲ သဘောထားတယ် “

“ထားပါတော့.. ဒါနဲ့စကားမစပ် မင်းဟာ ဘယ်လောက်ကြီးလဲ “

“ဟမ်.. ဘယ်ဟာလဲ “

“အာ… ပိန်းလိုက်တာ လီးကွာ.. လီး လီး မင်းလီးဘယ်လောက်ကြီးလဲ မေးတာ “

“ဟားဟား.. ခြောက်လက်မပဲ ရှိပါတယ်ကွာ.. ဘာဖြစ်ရပြန်တာတုန်း “

“ဟုတ်လား.. ဓာတ်ပုံရိုက်ပြကွာ “

“တိန်… အေး ခဏစောင့် “

ကျနော်လည်း ဘာရယ်မဟုတ်ဘဲ စချင်တာနဲ့ လီးကို ဆွပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ပို့မိတယ်။

“အင်း.. လီးကတော့ ပေမှီ ဆိုဒ်မှီပဲ “

“အေး.. ငါက လူစဉ်မမှီတဲ့ကောင် မဟုတ်ဘူးကွ… ဟားဟား “

“ဟြောင့်.. ငါ ဒဲ့မေးမယ်.. မင်း ဘယ်သူမှ ပြန်မပြောနဲ့ “

“အေး မေး “

“မင်း ငါ့မိန်းမကို မလိုးချင်ဘူးလား”

“ဟာ.. ဒီကောင် ဘာတွေလျှောက်ပြောနေတာလဲ “

ကျနော့စိတ်ထဲ တစ်မျိုးဖြစ်သွားတယ်။ အမှန်က ဒီလောက်လှတဲ့ မိန်းမကို မချချင်တဲ့ကောင် ရှိမလားဗျာ။ ချချင်တာပေါ့။ ဒါပေမယ့် ဒီကောင် ကျနော်နဲ့ သူ့မိန်းမကို စိတ်မချလို့ စကားအစ်နေတာပဲလို့ ကျနော်ထင်တယ်။

“ဟြောင့်…ကျော်ကြီး.. အမှန်အတိုင်းပဲဖြေ “

“ဟြောင့်.. ဇော်မျိုး.. မင်းက မင်းမိန်းမကို ငါနဲ့ သဝန်တိုနေတာလား.. စိတ်ချဟြောင့်.. မင်းမိန်းမကို မင်းဘာသာ စိတ်ရှိလက်ရှိလိုး.. ငါ စိတ်ကူးတောင်မယဉ်ဘူး.. တော်ပြီဟြောင့်.. မင်းနဲ့ ဒီည စကားပြောရတာ အဆင်မပြေဘူး.. မင်းကို ငါဘလော့ပြီ.. မင်းအိမ်လည်း ငါမလာတော့ဘူး “

ကျနော်လည်း ပြောချင်တာပြောပြီး ဘလော့ထားလိုက်တယ်။ ဒီကောင် ချက်ချင်းဖုန်းခေါ်ပေမယ့် ကျနော် မကိုင်တော့ဘူး။ နောက်ရက်တွေ ဇော်မျိုး ဖုန်းဆက်ပါတယ်။ ကျနော် တမင်ပဲ မကိုင်တော့ဘူး။ အဲဒီတော့ သီတာက ကျနော့်ဆီ ဖုန်းလှမ်းဆက်ပါတယ်။ သူ့ယောကျ်ားနဲ့ ဘာတွေဖြစ်ထားလို့လဲတဲ့။ ကျနော်ကလည်း ဘာမှမဖြစ်ထားဘူးပဲ ပြောရတာပေါ့။ ဒီကိစ္စက သီတာ ပြန်ကြားလို့လည်း ကောင်းတဲ့ကိစ္စမှ မဟုတ်တာကိုး။ ဘာမှမဖြစ်ရင် ဒီစနေနေ့ည ညစာအတူလာစားဆိုတော့ ငြင်းမရမယ့်အတူတူ သဘောတူလိုက်ရတယ်။ အမှန်ကတော့ ကျနော်လည်း စိတ်ပြေနေပြီလေ။

ဒီလောက်ခင်ကြတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေဆိုမှတော့ ဘယ်လွယ်လွယ်နဲ့ မုန်းကြမလဲဗျာ။ စိတ်ဆိုးလည်း ခဏပေါ့။ ဒါနဲ့ ဒီညတော့ ညစာစားဖို့ ကျနော် လာခဲ့လိုက်တာ။ ဒါကြောင့်ပြောတာ မျက်နှာပူပါတယ်လို့။

ဇော်မျိုးတို့အိမ်ရောက်တော့ သီတာက ထမင်းပွဲပြင်နေတုန်းပဲ။ ဇော်မျိုးက ရေချိုးခန်းဝင်နေတုန်း။ ကျနော်လည်း ဧည့်ခန်းမှာပဲ ထိုင်စောင့်နေလိုက်တယ်။ ဇော်မျိုး ရေချိုးခန်းက ထွက်လာတော့ ကျနော့်ကို ပြုံးစိစိနဲ့ကြည့်တယ်။ ကျနော်လည်း အံကြိတ်ပြီး မျက်လုံးပြူးပြလိုက်တယ်။ ဇော်မျိုက ရယ်ပြီး အိမ်နေရင်း ပုဆိုးလဲဝတ်လိုက်ပါတယ်။ ခဏနေတော့ သီတာက ဧည့်ခန်းထဲရာက်လာပြီး ကျနော်တို့ကို ပြောပါတယ်။

“ကဲ.. ဗိုက်ဆာရင် ထမင်းပွဲက အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ… စားကောင်းအောင် အရင် သောက်ကြဦးမလား “

သီတာက အလိုက်တသိမေးတော့ ဇော်မျိုးကပဲ ပြန်ဖြေပါတယ်။

“အရင် နည်းနည်းသောက်မယ်.. စားသောက်ပြီးတော့ ထပ်သောက်ကြမယ်.. မကောင်းဘူးလား.. မနက်ဖြန်က duty off လေ… ဒီညကဲလို့ရတယ်.. ကျော်ကြီးလည်း မနက်ဖြန် အလုပ်နားရက်ပဲ.. သီတာလည်း မနက်ဖြန် off ပဲမဟုတ်လား “

“အင်း.. ဒါဆို သောက်စရာ အရင်စီစဉ်လိုက်ဦးမယ် ခဏစောင့်ကြ “

သီတာက ပြောပြောဆိုဆို ထမင်းစားခန်းထဲ ပြန်ဝင်သွားပါတယ်။

“ဟြောင့် အခြောက်.. စိတ်ကောက်ပြေသွားပြီလား “

“လီးလို့ ငါက ခြောက်ရမှာလား.. မင်း ရန်မစနဲ့.. မင်းကိုငါ သိပ်ကျေနပ်တာ မဟုတ်ဘူး “

“နို့… မင်းပဲစဉ်းစားလေ.. ငါ့မိန်းမ ဒီလောက် ဆက်ဆီကျတာ.. မြင်သမျှဘဲတိုင်း ဗျင်းချင်တာချည်းပဲ.. မင်းကျမှ စိတ်ကူးတောင်မယဉ်ဘူးဆိုတော့ မင်းခြောက်နေလို့ ဖြစ်မှာပေါ့ကွ.. ခြောက်နေရင်လည်း ပြော.. ငါမင်းကို ဗျင်းပေးမယ် “

“ခွေးကောင် ငါက မင်းဖင်ကို ပြန်ချပေးလိုက်ဦးမယ်.. မင်းဘာသာ မင်းမိန်းမကို စိတ်မချရင် အခန်းထဲ တံခါးပိတ်ထားခဲ့.. ဟိုလူ့လိုက်စကားအစ်.. ဒီလူ့လိုက်စကားအစ် လုပ်မနေနဲ့”

“အောင်မာ ငါက ဘာစကားအစ်လို့လဲ.. ဒါလေးမေးတာနဲ့ တစ်ပတ်လောက်ကို စိတ်ကောက်နေတယ်.. မင်းမရှက်ဘူးလား.. မင်းစိတ်ကသာ ရိုးသားရင် ဘာမှ စိတ်ကောက်စရာ မရှိဘူး.. မင်းဘာသာမင်း မလုံမလဲဖြစ်နေတာ “

“ဟြောင့် အဲ့ဒါ ဘာစကားလဲ.. မင်းအိမ်ခေါ်ပြီး ငါ့သိက္ခာကို စော်ကားနေတာလား “

“ကျွတ် အဲ့ဒီသိက္ခာတွေ ဘေးချိတ်ထားကွာ.. မင်းဘာသာ ထင်ချင်သလို ထင်နေတာ.. မင်းကို ငါ့ညီအစ်ကိုလို သဘောထားလို့ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးနေတာ… မင်းသဘောတူရင် ငါက မင်းကို ပေးချမလို့ မေးတာ ရှင်းပြီလား”

ကျနော် မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။ အဲ့ဒီအချိန်ပဲ သီတာ ပြန်ရောက်လာတော့ စကားစ ပြတ်သွားပါတယ်။

“ကဲ.. သောက်စရာတွေ အဆင်သင့်ပြင်ပြီးပြီ.. ထမင်းစားခန်းကို ကြွကြပါတော့ “

သီတာက ခပ်ငေါ့ငေါ့လေး ပြောပြီး သူမကပဲ ထမင်းစားခန်းကို ဦးဆောင်ဝင်သွားပါတယ်။ အတိုချုံးပြောရရင် သီတာရှိနေတော့ ကျနော်တို့ တခြားထွေရာလေးပါးတွေပဲ ပြောဖြစ်ကြပါတယ်။ အိမ်မှာ ဝီစကီပဲ အဆင်သင့်ရှိတာမို့ ဝီစကီကို အချိုရည်ရောပြီး ကျနော်တို့ သုံးယောက် အတူသောက်ဖြစ်ကြတယ်။ ရယ်လိုက်မောလိုက်နဲ့ ထမင်းစားကလည်း အတော်မြိန်ပါတယ်။ စားသောက်ပြီးတော့ သီတာကပဲ ပန်းကန်တွေသိမ်းဆည်းရင်း ကျနော်တို့နှစ်ယောက်ကို ဧည့်ခန်းမှာပဲ ပြန်စောင့်နေဖို့ပြောတော့ ကျနော်တို့လည်း ပုလင်းနဲ့အမြည်းတွေယူပြီး ဧည့်ခန်းကို ပြန်လာခဲ့ကြပါတယ်။

“တောက်.. မိုးကလည်းကွာ ရွာပဲရွာနိုင်လွန်းတယ် “

ကျနော် မကျေမနပ်နဲ့ ညည်းငြူတော့ ဇော်မျိုးက ရယ်ပါတယ်။

“ဟြောင့် ပြန်မနေနဲ့တော့.. ဒီည ဒီမှာပဲ အိပ်လိုက်တော့ “

“ဟုတ်သားပဲ ကျော်ကြီးရယ်.. မနက်ဖြန် နင်လည်း အားနေတာပဲကို.. အေးအေးဆေးဆေး မိုးလင်းမှပြန်ပေါ့“

သီတာကပါ ဧည့်ခန်းထဲဝင်လာရင်း လှမ်းပြောပါတယ်။ ကျနော်လည်း ရွှတ်နောက်နောက်နဲ့ ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။

“အမလေး မနက်ဖြန် နင်တို့လည်း နားရက်ပဲ မဟုတ်လား.. ငါရှိနေရင် နင်တို့လင်မယား မလွတ်လပ်မှာစိုးလို့ ပြန်ပေးရမှာဟဲ့ “

“အောင်မာ ဟြောင့် မင်းရှိရှိ မရှိရှိ ငါတို့လင်မယားက ဒီအတိုင်းပဲ.. လုပ်မနေနဲ့ မပြန်နဲ့တော့ ဟြောင့် “

“အေး ပြီးရောကွာ.. ပြီးမှ ငါရှိလို့ ဘာမှ မဘာရဘူးဆိုပြီး အပြင်မတင်ကြနဲ့.. ဟားဟား “

အရက်ရှိန်လေးနဲ့ ခပ်ထွေထွေလေးဖြစ်နေတော့ နှုတ်တွေက အာသွက်လျှာသွက်လို့ပါပဲ။ ဧည့်ခန်းဆိုဖာပေါ်မှာ ကျနော်ရယ် ကျနော့်ဘေးမှာ ဇော်မျိုးရယ် ရှိနေတာမို့ သီတာက ဇော်မျိုးဘေးမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်ပါတယ်။ ဒါနဲ့ တခြားအကြောင်းတွေ ဆက်ပြောကြ သောက်လိုက်ကြနဲ့ အတော်လေးလည်း ရေချိန်ကိုက်နေပါပြီ။ သီတာလည်း အတော်သောက်နိုင်တာပဲ။ အခုထိ မျက်နှာတစ်ချက် မပျက်သေးဘူး။ စကားတွေ ထွေရာလေးပါးပြောရင်းက ဗီဒီယို ဇာတ်ကားတွေအကြောင်း ရောက်သွားတော့ ဇော်မျိုးက ဗွေဖောက်လာပါတော့တယ်။

“ဗီဒီယိုအကြောင်းပြောမှ သတိရတယ်.. နေ့ခင်းက ကိုယ် ဇာတ်ကားတစ်ကားဒေါင်းထားတယ်.. သီတာ ကြည့်မလား “

ဇော်မျိုးစကားဆုံးတော့ သီတာက ကျနော့်ဘက် တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ပြီး သူ့ယောကျ်ားကို ပြန်မေးလိုက်ပါတယ်။

“ကျော်ကြီးရှိနေတာ ကြည့်လို့ဖြစ်ပါ့မလား “

ဇော်မျိုးက ကျနော့်ကို ပြောင်ချော်ချော်နဲ့ လှမ်းကြည့်ပြီး

“ဖြစ်ပါတယ်.. ဒီကောင်က ပန်းသေနေတာ “

ကျနော် မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။

“လီးလို့ ငါက ပန်းသေရမှာလား… မင်းငါ့ချည်း ပလိန်းကြီး ဖဲ့နေတာပဲ “

ကျနော် ပြောတော့ ဇော်မျိုးက ရယ်ကြဲကြဲနဲ့။ သူ့ဖုန်းကို VCD စက်မှာ တွဲပြီး တီဗွီကို ဖွင့်လိုက်ပါတယ်။

“ဝိုး… “

ကျနော် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတယ်။ မူးနေတာလေးတောင် ပြေချင်သွားတယ်။ သီတာကို လှမ်းကြည့်တော့ သီတာ အေးအေးလူလူပဲ။ ဝီစကီကိုတောင် အသောက်မပျက်ဘူး။ ဖွင့်လိုက်တဲ့ကားက တစ်ခြားဇာတ်လမ်းမဟုတ်ဘူးဗျ။ အောကားမှ တကယ့် အကြမ်းစားကား။ ဆော်တစ်ဗွေနဲ့ ဘဲသုံးဗွေ။ ကျနော် ဘာပြောရမှန်းလည်း မသိဘူး။ တံတွေးသာမြိုချပြီး တီဗွီဆီကိုပဲ အကြည့်ကို ပို့ထားရတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာဘေးမှာ ပြန်ထိုင်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ဝီစကီ ဆက်သောက်နေတယ်။ ကျနော်တို့သုံးယောက် စကားမပြောဖြစ်ကြတော့ဘူး။ အားလုံး တိတ်တိတ်လေး တီဗွီကိုပဲ ကြည့်နေမိတယ်။

သူတို့လင်မယားတော့ မသိဘူး။ ကျနော်တော့ ရင်တစ်ခုလုံး ဗြောင်းဆန်နေပြီ။ ခင်ဗျားတို့ပဲ စဉ်းစားကြည့်လေ။ သူငယ်ချင်းလင်မယားနဲ့ အတူထိုင်ပြီး အရက်သောက်ရင်း အောကားကြည့်ရတော့ ဘယ်လိုနေမလဲ။ ရှက်တာရော မျက်နှာပူတာရော ကာမစိတ်တွေ ထလာတာရော ပေါင်းပြီး ဘယ်လိုကြီးမှန်း မသိဘူး။ ကျနော် သူတို့လင်မယားကို လှည့်မကြည့်ဘူး။ သူတို့လင်မယားကလည်း ကျနော်ရှိတာကို မေ့များနေသလားမသိဘူး။

ဇော်မျိုးက သီတာ့ ပုခုံးကို ဖက်ပြီး လက်တွေက သီတာခန္ဓာကိုယ်ကို ပွတ်သပ်ပေးနေတယ်။ သီတာကလည်း ဗီဒီယိုကိုပဲ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်နေတယ်။ ဗွီဒီယိုထဲက အဖြူမကလည်း တော်တော်နှာထန်ပုံရတယ်။ ကပ္ပလီသုံးကောင် ဝိုင်းလိုးနေတာတောင် လိုးပါလိုးပါနဲ့ အော်နေသေးတယ်။ ကျနော်လည်း ဝီစကီသောက်ရင်း တီဗွီကိုပဲ မဲကြည့်နေတယ်။ ပိတ်လိုက်လို့ ဒါမှမဟုတ် ငါပြန်တော့မယ်လို့ တစ်ခွန်းမှ မပြောမိဘူး။ ကျနော့်မသိစိတ်မှာ ကိန်းအောင်းနေတဲ့ စပ်စုချင်စိတ်ကြောင့်များ ဖြစ်မလား မသိဘူး။ သူတို့လင်မယား ဘာတွေဆက်လုပ်ကြမလဲ သိချင်နေမိတယ်။

ဇော်မျိုးက သီတာ့လက်ကို ကိုင်ပြီး သူ့လီးပေါ်တင်ပေးလိုက်တော့ သီတာက ပုဆိုးပေါ်ကနေ ဇော်မျိုးလီးကို ဆွပေးနေတယ်ဗျ။ ကျနော်လှည့်မကြည့်ပေမယ့် မျက်လုံးဒေါင့်ကနေ မြင်နေရတယ်။ ကျနော်တံတွေးပဲ အကြိမ်ကြိမ် မျိုချနေမိတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာ့နှုတ်ခမ်းတွေကို ကစ်ဆင်လှမ်းဆွဲပါတယ်။ သီတာကလည်း ဇော်မျိုးလီးကိုဆွရင်း အလိုက်သင့်ကစ်ဆင်ပြန်ဆွဲလို့ပေါ့။ ကျနော့်မှာသာ ထိုင်နေရအခက် ထသွားရအခက်နဲ့။ အပြင်မှာ မိန်းမယောက်ျား လိုးကြ ခံကြတာ ကျနော်တခါမှ မမြင်ဖူးဘူးဗျ။ ဒီတော့ ကြည့်လည်း ကြည့်ချင်တာပေါ့ဗျာ။

“သီတာ ကိုယ့်ကို လီးစုပ်ပေးဦး “

ကျနော် မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။ ကျနော် ဘေးမှာရှိနေတာကို တကယ်ပဲ မေ့နေကြတာများလား။ သီတာက ပြန်ပြောပါတယ်။

“ကျော်ကြီးရှေ့မှာ လုပ်လို့ကောင်းပါ့မလား ခ်ခ် “

“ဖြစ်ပါတယ်ကွာ.. ဒီကောင်က ပန်းသေနေတာပဲ hk hk “

ကျနော် ဘာပြောရမှန်းမသိတော့ဘူး။

“ဟြောင့်.. ကျော်ကြီး မင်း အပြင်မှာ စုံတွဲတွေလိုးတာ မမြင်ဖူးဘူးမလား.. သေချာကြည့်ထားချေ ဟားဟား “

ကျနော် ဇော်မျိုးကို အတော်ကို အံ့ဩမိတယ်။ သီတာကိုလည်း မအံ့ဩပဲမနေနိုင်ဘူး။ သူတို့လင်မယား ဒီလောက်ရဲတင်းမယ်လို့ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားတာ။ သီတာကိုကြည့်တော့ ရှက်ရယ်ရယ်နေတယ်။ မီးအလင်းရောင်အောက်မှာ မျက်နှာလေး ရဲလို့။ ကျနော့်ကိုရယ်ပြပြီး ဆိုဖာပေါ် ထိုင်ရာကနေ ကြမ်းပြင်ပေါ် ဆင်းထိုင်ပါတယ်။ ထိုင်တာကလည်း ဇော်မျိုးခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားမှာ။ ဇော်မျိုးဘက်ကို မျက်နှာမူပြီး လက်တွေက ဇော်မျိုးရဲ့ ပုဆိုးကို ချွတ်နေပါတယ်။ ဇော်မျိုးလီးက တင်းမာနေပါပြီ။

ပြောသာပြောတာ ဒီကောင် လူကောင်ထွားပြီး ဘော်ဒီတောင့်တာက လွဲရင် လီးက ကျနော့်လောက်တောင် မကြီးဘူး။ လေးလက်မကျော်လောက်ပဲ ရှိမယ်ထင်တယ်။ သီတာက အဲ့ဒီလီးလေးကိုပဲ အမြတ်တနိုးနဲ့ နမ်းရှုံ့လိုက်ပါသေးတယ်။ ပြီးတော့မှ ဇော်မျိုးရဲ့လီးထိပ်ကို ငုံလိုက်ပါတယ်။

“ရှီး… အား.. ကောင်းလိုက်တာ မိန်းမရယ် အား.. ရှီး “

ဇော်မျိုးက မျက်နှာကိုမော့ မျက်လုံးကို စုံမှိတ်ပြီး အပြည့်အဝ ဇိမ်ယူနေပါတယ်။ သီတာက ဇော်မျိုးလီးကို တဆုံးအထိ ငုံပြီး ပါးလေးချိုင့်ဝင်တဲ့အထိ စုပ်ဆွဲပေးနေပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာ ဆံပင်တွေကို ဖွပေးလိုက်၊ ခေါင်းကိုကိုင်ပြီး သူ့ခါးကို ကိုင်ပြီး ကော့ပေးလိုက်နဲ့။ ကျနော်လည်း ကြည့်ကောင်းကောင်းနဲ့ ကြည့်နေလိုက်တယ်။ တီဗီကိုတောင် အာရုံမရောက်တော့ဘူး။ ကျနော့်လီးလည်း တင်းမာနေပြီ။

“အ… မိန်းမ… ကောင်းလား… အား… ကိုယ့်လီး စုပ်ရတာ ကောင်းလား “

သီတာက လီးစုပ်ရင်း ခေါင်းငြိတ်ပြပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာ့ခေါင်းကို ဖိကိုင်ပြီး လေးငါးဆယ်ချက်လောက် ခပ်ကြမ်းကြမ်း ကော့လိုးပါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခေါင်းကို ဖိကိုင်ပြီး သူ့ခါးကို ကော့လို့ သီတာ့လည်ချောင်းထဲမှာ သူ့လီးကို စိမ်ထားလိုက်ပါသေးတယ်။

“အု အု.. “

သီတာ အသက်ရှူတောင် မဝတော့ဘူးထင်ပါရဲ့။ ဇော်မျိုးလွှတ်ပေးလိုက်တာနဲ့ သီတာ လီးနဲ့ပါးစပ်ခွာပြီး အသက်ပါကို အလုအယက် ရှူနေရှာပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သူ့မိန်းမမျက်နှာကို ပြုံးကြည့်ရင်း

“ချစ်… မောနေပြီလား… ပါးစပ်ဟထား “

သီတာက ပါးစပ်ဟပေးတာနဲ့ ဇော်မျိုးက သီတာ့ပါးစပ်ထဲ တံတွေးလှမ်းထွေးလိုက်ပါတယ်။ သီတာက အားရပါးရကို မျိုချလို့။ သူတို့မျက်နှာတွေမှာ ရမ္မက်ခိုးတွေဝေလို့ပါလား။ ကျနော့်မှာသာ အခက်။ သူတို့ရှေ့မှာ ဂွင်းထုလို့လည်း မဖြစ်။ အိမ်သာထသွားရင်လည်း ရိပ်မိဦးမယ်။ လီးကလည်း ထိပ်က အရည်ကြည်တွေတောင် မရပ်မနား စိမ့်ထွက်နေပြီထင်တယ်။ အရမ်းကို တင်းမာနေပြီ။

“ကဲ သီတာ ထ.. ဒီတစ်ခါ ကိုယ့်အလှည့် မဟုတ်ရင် ကိုယ်ပြီးသွားတော့မယ် “

ဇော်မျိုးက ပြောပြီး သူ့မိန်းမကို ဆွဲထူလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ လွယ်လွယ်ပြောရရင် နေရာချင်းလဲလိုက်တာပေါ့ဗျာ။ သီတာ့ရဲ့ထမိန်တွေကို ချွတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို အပေါ်ထောင်ဖြဲကားခိုင်းပြီး သီတာ့ အဖုတ်ကလေးကို ဇော်မျိုးက စပြီး နမ်းပါတော့တယ်။ ပြီတော့ အက်ကွဲကြောင်းတစ်လျှောက်ကို လျှာနဲ့ တစ်ချက် ပင့်ယက်ချလိုက်ပါတယ်။

“အား.. ရှီး၊ အား.. “

သီတာ မျက်လုံးလေးမှိတ်သွားသလို ညည်းသံလေးတွေပါ ထွပ်လာပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာ့ အဖုတ်အကွဲလေးကို လက်နဲ့ဆွဲဖြဲပြီး အဖုတ်အတွင်းသားတွေကို လျှာနဲ့ထိုးယက်ပါတယ်။

“အား.. ကို.. အား.. ရှီး “

သီတာ မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့ပြီး ခန္ဓာကိုယ်က တုန်နေရှာပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာ့အဖုတ်အတွင်းထဲအထိ သူ့လျှာကို ဝင်နိုင်သမျှ ဝင်အောင် အတင်းထိုးသွင်းပြီး ယက်နေပါတယ်။

“အား… ရှီး.. အား.. “

သီတာ ညည်းသံတွေ ပိုကြမ်းလာသလို လက်တွေကလည်း ဆိုဖာနောက်မှီကို ကုတ်ဆွဲနေပါတယ်။ ဇော်မျိုးက အဖုတ်ကို ယက်နေတာကနေ မျက်နှာကိုခွာပြီး သူ့လက်ညှိုး လက်ခလည် နှစ်ချောင်းပူးပြီး အဖုတ်ထဲကို ထိုးထည့်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အကွဲကြောင်းထိပ်က အစေ့နေရာလေးကို စုပ်ဆွဲလိုက် လျှာနဲ့ကလိလိုက်နဲ့။ လက်ကလည်း အဖုတ်ထဲသွင်းချည်ထုတ်ချည်နဲ့ လက်နဲ့လိုးပေးပါတယ်။ သီတာ့မှာ ဇော်မျိုးခေါင်းကို ကိုင်လိုက် ဆိုဖာခုံကို အတင်းကိုင်လိုက်နဲ့ ထွန့်ထွန့်ကို လူးလို့။

“အား.. အမလေး.. အား.. ကို။ အား.. ကောင်းလိုက်တာ… အား… အမလေး. “

မောဟိုကိပင်ပန်းစွာနဲ့ အသက်ရှုပြင်းစွာ သီတာအော်ပါတယ်။ အသံလုံခန်းမှာ သီတာ့အသံက ဟိန်းနေလို့။ ကြည့်နေတဲ့ကျနော်လည်း လည်ချောင်းထဲရေငတ်သလိုလို နှုတ်ခမ်းတွေပါခြောက်လို့။ အကြိမ်ကြိမ် မျိုချရတဲ့တံတွေးကလည်း ဘယ်နှကြိမ်တွေမှန်း မသိ။ ဇော်မျိုးက အဖုတ်ယက်တာကို ခဏ ရပ်လိုက်ပါတယ်။ သီတာ့ခင်မျာ အခုမှ အသက်ဝဝရှူနိူင်ရှာတော့တယ်။

“သီတာ.. ကျော်ကြီးလီးကို စုပ်ပေးလိုက်ပါလား “

ဇော်မျိုးစကားကြောင့် ကျနော် မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။ ဘာမှလည်း မပြောနိုင်တော့ဘူး။ သီတာက ကျနော့်ကို မျက်လုံးလေးပင့်ကြည့်ရင်း

“ကျော်ကြီးက ပန်းသေနေတယ်ဆို ဖြစ်ပါ့မလား “

“ဟြောင့် ကျော်ကြီး.. ပဲများပြီး အိုင်တင်ခံမနေနဲ့ မင်းဘောင်းဘီချွတ်လိုက်တော့ “

ကျနော်လည်း သိပ်အိုင်တင်ခံမနေနိုင်တော့ဘူး။ သောက်ထားတဲ့ ဝီစကီတန်ခိုးက စောင့်စည်းနိုင်စွမ်းတွေ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းတွေကို တိုက်စားလိုက်တယ်ထင်ပါရဲ့။ ချက်ချင်းပဲ ကျနော့်ဘောင်းဘီသာမက အင်္ကျီကိုပါ ချွတ်ပြီး လွင့်ပစ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ဘေးနားမှာ ဝင်ထိုင်လိုက်တယ်။ သီတာက ကျနော့်လီးကို ကိုင်ပြီး တစ်နှစ်ချက်နှစ်ချက် ဂွင်းထုပေးပါသေးတယ်။

“ကျော်ကြီး ပန်းသေတာက သံချောင်းကြီးလိုပါလား ခ်ခ် “

သီတာက သဘောတကျပြောတော့ သီတာ့အဖုတ်ကို ဘာဂျာပေးနေတဲ့ ဇော်မျိုးက အမှုတ်ရပ်ပြီး ကျနော့်လီးကို လှမ်းကြည့်ကာ ရယ်နေပါတယ်။ ကျနော်လည်း ရှက်ရယ် ရယ်လိုက်ပါသေးတယ်။

“အပိုတွေပြောမနေနဲ့.. စုပ်ရင်လည်း စုပ်ဟာ “

ကျနော့် စကားဆုံးတော့ သီတာက ကျနော့်ကို ငြုတုတုနဲ့ မျက်စောင်းထိုးပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျနော့်လီးကို ဒစ်မြုပ်တဲ့အထိ ငုံပြီး ဒစ်အရင်းတွေကို လျှာထိပ်လေးနဲ့ ဝိုက်ကလိပေးပါတယ်။

“ရှီး… အား “

ကောင်းလိုက်တာဗျာ။ ကျနော် မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး ဇိမ်ယူနေလိုက်ပါတယ်။ သီတာက ဖြည်းဖြည်းချင်း လီးကို ဝင်သရွေ့ စုပ်ဆွဲပေးပါတယ်။ ခြောက်ချက်လောက် စုပ်စွဲပြီးတာနဲ့ သီတာ ကျနော့်လီးကို အရင်းအထိရောက်အောင် အားပါးတရ ငုံပါတယ်။ ကျနော်လည်း အလိုက်တသိ သီတာခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းဖိပေးရင်း ကျနော့်ခါးကို ကော့ပေးလိုက်ပါတယ်။ လီးထိပ်က အာခေါင်ကိုကျော်ပြီး လည်ချောင်းထဲအထိ ရောက်သွားတဲ့အခါ

“အား ရှီး အား ကောင်းလိုက်တာဟာ အား “

ကျနော့်နှုတ်က ညည်းသံတွေ ထွက်လာပါတယ်။ မျက်လုံးကို ဖွင့်ပြီး ကျနော့်လီး သီတာ့ပါးစပ်ထဲ တဆုံးဝင်သွားတာကို အရသာခံကြည့်နေမိတယ်။ သီတာကလည်း ခေါင်းကို ချက်ချက် ပြန်မထသေးပဲ စိမ်ပြီး ငြိမ်နေပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာ့အဖုတ်ကို ယက်နေတာကို ရပ်ပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အင်္ကျီကို သူချွတ်ပြီး ကျနော့်လိုပဲ လွင့်ပစ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားဝင်ပြီး သီတာ့အဖုတ်ကိုဖြဲ သူ့လီးကိုတေ့ပြီး ဖိသွင်းလိုက်ပါတယ်။

သီတာရော ဇော်မျိုးရော ဆီးဖုံအမွှေးတွေရှင်းထားတော့ မြင်ကွင်းကလည်း ရှင်းတာပေါ့ဗျာ။ ကျနော်ကတော့ အမွှေးချွတ်ဆေးသုံးပြီး ရှင်းနေကြဆိုတော့ ကျနော့်လီးမှာလည်း အမွှေးအမျှင်မရှိဘူး။ ဇော်မျိုးက သီတာ့ကို စပြီးလိုးပါပြီ။ သီတာက ကျနော့်လီးကို ပါးစပ်က ခွာပြီး တအားအားနဲ့ တအင်းအင်းနဲ့ ညည်းပါတယ်။

“သီတာ ကောင်းလား ရှီး “

“အား ကောင်းတယ် ကို အား “

“ဘာကောင်းတာလဲ.. ကိုယ်လိုးတာ ကောင်းတာလား.. ကျော်ကြီးလီးစုပ်ရတာ ကောင်းတာလား “

“အား နှစ်ခုလုံးကောင်းတယ် အား “

ဇော်မျိုးက ပြောလည်းပြော သီတာ့ကိုလည်း ခပ်ကြမ်းကြမ်း လိုးနေပါတယ်။ ကျနော်လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး။ သီတာ့ပါးစပ်ကို ဖြဲပြီး ကျနော့်လီးကို ထိုးသွင်းလိုက်ပါတယ်။

“အု အု “

“အား ရှီး အား “

အခန်းထဲမှာ လဥနဲ့ အဖုတ်ရိုက်သံ လီးစုပ်သံ ညည်းညူသံတွေ ပလူပျံနေပါတယ်။ ကျနော် သီတာ့ပါးစပ်ကို အချက်နှစ်ဆယ်လိုက် ဆောင့်လိုးပေးလိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုးကလည်း သူ့မိန်းမ ပါးစပ်ကို မညှာမတာ ကျနော်လိုးတာကြည့်ပြီး ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းထန်နေပါတယ်။ သီတာက ကျနော့်ကို အတင်းတွန်းတော့ ကျနော်လည်း သီတာ့ပါးစပ်ကနေ လီးကို ခွာလိုက်ရပါတယ်။ သိပ်တော့ မခွာချင်ဘူးဗျ။

“အား ရှီး အား ကို အား သီတာ အား သီတာ ပြီးတော့မယ် “

သီတာကပြောတာနဲ့ ဇော်မျိုး သီတာ့ခါးကို ကိုင်ပြီး အားကုန်ကို ဆောင့်လိုးပါတယ်။ သီတာ တကိုယ်လုံး တုန်ယင်ပြီး ကော့ကော့သွားတော့ သီတာ တစ်ချီပြီးသွားတာ ကျနော်သိလိုက်ပါတယ်။ ခြေချောင်းလေးတွေ ကုတ်သွားတာပါ မြင်လိုက်ရတာကိုး။ ဇော်မျိုးက သီတာ့အဖုတ်ထဲမှာ လီးကို စိမ်ထားပေးပြီး ငြိမ်နေပေးလိုက်ပါတယ်။ သီတာ ငြိမ်ပြီး အသက်ကို မနားတမ်းရှူနေတော့မှ ဇော်မျိုး သူ့လီးကို ချွတ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သီတာ့အဖုတ်က ကျတဲ့ အရည်တွေ ကြမ်းပြင်ပေါ်အထိ ထွက်ကျလာပါတယ်။

“ဟားဟား ငါ့မိန်းမ ဒီည တော်တော် ဖီးလ်တက်သွားတယ်ထင်တယ်.. အရည်တွေကို အိုင်လို့ပါလား “

ဇော်မျိုးပြောတော့ သီတာက ရှက်ရယ်လေး ရယ်ပါတယ်။

“ဘယ်နှယ့်လဲ ကျော်ကြီးလီးကို စုပ်လို့ကောင်းလား “

သီတာ့အဖြေကြောင့် ဇော်မျိုးရယ်ပါတယ်။

“လာ… ကိုယ့်လီးကို ပြန်စုပ်ပေးဦး “

ဇော်မျိုးက ပြောပြီး ဆိုဖာပေါ်မှာ ပြန်ထိုင်ပါတယ်။ သီတာကလည်း ဇော်မျိုး ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကြားမှာ နေရာပြန်ယူပြီး ဇော်မျိုးလီးကို စုပ်ပေးပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သီတာ့ ပုခုံးနှစ်ဘက်ပေါ် သူ့ခြေထောက်တွေကို တင်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ ငယ်ထိပ်ကို ဖိကိုင်ပြီး ခါးကို ကော့ကာ ကော့ကာနဲ့ ဆယ်ချက်လောက် လိုးလိုက်ပါတယ်။ ကျနော်လည်း ဘေးမှာ မျက်တောင်မခတ်တမ်းပဲ အသေအချာ ကြည့်နေမိတယ်။

ဇော်မျိုးက မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး အပြည့်အဝ ဇိမ်ယူနေတုန်း။ ကျနော့်မှာသာ ဟတ်ကော့ကြီးနဲ့။ သီတာက ဇော်မျိုးလီးကို စုပ်နေရာကနေ ရပ်ပြီး တံတွေးတွေကို သူ့လက်ပေါ် သူထွေးချလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ အဲ့ဒီတံတွေးတွေကို ဇော်မျိုး ဖင်ဝမှာ သုတ်လိမ်းပြီး သူမလက်ညိုးကို ဇော်မျိုးဖင်ထဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးသွင်းပါတယ်။

“အား ရှီး အား “

ဇော်မျိုး မျက်နှာတစ်ခုလုံး ရှုံ့မဲ့ပြီး ခါးပါကော့တက်လာပါတယ်။ ဒီတော့မှ သီတာက ဇော်မျိုးလီးကို လှမ်းငုံလိုက်ပါတယ်။ လက်ညှိုးကတော့ ဇော်မျိုးဖင်ကို အလိုးမပျက်။ လက်ညိုးနဲ့ဖင်ကို လိုးနေလို့ ဇော်မျိုးက ကော့တက်လာလေ ဇော်မျိုးလီးက သီတာ့ပါးစပ်ထဲ တဆုံးကော့လိုးသလို ဖြစ်နေလေမို့ ဇော်မျိုးရော သီတာပါ ဖီးလ်တွေ စွတ်တတ်နေကြတာပေါ့။

“အား ရှီး အား ကောင်းလိုက်တာ သီတာရာ “

ဇော်မျိုးက သီတာကို မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်ရင်း ခေါင်းကို ဖိကိုင်ထားပါတယ်။ တဆက်တည်း ကျနော့်ကို လှည့်ကြည့်ပြီး။

“ဟြောင့် ဘာလုပ်နေတာလဲ.. ဒီနားလာလေကွာ “

ကျနော်လည်း ဇော်မျိုးဘေး ဆိုဖာပေါ် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုးက ကျနော့်လီးကို လှမ်းကိုင်ဆွဲပြီး စုပ်ပေးပါတယ်။

“အိုး ရှီး အား ရှီး ကောင်းလိုက်တာ ဇော်မျိုးရာ “

ကျနော် ထုတ်ပြောရတဲ့အထိပါ။ ယောကျ်ားအားနဲ့ စုပ်လိုက်တော့ လီးက ပါးစပ်ထဲ ကြပ်ကြပ်ကလေး ဝင်သွားတဲ့ ဖီးလ်က ဘာနဲ့မှ မတူဘူးဗျ။ ကျနော်လည်း ဇော်မျိုးခေါင်းကို ထိန်းကိုင်ရင်း ကော့ကော့ လိုးပေးနေလိုက်တယ်။

“အူး အု အု အွတ် ပြွတ် “

အခန်းထဲမှာ လီးစုပ်သံတွေ ညံနေတယ်။ ဇော်မျိုးက ဖင်ကို လက်ညှိုးနဲ့အလိုးခံ လီးအစုပ်ခံရင်း တပြိုင်တည်း ပါးစပ်ကို အလိုးခံနေရတော့ ဖီးလ်သုံးမျိုး တပြိုင်တည်း ခံစားရင်း မျက်နှာကြီးတစ်ခုလုံး နီရဲနေပါတယ်။ ကျနော်လည်း မာန်တွေဇွတ်တက်နေပြီမို့ ဇော်မျိုးပါးစပ်ထဲက ကျနော့်လီးကို ချွတ်လိုက်ပါတယ်။

ဇော်မျိုးက ကျနော့်လီး ပါးစပ်က ကျွတ်တာနဲ့ နှမြောတမ်းတသလို တံတွေးမျိုချနေပါတယ်။ ကျနော်က ကျနော့်ကို လီးစုပ်ပေးနေလို့ ဘေးတစောင်း ဖြစ်နေတဲ့ ဇော်မျိုးကိုယ်ကို မတ်မတ်ပြန်ထူလိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုးခေါင်းကို ဆိုဖာနောက်မှီပေါ် လှန်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဇော်မျိုး မျက်နှာကို ခွပြီး ကျနော့်လီးကို သူ့နှုတ်ခမ်းတွေမှာ လျှောက်လူးပေးလိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုးက ပါးစပ်ကလေးပွင့်လာပြီး လီးကို လိုက်ဖမ်းပါတယ်။ ကျနော်လည်း လီးကို ဇော်မျိုး ပါးစပ်ထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“ရှီး ဇော်မျိုး အား ရှီး အား ငါ့လီးစုပ်လို့ကောင်းလား “

ဇော်မျိုးက လီးစုပ်နေရင်း ခေါင်းညိတ်ပြပါတယ်။ ကျနော် နှုတ်ခမ်းကို လျှာနဲ့သပ်ရင်း

“အေး ငါနည်းနည်းကြမ်းမယ်နော် “

ဇော်မျိုးက ခေါင်းညိတ်ပြတာနဲ့ ကျနော် ဇော်မျိုးပါးစပ်ထဲ လီးကို တဆုံးအထိ ထိုးထည့်လိုက်ပါတယ်။ လီး နွေးထွေးနူးညံ့စွာပဲ အာခေါင်ကိုဖြတ်ပြီး လည်ချောင်းထဲအထိ ဝင်သွားပါပြီ။။ ကျနော့်ဆီးဖုံနဲ့ဇော်မျိုးနှုတ်ခမ်းတွေ ဖိကပ်မိတဲ့အထိ ကျနော် ထိုးထည့်ပြီး သုံးချက်ဆက်တိုက် ‌ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“အု အု အူး “

ပြီးတော့မှ ကျနော် လီးကို ပြန်ထုတ်ပြီး တစ်ချက်ချင်း ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်လိုးပေးနေပါတယ်။ သီတာကလည်း ဇော်မျိုးလီးကို အားပါးတရ စုပ်ပေးနေရင်း လက်ညှိုးရော လက်ခလည်ပါ နှစ်ချောင်းပူးပြီး ဇော်မျိုးဖင်ကို လိုးပေးနေပါတယ်။ ကျနော်လည်း သိပ်ကြာကြာမထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး။ ဇော်မျိုးပါးစပ်ကို လိုးနေတဲ့အရှိန်က ပြင်းလာသလို ကျနော့်လီးတစ်ခုလုံးလည်း ကျဉ်တက်လာပါတယ်။ ကျနော့်ကိုယ်ကျနော် သတိမထားမိခင်မှာပဲ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လာပြီး ကျနော်းလီးထဲက သုတ်ရည်တွေဟာ ပြစ်ခနဲ ပြစ်ခနဲ ဇော်မျိုးပါးစပ်ထဲ ပန်းထွက်သွားပါတယ်။ ဇော်မျိုးက ကျနော့်လီးက ထွက်သမျှ လရည်တွေကို အကုန်လုံး မျိုချလိုက်ပါတယ်။ ကျနော်လည်း ငြိမ်ပြီး ခဏစိမ်ထားလိုက်ပါသေးတယ်။

ဒီတခါ ကျနော် လရည်ထွက်နှုန်း အတော်များတာကို ကြည့်ချင်းအားဖြင့် ကျနော်လည်း အစွမ်းကုန်ဖီးလ်တက်သွားတာ သိသာပါတယ်။ ကျနော့်လီးကို ဇော်မျိုးပါးစပ်ထဲက ပြန်ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုးက မျက်လုံးပွင့်လာပြီး ကျနော့်ကို ရီဝေဝေလေးကြည့်ပါတယ်။

“ဇော်မျိုး ကောင်းလား”

“အင်း မင်းရော “

ဇော်မျိုးက ခေါင်းငြိတ်ပြရင်း တဆက်တည်း ပြန်မေးပါတယ်။ ကျနော်လည်း ဇော်မျိုးပါးစပ်ကို ဆွဲဟလိုက်ပြီး တံတွေးထွေးချလိုက်ပါတယ်။ ကျနော့်လီးက သိသိသာသာ ပျော့ကျသွားတာ မဟုတ်ဘဲ မပျော့မမာနဲ့ ရှိနေဆဲပါ။ ဇော်မျိုးက သီတာခေါင်းကို ကိုင်ပြီး ခပ်မြန်မြန် ကော့ကော့လိုးနေပါတယ်။ ကျနော်လည်း ကျနော့်ရဲ့ မပျော့မမာ လီးနဲ့ ဇော်မျိုးပါးကို ရိုက်လိုက်ပါတယ်။။

“ဖတ် ဖတ် “

“အား ”

ဇော်မျိုး မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး ပါးစပ်ဟကာ အော်ညည်းနေပါတယ်။ ကျနော်လည်း ဇော်မျိုးပါးစပ်ထဲ ကျနော့်လီးကို ပြန်ထိုးထည့်ထားလိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုး သီတာ့ပါးစပ်ကို ကော့လိုးချက်တွေ ကြမ်းသထက်ကြမ်းလာပြီး ဒွန့်ဒွန့်လူးကာ ငြိမ်သက်သွားမှ ကျနော်လည်း သိလိုက်တယ်။ ဒီကောင်လည်း တချီပြီးသွားတာပဲ။ သီတာကလည်း အားကျမခံ။ သူ့ယောကျ်ားလရည်တွေမှန်သမျှ တစ်စက်မကျန် အကုန်မျိုချပေးလိုက်ပါတယ်။ ပြီးမှ

“ငါ့ယောကျ်ားလည်း ဒီညမှ အတော်ထန်ပုံရတယ် လရည်တွေအများကြီးပဲ ခ်ခ် “

သီတာက ညုတုတုပြောပြီး ရယ်ပါတယ်။

“ငါ့မိန်းမအကြိုက်ပေါ့ကွာ ဟားဟား “

ဇော်မျိုးကလည်း ပြန်ပြောရင်း ရယ်နေပါတယ်။ သီတာက ဇော်မျိုးဘေးမှာ ပြန်ဝင်ထိုင်လိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုးက အမောဖြေနေရင်း ကျနော့်လီးကို ဂွင်းထုပေးနေပြန်တော့ ကျနော့်လီးက ပြန်တောင်နေပြန်ပါလေရော။

” wow.. မင်းလီးက ပြန်တောင်တာ မြန်လှချည်လား.. အခုတင်တစ်ချီပြီးတယ် အခု ပြန်တောင်လာတယ်.. တော်တော် ရမ္မက်ထန်တဲ့ကောင်ပဲ “

ဇော်မျိုးပြောတော့ ကျနော် ပြုံးပဲပြုံးနေလိုက်တယ်။ ဝီစကီတစ်ခွက်ငှဲ့ပြီး ကောက်သောက်လိုက်တော့ ပင်ပန်းထားသမျှ ပြေပျောက်သွားသလိုပဲ။

“ဟြောင့် မင်းငါ့မိန်းမကို လိုးချင်နေတယ် မဟုတ်လား “

ဇော်မျိုးပြောတော့ ကျနော် သီတာ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်တယ်။ သီတာကလည်း လိုလားတဲ့ပုံစံ။ ကျနော့်ကို မခို့တရို့နဲ့ ပြန်ကြည့်နေတော့

“အေး မင်း ခွင့်ပြုရင်ပေါ့ကွာ “

ကျနော့်အဖြေကို ဇော်မျိုး ကျေနပ်သွားပုံပါပဲ။

“ခွင့်ပြုတယ် ခွင့်လွှတ်တယ်… ဟြောင့် တစ်ခုပဲရှိတယ်.. မင်းလရည်တွေ သီတာ့သားအိမ်ထဲ ပန်းမချခဲ့နဲ့.. ကျန်တာ ကြိုက်သလိုသာလုပ် “

ဇော်မျိုးစကားဆုံးတော့ ကျနော် ထိုင်ရာက ထလိုက်ပါတယ်။

“ဟဲ့ နင်အဲ့ဒီမှာပဲနေ.. ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ လှဲနေလိုက်.. နင်ခုဏမှ တစ်ချီပြီးထားတာ အေးအေးဆေးဆေး ဇိမ်ခံဦး.. ငါ့ကို ဘာမှမလုပ်နဲ့ “

သီတာကလည်း ပြောပြီး ကျနော့်အနား ထလာပါတယ်။ ကျနော်လည်း သီတာပြောတဲ့အတိုင်း ကြမ်းပြင်ပေါ် ပက်လက်လှဲနေပေးလိုက်ပါတယ်။ သီတာက ကျနော့်လီးကို သုံးလေးချက်လောက် စုပ်ပေးပြီး ကျနော့်လီးအပေါ် ခွထိုင်လိုက်ပါတယ်။ လီးကို အဖုတ်ထဲ မထည့်သေးဘဲ အပေါ်ကနေ လီးနဲ့အဖုတ်ကို ပွတ်နေတော့ ကျနော့်မှာ မရိုးမရွနဲ့ဗျာ။ တအောင့်နေမှ သီတာက ကျနော့်လီးကိုကိုင်ပြီး သူ့အဖုတ်ဝမှာတေ့လို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်ချလိုက်ပါတယ်။

“အ ကျွတ်ကျွတ် ရှီး အား “

သီတာ အသံမျိုးစုံထွက်လာအောင် ညည်းနေပါတယ်။ လီးက တဝတ်သာသာလောက် ဝင်နေပါပြီ။ သီတာက အဆုံးအထိ ဖိမထိုင်သေးဘဲ ဝင်သလောက်လေးနဲ့ပဲ ဖင်ကို ကြွလိုက်ချလိုက်နဲ့ ကျနော့်အပေါ်ကနေ ပြန်လိုးပေးပါတယ်။ သီတာက ကလေးမမွေးဖူးသေးတာက တစ်ကြောင်း၊ ဇော်မျိုးလီးက ကျနော့်လီးထက် အဆမတန်သေးတာကတစ်ကြောင်းကြောင့် သီတာ့အဖုတ်ထဲဝင်နေတဲ့ ကျနော့်လီးက ကြပ်ကြပ်ပြူးပြူးနဲ့ အဖုတ်အတွင်းသားနံရံတွေကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးခွဲနေရာယူနေပါပြီ။ ပြသနာက ကျနော်။။ ကျနော်က စိတ်သိပ်ရှည်တာ မဟုတ်။ လုပ်တိုင်း ကျနော်က ဇွတ်တရွတ် ကြမ်းတတ်တဲ့ လူစားမျိုး။ ဘီးလူးသရဲလို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်းလုပ်ရတာ ကြိုက်တဲ့လူဆိုတော့ လီးတဝက်လောက်ဝင်ရုံလေးနဲ့ ဘယ်ကျေနပ်ပါ့မလဲ။ သီတာ့ခါးကို ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်ပြီး မသိမသာနဲ့ ထိန်းကိုင်ထားလိုက်ပါတယ်။ သီတာက ဖင်ကိုကြွပြီး ပြန်အချမှာ ကျနော်လည်း သီတာ့ခါးကို အတင်းချုပ်ကိုင်ပြီး ဆက်ခနဲ အားကုန်ကော့တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။

“အား အမေ့ သေပါပြီ အား ကျွတ်ကျွတ် “

သီတာက အော်ပြီး ပြန်ထဖို့လုပ်ပါတယ်။ ကျနော်က အတင်းသီတာ့ကို ဖက်ပြီး ကျနော့်ခန္ဓာကိုယ်ကို လှိမ့်ချလိုက်တော့ သီတာက ပက်လက်ပုံစံဖြစ်သွားသလို ကျနော်က မှောက်ခုံပုံစံဖြစ်သွားပါတယ်။ ကျနော်လည်း ရတဲ့အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ သီတာကို တရစပ်ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်း စောင့်လိုးပါတော့တယ်။

“အား အမလေး အား ဖြည်းဖြည်းလိုးပါဟ အား ဟင့် ဟင့် အား “

သီတာ မျက်နှာကြီး ရှုံ့မဲ့ပြီး အသားကုန်အော်ပါတယ်။ သီတာ အဲ့လိုမချိမဆန့်ခံစားနေရလေ ကျနော် ဖီးလ်ပိုတက်လေ။ ပိုကြမ်းလေပေါ့ဗျာ။

သူ့မိန်းမကို မညှာမတာ လိုးနေတဲ့ပုံစံမြင်တဲ့ ဇော်မျိုးလည်း လီးက ပြန်တောင်နေပါပြီ။ ဇော်မျိုးမျက်လုံးထဲမှာ ကျေနပ်အားရနေသလို ရမ္မက်ထန်တဲ့ အရိပ်အငွေ့တွေ ဖြတ်သန်းလို့ သူ့လီးသူ ပြန်ဆွနေပါတယ်။ သီတာလည်း နာကျင်စွာနဲ့ ကျနော့်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပြန်ဖက်ရင်း ကုတ်လိုက်တာကြောင့် ကျနော့်ပုခုံးနှစ်ဘက်မှာ လက်သည်းခြစ်ရာတွေတောင် ပေါ်လာပြီလားမသိ။ ကျနော်လည်း သီတာ့ကို မီးကုန်ယမ်းကုန်ကို ဆောင့်ဆောင့်လိုးတာပါ။ လီးက သီတာ့ဆီးခုံကို တဖြတ်ဖြတ်နဲ့ ရိုက်ခတ်နေပါတယ်။ လီးကို အကုန်ပြန်ထုတ်လိုက် ဆောင့်ချလိုက်နဲ့။ သီတာလည်း ပါးစပ်ကသာ အော်နေပေမယ့် လီးပြန်ထုတ်လိုက်တိုင်း အတင်းပြန်ကော့ပေးနေတော့ ကျနော်က ဆောင့်အချ သူက အကော့ အံကိုက်ပဲဗျာ။

“အား ရှီး အား ကောင်းလိုက်တာ သီတာရာ အား “

“အား ကောင်းရင်ဆောင့် အား နာနာသာဆောင့် အား “

သီတာကလည်း အတင်းကို ဆောင့်ခိုင်းနေပြီ။ ကျနော့်တကိုယ်လုံးလည်း ချွေးတွေရွှဲနေပါပြီ။ ဆောင့်နေရင်း ဒူးတွေလည်း နာလာပြီ။ လူလည်း မောလာပြီ။ အချက် ၅၀ ကျော်လောက် မနားတမ်း ဆောင့်လိုးနေတော့ သိပ်အားမစိုက်နိုင်တော့ဘူး။ ဒါကိုရိပ်မိတဲ့ သီတာက ကျနော့်လိုပဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်လှိမ့်လိုက်တော့ သူက အပေါ်က ကျနော်က အောက်က ပြန်ဖြစ်သွားပါတယ်။ သီတာက ကျနော့်အပေါ်ကနေ အားရပါးရကို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ဆောင့်ချနေပါတယ်။

“အား အား “

သီတာ့အော်သံ မဟုတ်ဘူးဗျ။ အောက်က ကော့ပြီး တောင့်ခံပေးနေရတဲ့ ကျနော့်အော်သံ။ သီတာ သူ့နို့တွေ သူဆုပ်နယ်ရင်း ဆောင့်ချက်တွေက တစတစ ပိုပြင်းထန်လာတယ်။ မိန်းမဖြစ်သူက ဖီးလ်အပြည့်နဲ့ ကျနော့်အပေါ် တက်‌ဆောင့်နေတာကို စိမ်ပြေနပြေနဲ့ အရသာခံကြည့်နေတဲ့ ဇော်မျိုးက တံတွေးတွေ ဂလုခနဲ့မျိုချလိုက် သူ့လီးသူ ပွတ်သပ်လိုက်နဲ့။ သူလည်း အာမရတော့ဘူးထင်တယ်။ ဆိုဖာပေါ်က ထလာပြီး သီတာ့နောက်ဘက်မှာ နေရာယူလိုက်တယ်။ သီတာ့ပုခုံးကို ကိုင်ပြီး ဖိလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ သီတာက သဘောပေါက်တဲ့အလား။ ကျနော့်အပေါ် မှောက်လျက် လှဲချလိုက်ပါတယ်။ ဒီတော့ သီတာ့ပုံက ဖင်ကော့ပေးထားသလို ဖြစ်နေတာပေါ့ဗျာ။

“ထွီ ဖီ “

ဇော်မျိုးက သူ့လက်ထဲ သူတံတွေးတွေထွေးချပြီး သီတာ့စအိုဝကို ပွတ်သုတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ သူ့လီးကိုလည်း တံတွေးဆွတ်ပြီး သီတာ့နောက်က ခွထိုင်ကာ စအိုထဲကို လီးကို ထိုးထည့်လိုက်ပါတယ်။

“အိုး ရှီး “

ကျနော့်ညည်းသံပါ။

“အား ရှီး အား “

ဇော်မျိုးညည်းသံပါ။

ကျနော်တို့နှစ်ယောက်စလုံး အရမ်းကောင်းသွားတာဗျ။ ဘယ်လိုအရသာမှန်းကို မသိဘူး။ ပြောမပြတတ်ဘူး။ သီတာ့အဖုတ်ထဲ ကျနော့်လီးက နေရာယူထားပြီး စအိုထဲ နောက်လီးတစ်ချောင်းဝင်လာတော့ အတွင်းသားနံရံတွေက ကျနော်တို့လီးတွေကို ဘယ်လိုပြောရမလဲ။ ကြပ်ကြပ်ချောချောလေးနဲ့ ပွတ်တိုက်ပေးလိုက်သလိုကိုး။

“အား အမလေး သေပြီ သေပြီ အား နာတယ်ကို အား ဟင့်ဟင့် အား “

မချိမဆန့်အော်သံက သီတာ့ဆီက ထွက်လာတာပါ။ ဇော်မျိုးက လီးကို တထစ်ချင်းသွင်းတာမဟုတ်ဘဲ တဆုံးထိ ဖိထည့်တာဆိုတော့ သီတာ အတော်နာရှာမှာပေါ့ဗျာ။ ချက်ချင်းကို လူက ကော့တက်လာပြီး မျက်ဝန်းမှာ မျက်ရည်တွေတောင် ဝဲနေရှာပါပြီ။ ကြားထဲက ကောင်းတာက ကျနော်ဗျ။ သီတာက ကော့လေ ကျနော့်လီးက သူ့စောက်ခေါင်းထဲ ပိုရောက်လေကိုး။

“အား ကို ဖြည်းဖြည်း ဖြည်းဖြည်း အား သီတာ့ကို သတ်နေတာလား အား ဖြည်းဖြည်းလိုးပါ ကိုရဲ့ အား “

ဇော်မျိုးက မုန်ယိုတဲ့ဆင်တစ်ကောင်လိုပဲ။ သူ့လီး သီတာဖင်ထဲ ဝင်တာနဲ့ တရစပ်ကို လိုးတာပါ။ ဆယ်ချက်လောက် သူလိုးပြီးချိန်မှာ သီတာလည်း ခံနိုင်ရည်ရှိသွားပြီထင်ပါတယ်။ သီတာ့ညည်းသံ ပုံစံပြောင်းသွားတယ်။

“အား ရှီး အား ဆောင့် ဆောင့် ကို အား ပြင်းပြင်းလေးဆောင့် အား ရှီး ထိတယ် ထိတယ် အား “

သီတာက ဇော်မျိုးလည်ပင်းကို လက်တစ်ဖက်နဲ့ နောက်ပြန်သိုင်းဖက်ရင်း သူ့ယောကျ်ားမျက်နှာကို ကြည့်နေပါတယ်။ ရမ္မက်ခိုးတွေကြောင့် ရီဝေဝေမျက်ဝန်း အောက်နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်။ တရှီးရှီး တအားအား အော်လိုက်နဲ့ ဖီးလ်စောက်ရမ်းတက်နေတဲ့ သီတာ့မျက်နှာကို ဇော်မျိုးကလည်း တစိမ့်စိမ့်ကြည့်ရင်း အားကုန်ဆောင့်လိုးပါတယ်။

“အင့် အင့် အား ဟင်း အ ရှီး သီတာ အ သီတာကောင်းလား “

ဇော်မျိုးအမေးကို သီတာက ခေါင်းမြန်မြန်ညိတ် ဖြေပေးပါတယ်။

“အီး အား ကောင်းတယ်ကို ဆောင့်ဆောင့် ကြမ်းကြမ်းဆောင့် သီတာ ပြီးတော့မယ် “

သီတာ့အဖြေဆုံးတော့ ဇော်မျိုးက သီတာ့နှုတ်ခမ်းကို ငုံနမ်းရင်း ဆောင့်ချက်အရှိန်ကို ပိုတင်လိုက်ပါတယ်။ အဖုတ်ထဲရော စအိုထဲပါ လီးနှစ်ချောင်း တစ်ပြိုင်တည်း ဝင်နေတော့ သီတာ မနေနိုင်တော့ဘူးပေါ့ဗျာ။ သီတာ့အဖုတ်က ညှစ်လိုက်တာနဲ့ စောက်ခေါင်းထဲရောက်နေတဲ့ ကျနော့်လီးတံမှာ နွေးခနဲ ခံစားလိုက်ရတယ်။ သီတာ ပြီးသွားတာကိုး။ စောက်ခေါင်းထဲက အရည်တွေက ထွက်ပေါက်မရှိတော့ ကျနော့်လီးမှာပဲ လာရွှဲနေတာပေါ့။ တင်းခနဲ တင်းခနဲ သီတာ့ညှစ်ချက်ကြောင့် ကျနော့်လီးလည်း ပြီးချင်လာပြီ။ ကျနော် ကပြာကယာ စိတ်ကို အာရုံလွှဲပြီး ထိန်းလိုက်ရတယ်။ ဇော်မျိုးကတော့ သူ့မိန်းမ စအိုလေး ရှုံ့ချည်ပွချည်ဖြစ်ပြီး သူ့လည်ပင်းကို ဖက်ထားတဲ့ လက်ကလေး တင်းကြပ်နေချိန်လေးသာ ခဏ အလိုးရပ်ပေးပေမယ့် လက်ပြေလျော့သွားတာနဲ့ ဆက်တိုက် ဆောင့်လိုးနေတာပါပဲ။ သီတာလည်း အတော်ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်။ တချီပြီးတာတောင် ဆက်ခံနေတုန်းပဲ။

“ဟြောင့် ဟူး ဟင်း ဟင်း နွားလို ဇိမ်ခံမနေနဲ့ဟြောင့် ငါမောလာပြီ နေရာချင်းချိန်းမယ် “

ဇော်မျိုးပြောတော့ ကျနော် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပါတယ်။ ဇော်မျိုးက သူ့လီးကို ချွတ်ပြီး သီတာ့အပေါ်က ဖယ်လိုက်ပါတယ်။ သီတာကလည်း ကျနော့်အပေါ် ခွလှဲနေရာက ထလိုက်တော့ သူ့အဖုတ်ထဲက ကျနော့်လီးက ပလွတ်ဆိုပြီး ကျွတ်ထွက်သွားပါတယ်။

“ဗြစ် ဗြစ် ပြွတ် “

အားလားလား။ သီတာမ ဘယ်လောက်တောင် ကောင်းလိုက်လဲတော့မသိ။ သူ့စောက်ခေါင်းက အရည်တွေက ထွက်ကျတာ ကျနော့် ဆီးခုံပေါ်မှာ အိုင်ရုံမက သူမတ်တပ်ရပ်လိုက်တာတောင် တစက်စက်နဲ့ စီးကျနေတုန်းပါပဲ။ အရည်ရွှဲရွှဲ လိုးပွဲဆိုတာ ဒါမျိုးလားမသိဘူး။ ကျနော်လည်း လှဲနေရာက ထလိုက်ပါတယ်။

ဒီတခါ ဇော်မျိုးက ပက်လက်လှဲလိုက်ပါတယ်။ သီတာက ဇော်မျိုးခါးကို ခွပြီး ဒူးထောက်ထိုင်ရင်း ဇော်မျိုးလီးကို သူ့အဖုတ်မှာတေ့ပြီး ထည့်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဇော်မျိုး မျက်နှာပေါ် ခွပြီး လက်ထောက်လျက်က ကျနော့်ဘက်လှည့်ကြည့်ရင်း ပြောပါတယ်။

“ဟဲ့ ကျော်ကြီး နင်ဖြည်းဖြည်းထည့်နော် နင့်လီးက အကြီးကြီး တော်ကြာဖင်ကွဲသွားမှ လူကြားမကောင်းဖြစ်နေမယ် “

“အေးပါဟာ နင်ကလည်း ခံလည်းခံချင်တယ် လီးလည်း ကြောက်တယ် ဖြစ်မနေနဲ့ နောက်မှ ကောင်းလိုက်တာ ကောင်းလိုက်တာ ဖြစ်နေမယ် “

ကျနော်လည်း ပြောပြောဆိုဆိုနဲ့ သီတာ့နောက်မှာ နေရာဝင်ယူလိုက်တယ်။ ဖင်မချခင်လေး သီတာ့ တင်သားတွေကို အားပါးတရ ဆုပ်ကိုင်ပြီး ဖိချေလိုက်တယ်။

“ရှီး အား “

သီတာက ဖီးလ်အပြည့်နဲ့ ဖင်ကို ပိုကော့ပေးလာတယ်။ ကျနော်လည်း သီတာ့တင်ပါးကို ဖြစ်ညှစ်ပြီး ခပ်စပ်စပ်လေး ရိုက်ပေးလိုက်တယ်။။

“ဖြန်း ဖြန်း “

“အ “

သီတာ့ တင်ပါးမှာ ကျနော့်လက်ဝါးရာလေး ရဲခနဲ ပေါ်လာတယ်။ ကျနော်လည်း တင်သားနှစ်ခြမ်းကို ဖြဲပြီး သီတာ့ စအိုဝလေးကို ကြည့်လိုက်တယ်။ ဇော်မျိုး ဘယ်လောက်တောင် လိုးထားလဲ မသိဘူး။ စအိုလေးက အညိုရောင်တောင် ဖြစ်နေပြီ။ စအိုနဲ့ ဖင်ခံတာများရင် စအိုအတွင်းသားက ရဲမနေတော့ဘူးဗျ။ နည်းနည်း ညိုသွားတတ်တယ်။ သီတာဖင်ပေါက်က ခုဏ ဇော်မျိုးလိုးထားပြီးသားမို့ နည်းနည်းကျယ်နေပြီ။ ကျနော်လည်း သီတာ့အရည်တွေနဲ့ ရွှဲပြောင်နေတဲ့ ကျနော့် ခြောက်လက်မလီးကို အသာထိန်းကိုင်ပြီး သီတာ့စအိုဝမှာ တေ့လိုက်တယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဒစ်မြုပ်ရုံလေး ဖိထည့်ပေးလိုက်တယ်။

“ရှီး အ ကျွတ် ကျွတ် အား ရှီး အား “

သီတာ စုပ်တသပ်သပ်နဲ့ ညည်းပါတယ်။

“ရလား သီတာ အဆင်ပြေလား “

ကျနော် တိုးတိုးလေးမေးတော့ သီတာက ခပ်သွက်သွက်ပဲ ခေါင်းညိတ်ပြတယ်။ ကျနော်လည်း လီးကို ထပ်မထည့်သေးဘဲ ဝင်သလောက်ကလေးနဲ့ လိုးပေးနေလိုက်တယ်။

“အား ရှီး အား “

“သီတာ ကောင်းလား “

ဇော်မျိုးက အောက်က ကော့ကော့ပေးရင်း မေးတာပါ။ သီတာက ခေါင်းပဲညိတ်ပြပါတယ်။ ဇော်မျိုးက ကျနော့်ကိုပါ လှမ်းမေးပါတယ်။

“ကျော်ကြီး ငါ့မိန်းမဖင် လိုးရတာကောင်းလား “

“အေး အီး အင့် ရှီး မင်းမိန်းမ ဖင်က စီးပိုင်နေတာပဲ ရှီး ငါ အားနာလို့ တဆုံးမထည့်တာ ရှီး အား “

“ရတယ် ကျော်ကြီး ထည့် ငါ့ကိုအားမနာနဲ့ ငါခံနိုင်နေပြီ အား“

သီတာကလည်း မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး ပြန်ဖြေတော့ ကျနော်လည်း အားမနာတော့ဘူး။ လီးကို ပိုပြီး အားထည့်ဖိသွင်းပေးလိုက်တယ်။ လီးက တဝက်ကျော်ကျော်အထိ ဝင်သွားတယ်။

“အ အမေ့ ကျွတ်ကျွတ် အ “

“အိုး ကောင်းလိုက်တာ ကျော်ကြီးရာ မင်းလီးဝင်လာမှပဲ ငါ့လီးဘယ်လိုဖြစ်မှန်းမသိဘူး ရှီး အား “

ဇော်မျိုး တော်တော်ဖီးလ်တက်သွားတယ်။ ကျနော်လည်း ခပ်မှန်မှန်လေး သီတာ့ကို ဆယ်ချက်လောက် ဆောင့်ပေးလိုက်တယ်။ သီတာလည်း တရှီးရှီးတအားအားနဲ့ အလိုးခံရင်း ကျနော့်ခါးကို နောက်ပြန်သိုင်းဖက်တယ်။ ကျနော်လည်း သီတာ့ကို နောက်ကနေ သိုင်းဖက်ရင်း သီတာ့နို့တွေကို ဖိစုပ်ချေပေးလိုက်တယ်။ ဇော်မျိုးက ကျနော့်ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ပွတ်သပ်ပေးပါတယ်။ ကျနော်လည်း ဆယ့်ငါးချက်လောက် ဖက်ပြီး ထပ်လိုးပေးလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ ကျနော် သီတာခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ခွာလိုက်တယ်။ လီးကို ဖင်ဝအထိ ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သီတာ့ခါးနှစ်ဖက်ကို စုံကိုင်ပြီး လီးကို တဆုံးအထိ အားပြင်းပြင်းနဲ့ ဆောင့်ထည့်ပေးလိုက်တယ်။

“အား အမလေး ကျွတ်ကျွတ် အား ကောင်းလိုက်တာ ကျော်ကြီးရယ် အား “

သီတာ ကော့ပျံသွားတယ်။ ကျနော်လည်း သီတာ့ဖင်ကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းပဲ အချက်လေးဆယ်လောက် မနားတမ်း ဆောင့်လိုးလိုက်တယ်။ မိန်းမတွေ ဖင်ခံရင် ရှေ့ကနေ အပြီးမြန်တယ်ဆိုတာ ဟုတ်သလား မသိဘူး။ သီတာ ခုဏမှ တချီပြီးထားသေးတယ်။ ကျနော် အချက်လေးဆယ်လောက် ဆောင့်လိုးပြီးချိန်မှာ သီတာ နှုတ်က အသံထွက်လာတယ်။

“အ အ ဆောင့် ဆောင့် ကြမ်းကြမ်းလေး လိုးပေးပါ ငါပြီးတော့မယ် အား ရှီး အား “

သီတာ့ စကားဆုံးတာနဲ့ ဇော်မျိုးက ကျနော့်ကို လက်လှန်းတို့တယ်။

“ဟြောင့် ဘေးတစောင်းလိုးမယ် “

ပြောပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်တယ်။ သီတာက အလည်က။ ကျနော်က သီတာ့နောက်က။ ဇော်မျိုးနဲ့သီတာက မျက်နှာချင်းဆိုင်။ ဇော်မျိုးက သီတာခြေထောက်တစ်ချောင်းကို အပေါ်ဆွဲမြှောက်ပြီး သီတာ့အဖုတ်ကို အားရပါးရ ဆောင့်လိုးပါတယ်။ ကျနော်လည်း နောက်ကနေ သီတာ့ဖင်ကို ဆယ်ချက်ဆက်တိုက် အားကုန်ဆောင့်လိုးပေးလိုက်ပါတယ်။

“အား ရှီး အား ပြီးပြီ အား အ ဟဟ ရှီး ငါပြီးပြီ ကောင်းလိုက်တာ “

သီတာ့တစ်ကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်သွားပြီး ပြီးသွားပါတယ်။ ဖင်ကို ရှုံ့ချည်ပွချည်လုပ်နေတာမို့ ကျနော်လည်း ပြီးချင်နေပါပြီ။ လီးတစ်ခုလုံး ကျင်စိမ့်စိမ့်နဲ့။

“ကျော်ကြီး ငါလည်းပြီးတော့မယ် မင်းရော “

“အေး ငါလည်း ပြီးချင်နေပြီ “

ဇော်မျိုးက တဆက်တည်းသီတာ့ကို မေးပါတယ်။

“မိန်းမ လရည်သောက်မလား “

သီတာက ခေါင်းပဲ ညိတ်ပြပါတယ်။ ဇော်မျိုးနဲ့ကျနော် လီးတွေ ချွတ်လိုက်ပါတယ်။ ပြီးတော့ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပါတယ်။ သီတာက ထထိုင်ပြီး ကျနော်တို့လီးနှစ်ချောင်းကို ဂွင်းထုပေးပါတယ်။ ဇော်မျိုးက ကျနော့်ကို ရီဝေဝေလေး ကြည့်နေပါတယ်။ ဇော်မျိုးက ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ ကျနော့်ခေါင်းကို နောက်စေ့ကနေ လှမ်းကိုင်ပြီး ကျနော့်အောက်နှုတ်ခမ်းကို ငုံစုပ်လိုက်ပါတယ်။ ကျနော်လည်း အလိုက်သင့် ဇော်မျိုးပုခုံးကို ဖက်ပြီး ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။ သီတာကတော့ အောက်မှာ။ လီးနှစ်ချောင်းကို အလှည့်ကျ စုပ်ပေးနေရှာပါတယ်။

ဇော်မျိုးက ကျနော့်နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားထဲ သူ့လျှာကို ထိုးထည့်ပါတယ်။ ကျနော်လည်း အလိုက်သင့်ပဲ လျှာနဲ့ ပြန်ကလိပေးလိုက်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ ခဏတဖြုတ် ကစ်ဆင်ဆွဲနေကြသေးတာပေါ့ဗျာ။ ခဏနေတော့ ဇော်မျိုးက ကျနော့်ကို ခွာလိုက်ပြီး သူ့လီးကို သူကိုင်ကာ ဂွင်းထုပါတယ်။ ကျနော်လည်း သူလုပ်သလိုပဲ ထုပလိုက်ပါတယ်။ ဆယ်ချက်လောက် ဆက်တိုက် အားပြင်းပြင်းနဲ့ ထုပလိုက်ရပါတယ်။

“အား ရှီး အား သီတာ ဟထား ရှီး ပါးစပ်ဟထား အား ကိုယ်ပြီးတော့မယ် ရှီး အား အား “

ဇော်မျိုး စကားမဆုံးခင်မှာပဲ ခန္ဓာကိုယ်တုန်သွားပြီး ပြီးသွားပါတယ်။ သူပန်းထုတ်လိုက်တဲ့ လရည်တွေကို သီတာက ပါးစပ်နဲ့ မော့ခံရင်း လီချောင်းထဲက အရည်တွေကိုပါ မကျန်ရအောင် လှမ်းစုပ်ဆွဲပါတယ်။ ဇော်မျိုးက ကျနော့်ကို ကြည့်ပါတယ်။ ကျနော်လည်း မျက်လုံးစုံမှိတ်ပြီး ထုပါတယ်။ သီတာက ကျနော့် လီးထိပ်ကလေးကို လှမ်းလှမ်း ငုံပေးပါတယ်။

ကျနော်လည်း မနေနိုင်တော့ဘူး။ သီတာ့ပါးစပ်ထဲ ကပြာကယာ ထိုးထည့်ပြီး လရည်တွေကို ပန်းထုတ်ပေးလိုက်တယ်။။ သီတာက စုပ်ဆွဲပြီး လျှာနဲ့လီးကို သန့်စင်ပေးတာတောင် မခံနိုင်တော့ဘူး။ လုံးဝပြီးသွားတာကိုး။

“ဟူး မရတော့ဘူး မောသွားပြီ ဟီးဟီး ခဏနားဦးမယ်ဝေး “

ကျနော် ရယ်ပြီးပြောတော့ သီတာရော ဇော်မျိုးရော။ မျက်လုံးပြူးကြည့်တယ်။

“နင်က ခဏပဲနားမှာလား “

သီတာက မေးပါတယ်။ ကျနော်လည်း စီးကရက်ကို မီးညှိရင်း

“အေးလေ ပြီးမှ တစ်ကြောင်းလောက် ထပ်ဆွဲတာပေါ့ “

“အမလေးလေး ငါတော့ ဒီည နားရတော့မယ် မထင်ဘူး “

သီတာကလည်း ရယ်ပြီး ပြောပါတယ်။

“ငိုးမ ငါပြောတုန်းကတော့ စိတ်ကူးနဲ့တောင် မပြစ်မှားဘူးလေး ဘာလေးနဲ့ စကားကြီး စကားကျယ်တွေ ပြောထားပြီးတော့ အခုကြတော့လည်း မပြီးနိုင်ဘူး “

ဇော်မျိုးက ကျနော့်ကို ပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ်ဆဲရင်း သူလည်း စီးကရက်ကို မီးညှိပြီး ဖွာပါတယ်။ ကျနော်ကတော့ ရယ်ပဲ ရယ်နေမိတော့တယ်။

ပြီးပါပြီ။

“ မင်းအရင် ဖိုက်လေ…ဆော်ကြီးက တမင်လာပေးတာကွ …”

ဈေးညစောင့် ဒရဝမ်ကြီး ဦးကျောက်ခဲ မှာ အသက် (၄၀) ကျော်ခန့်နှင့် သန်မာဖြတ်လတ်သူ ဖြစ်သည်။ မအေးမြင့် မှာ ဦးကျောက်ခဲ၏ မထိတထိ ကိုင်တွယ်မှု ပြောဆိုမှုများကြောင့် ခံချင်ကြောင်း အရိပ်အယောင်များ ပြခဲ့သည်ဟု ဦးကျောက်ခဲ က ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့် အောင်ခိုင်က မအေးမြင့်ကို ယနေ့ည ချိန်း၍ ခေါ်ထားရန် ဦးကျောက်ခဲကို ခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အောင်ခိုင် ဆိုတာက မအေးမြင့် ဈေးရောင်းနေသော အမှတ် (၄) ဈေးမှ ဈေးတာဝန်ခံ ဖြစ်သည်။

မအေးမြင့်သည် အမှတ် (၄) ဈေးတွင် လမ်းဘေး ပျံကျဈေးသည် တယောက်ဖြစ်ပြီး နေရာတော်တော်များများကို အရင်ဦးကာ အခြားဈေးသည်များကိုလည်း ငှားစားနေသူ ဖြစ်သည်။ အသက် (၃၅) နှစ်ခန့် လုံးကြီးပေါက်လှ ဖြစ်ပြီး သူမ၏ ဖင်ကြီးမှာလည်း သားသမီး မရဘဲ လင်သေခဲ့သဖြင့် ဖြိုမည့်သူ မရှိဘဲ ကြီးချင်တိုင်းကြီးနေသည်။ အသက်အရွယ်ကြောင့် ဝမ်းဗိုက် နည်းနည်းစူနေတာက လွဲလို့ သူမ၏ ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်က လိုးချင်စရာ ကောင်းလှသည်။ တခါတရံ အောင်ခိုင်က မျက်နှာပေါက် ဆိုးဆိုးနှင့် မအေးမြင့် ချထားသော ဈေးသည်များအား

“ ခင်ဗျားတို့ ဆိုင်ခင်းထားတာ လမ်းဘေး ရောက်နေပြီ…ဆွဲပြီး သိမ်းလိုက်ရမလား… ဒီနေရာမှာ မရောင်းချင်တော့ဘူးလား …”

ဟူ၍ အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်လျှင် မအေးမြင့်က ထလာပြီး

“ ဟဲ့…ဟဲ့….ဟုတ်သားပဲ…နင်တို့ကလည်း…လွန်တာကိုး…ခွင့်လွှတ်ပါ..ဆရာလေးရယ် …”

စသဖြင့် အောင်ခိုင်အနားလာ၍ ဟိုလျှောက် သည်လျှောက်နှင့် သူမ၏ နို့ကြီးတွေနဲ့ အောင်ခိုင် ကို မတော်သလို ထိသလိုမျိုးနှင့် ပွတ်ဆွဲ၍ သွားကာ ပြောတတ်သည်။

မနက်ကတော့ ဦးကျောက်ခဲ တစ်ယောက် မနက်ဈေးထွက်နေသော မအေးမြင့်၏ ရှေ့သို့ ဖြတ်လျှောက်၍ မျက်ရိပ်ပြကာ ခေါ်လိုက်သည်။ မအေးမြင့်က ဈေးရောင်းနေရာမှ အသာထ၍ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှ ဦးကျောက်ခဲ နောက်သို့ လျှောက်၍ လိုက်သွားသည်။ ဈေးတန်း အဆုံးတွင် ဦးကျောက်ခဲက ရပ်စောင့်နေသည်။

“ ဘာတုန်း ကိုကျောက်ခဲ ရဲ့ …”

“ နင့်ကို သတင်းထူး ပြောမလို့ …”

“ ပြောလေ …”

ဦးကျောက်ခဲက သူမ တကိုယ်လုံးကို စားတော့ ဝါးတော့ မတက် ကြည့်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်အား၊ သိချင်ဇော နှင့် မေးသည်။

“ လကုန်လောက်ကြရင် လမ်းဟိုဖက် အကွေ့ကို ဈေးသည်တွေ ထပ်ပြီး နေရာချမယ် …”

“ ဟယ်..တကယ်လား..ဟင် …”

Random Image
မအေးမြင့် ထခုန်မတတ် ဝမ်းသာသွားသည်။

“ တကယ်ပေါ့..ဈေးတာဝန်ခံတောင် ဇယားကွက်တွေ ဆွဲနေပြီ …”

“ ဒီ…ဒီလိုဆိုရင် ကျမအတွက်လည်း လေးငါးကွက်လောက် လုပ်ပေးထားပါလား ဟင် …”

“ လေးငါးကွက် မဟုတ်ဘူး…ရသလောက် လုပ်ပေးမယ်…ညကြရင်..ဘယ်သူမှ မသိအောင် ဈေးရုံးကို လာခဲ့..(၁၀) နာရီလောက် လာခဲ့..အောင်ခိုင်နဲ့ ကျုပ် ..နှစ်ယောက်ပဲ ရှိမယ် …”

“ အင်း…အင်း…လာခဲ့မယ် …”

“ အေး..ဒါဆို..သွားတော့ …”

ဤသို့ဖြင့် မအေးမြင့် တယောက် ည (၁၀) နာရီလောက်တွင် ဈေးရုံးထဲသို့ ရောက်လာခဲ့ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဦးကျောက်ခဲက အောင်ခိုင်ကို တွန်းလွှတ်သည်။

“ ခင်…ခင်ဗျား..အရင်ဖိုက်ဗျာ…ကျုပ်မရဲဘူး..ဟီး…ဟီး …”

“ ဒါကြောင့်…နင် ငတ်ငတ်နေတာ..ကဲ…ငါ..သွားမယ် …”

ဦးကျောက်ခဲက နောက်ခန်းသို့ ဝင်သွားသည်။ အောင်ခိုင်က ရှေ့ခန်းနှင့် နောက်ဖက်ကန့်၍ ကာထားသော ဘီရီုနှစ်လုံးကြားမှ နောက်ဖက်သို့ အကဲခတ်ကြည့်သည်။ (၆၀) ဝပ်အား မီးလုံးတလုံးက ဈေးရုံးတွင် တညလုံး ထွန်းထားသဖြင့် မြင်ကွင်းက ကြည်လင်နေသည်။

“ အလုပ် ဖြစ်မယ်နော်…မအေးမြင့်…ဟဲ..ဟဲ …”

“ အို ..နေရာတကွက် ဘယ်လောက်ဆိုတာ ပြောပေါ့..ရှင်တို့အတွက် ကျသလောက် ပေးမယ် …”

မအေးမြင့် သည် ကိုကျောက်ခဲကို မကြည့်ဘဲ ပြောနေသည်။ သူမ၏ အသံက အတ်တက်တက်ဖြင့် မတုန်အောင် တမင် ထိန်းပြောနေမှန်း သိသာလှ၏။

“ ဟာ ..ကျုပ်တို့က ငွေလိုချင်တာမှ မဟုတ်ဘဲ..ရှင်းရှင်း ပြောမယ်နော်…ဟဲ..ဟဲ …”

“ ငွေမလိုချင်ရင်..ဘာလိုချင်တာလဲ..ရှင်းရှင်းပြောနော်…ဟင်းဟင်း …”

“ ကျုပ်သဘော မဟုတ်ပါဘူး…ဈေးတာဝန်ခံ အောင်ခိုင်က ခင်ဗျားကို စိတ်ဝင်စားနေတာ ဟဲ..ဟဲ …”

ဦးကျောက်ခဲ အောင်ခိုင်ကို တည်ကြက်လုပ်လိုက်လေပြီ။

“ အလို..ဘယ်မလဲ အောင်ခိုင်…မလောက်လေး မလောက်စားနဲ့…ကျမ မွေးရင် ကျမသားလောက် ရှိသေးတယ်..ဟင်း …”

အမှန်တော့ အောင်ခိုင်က အသက်အစိတ်ပင် မပြည့်သေးပါ။

“ အလုပ် မဖြစ်လည်း ..မတတ်နိုင်ဘူးလေ…ကျုပ်က ..ကြားလူပါ …”

“ အင်း..ဟင်း…ရှင်က ပွဲစားပေါ့လေ..ကဲပါ..ဖြစ်တယ်လို့ ပြောလိုက်စမ်းပါ…လာပစေဦး …”

“ ဟဲ..ဟဲ…ကျုပ်ကိုလည်း စေတနာ ထားပါနော် …”

“ ဪ…ရှင်ကပါ ဖြစ်ချင်တယ်ပေါ့…ဟုတ်လား …”

“ မအေးမြင့် ရယ်…မင်းလောက် လှတာကြီးကိုမှ မလုပ်ချင်..အဲ…မဖြစ်ချင်ဘူးဆိုရင်..အဲဒီကောင်ဟာ ပန်းသေနေလို့ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့..ဟဲ…ဟဲ …”

“ ဒါပဲနော်…ကျမက အရှက်နဲ့ လူလုပ်တာ..လူသိရှင်ကြား ဖြစ်ကုန်ရင် ရှင့်တို့ကို ထောင်ထဲ အရောက်ပို့မှာ …”

“ မအေးမြင့် ရယ် …ကျုပ်တို့ဘက်က ပေါက်ကြားလို့ကတော့ တကျွန်းထိ ပို့ဗျာ…ကဲ …”

ဦးကျောက်ခဲ က လျှင်သည်။ စကားဆုံးလျှင် မအေးမြင့် ထိုင်နေသော ကွပ်ပျစ်အိပ်စင်လေးပေါ်သို့ ထိုင်ချကာ သူမ ပုခုံးကို ဖက်သည်။ ကျန်လက်တဖက်က ဒူးထောင်ဖင်ချ ထိုင်နေသော မအေးမြင့်၏ စောက်ဖုတ်နေရာ တည့်တည့် အပေါ်သို့ ထမီပေါ်မှ နေ၍ တရွရွ ပွတ်လိုက်သည်။

“ လက်ကလည်း.. သရမ်းလိုက်တာ …”

မအေးမြင့်က ကတုံကရင်ကြီး ပြောသည်။ ဦးကျောက်ခဲ၏ လက်ကို ဆွဲဖယ်ပြီး မျက်နှာလွှဲကာ ပြင်ထိုင်၏။

“ အလုပ်စမယ်လေကွာ..ဟဲ..ဟဲ …”

“ အို..နေစမ်းပါဦး …”

မအေးမြင့် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေဟန် ရှိသည်။ တံတွေးကို မကြာခဏ မြိုချနေရင်း ဦးကျောက်ခဲ၏ ဘေးမှ ရွှေ့ထိုင်သည်။

“ ကဲ..လှဲအိပ်လိုက်နော် …”

ကိုကျောက်ခဲက လေသံလေးနှင့် မအေးမြင့်ကို ပွတ်သပ်ချော့မြူနေသည်။ မအေးမြင့် အသားတွေ တုန်နေသည်။

“ ကျမ ပြောတာတော့ ..မှတ်ထားနော်…ဟင်း …”

မအေးမြင့် က ကိုကျောက်ခဲ၏ လက်ကြီးကို ဆွဲယူပြီး ဘေးသို့ဖယ်ကာ မောဟိုက်တုန်ရီစွာ ပြောလိုက်၏။

“ အေးပါ…အမြင့်ရယ်…ဘယ်သူမှ..မသိစေရပါဘူး…ကျုပ် အရမ်းတောင်နေပြီ…အမြင့်ရဲ့ …”

“ အို..အဲဒါ ..ဘာလုပ်ရမှာလဲ…တောက် …”

ကြည့်နေသော အောင်ခိုင်မှာ မရိုးမရွကြီး ဖြစ်လာသည်။

“ ကိုယ်မနေနိုင်ဘူး..အမြင့်ရယ် …”

“ ကျွတ်..ဒုက္ခပါပဲ…ကျမလည်း ..ဘယ်လိုပြောရမှန်း..မသိပါဘူးရှင်…ရှက်နေတယ် …”

“ မင်းလည်း ..အလိုးခံဖူးတာပဲကွယ်…ရှက်စရာ မှတ်လို့…မင်းရှက်ရင် ထမီသာ လှန်ပြီး မျက်စေံသာ မှိတ်နေ …”

“ ဒုက္ခပါပဲရှင်..ကျ..ကျမ တကယ်တမ်းကျတော့ မခံရဲဘူး..ကိုကျောက်ခဲ ရဲ့..အာ…ဟို…အဲလို..မလုပ်နဲ့ …”

သွားပြီ။ မအေးမြင့် စကားမဆုံးမှီ ကိုကျောက်ခဲက သူမကို ပုခုံးနှစ်ဖက် ဖိတွန်းပြီး သူ့ကိုယ်လုံးကြီးနှင့် ဖိချကာ တက်ခွလိုက်လေသည်။ ကိုကျောက်ခဲ တွန်းလိုက်သော အရှိန်ကြောင့် မအေးမြင့် မှာ ခြေနှစ်ဖက် မိုးပေါ်ထောင်သွားပြီး ထမီကို ဆွဲလှန်ပြီးသား ဖြစ်သွားသည်။ အိုး…ဟိုး…မအေးမြင့် စောက်ဖုတ်မဲမဲကြီးကို ချောင်းကြည့်နေသော အောင်ခိုင် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားသည်။

မအေးမြင့်မှာ အသားဖြူသော်လည်း စောက်ဖုတ် နှုတ်ခမ်းသား ထူထူအမ်းအမ်းကြီးများက ခပ်ညိုညို ဖြစ်နေသည်။ ဖားခုံညင်းကြီး ဒေါဖောင်းနေသကဲ့သို့ ထကြွနေသည်။ မအေးမြင့်က လက်အစုံဖြင့် ထမီကို ဆွဲကာ ဆီးစပ်အထိ အတင်းဆွဲဖုံးနေပြီး တဟင်းဟင်းဖြင့် ညည်းတွားစ ပြုသည်။

ကိုကျောက်ခဲက သူ၏ပုဆိုးကို ခေါင်းပေါ်မှ ကျော်၍ ချွတ်လိုက်သည်။ ကိုကျောက်ခဲ၏ ပစ္စည်းကလည်း မနည်းမနောပင်။ ဒစ်တုံးတုံး လုံးလုံးကြီးက အမဲသားတုံးကြီးလို၊ အတန်ကြီးက ကိုင်းခရမ်းသီးကြီး အလား နီရဲပြောင်တက်နေသော ကိုကျောက်ခဲ၏ လီးကြီးကို မအေးမြင့်က တချက်ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကို ပူးကပ်၍ ပါးစပ်အတွင်းသို့ သွင်းပြီး အားတင်းဟန်ဖြင့် မျက်မှောင် ကြုတ်ထားရှာသည်။

မီးလုံးအလင်းရောင်ဖြင့် ဝင်းလတ်နေသော လီးထိပ်ကြီးက မအေးမြင့်ကို ရင်ခုန်မောပန်း ခြောက်ခြားစေပြန်သည်။

“ ဝင်..ဝင်ပြီလား…ဟင်..ရှင့်ဟာကြီးက…ဟို …”

“ ကွာ..လီးနဲ့စောက်ပတ် မတော်ဘူးဆိုတာ ရှိမလား …”

နှစ်ယောက်စလုံး မောဟိုက်သံများဖြင့် ပြောနေကြသည်။ ချောင်းကြည့်နေသော အောင်ခိုင်ကိုယ်တိုင်လည်း ရင်ထဲလှိုက်၍ မောကာ အာခေါင်တွေ ခြောက်သွေ့လာသည်။ မကြာခဏ တံတွေး မြိုချရင်း တောင်နေသော လီးကြီးကို လက်တဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ဖြစ်နေရသည်။

“ ပြွတ်…ဖွတ်..ပြွတ် …”

“ အား…အီး…ဝင်သွားပြီရှင့်….အရမ်းမဖိနဲ့လေ…အို …”

“ အာ့…ကျွတ်…ကျွတ်….ကောင်းလိုက်တာ အမြင့်ရယ် …”

မအေးမြင့်၏ လက်များက ကိုကျောက်ခဲ၏ ပုခုံးနှစ်ဖက်ကို ထိန်းကိုင်ရင်း မျက်စေ့ကို တင်းတင်းပိတ်ထားပြီး လည်ပင်းကို စောင်းကာ မျက်နှာကို တဖက်သို့ လှည့်ထားသည်။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကိုလည်း လျှာဖြင့် မကြာခဏ လျှက်နေသည်။

“ ပြွတ်…ပြွတ်….စွပ်..စွတ်….ဖွတ် …”

“ ဟင်း..အွန့်…အ…ဟင့်….အင့် …”

ကိုကျောက်ခဲက တအား ဖိဆောင့်လိုးနေသည်။ ဆောင့်ချက်တိုင်း မအေးမြင့်၏ ခြေနှစ်ချောင်းက ကားကနဲ ကားကနဲ ဘေးသို့ ပြဲပြဲ ထွက်သွားသည်။ ပြင်းထန်သော ဆောင့်ချက်များကြောင့် မအေးမြင့်၏ ကိုယ်လုံးကို ခေါင်းရင်းဖက်သို့ တွန်း၍ တွန်း၍ တင်နေသလို ဖြစ်နေသည်။

မအေးမြင့်၏ ခေါင်းမှ ဘီးဖြင့် ပတ်ထားသော ဆံပင်များ ပြေကျကုန်သည်။

“ ပြွတ်..ပြွတ်….စွတ်…စွတ်…ပြွတ် …”

“ အ..အ….ဖြေး…ဖြေး …”

ကိုကျောက်ခဲက မလျှော့ပါ။ အရှိန်တက်နေပြီ ဖြစ်၍ ဆောင့်မြဲတိုင်း ဆောင့်လိုးသည်။

“ ကော့ …ကော့ပေးလေ..အမြင့်ရဲ့ …”

“ ဒီ..ဒီမှာ..ကော့နေတာပဲ..အ…အ …”

မောသည့် ပုံဖြင့် ကိုကျောက်ခဲ ခဏအရှိန်ကို လျှော့ချလိုက်သည်။

“ မ..မရပ်နဲ့…လုပ်…အမလေး..လုပ်ပါလို့ ဆိုနေ…အ …”

“ ပြွတ်…စွပ်…ပြွတ် …”

“ အမလေး..အစ်ကိုရဲ့ …”

မအေးမြင့် လက်နှစ်ဖက်က ကိုကျောက်ခဲကို တအားဖက်ကာ မျက်နှာက ရှုံ့မဲ့သွားသည်။ ကားထားသော သူမ၏ ပေါင်နှစ်လုံးကလည်း ပေါင်ကြားထဲမှ ကိုကျောက်ခဲ၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို ဖတ်ကနဲ ဖတ်ကနဲ ရိုက်ကာ ဖင်ကြီးမှာ ကော့တက်သွားသည်။

“ ကဲဟာ…ကဲ..ကဲ …”

“ ဖွတ်..ပြွတ်…ဗြွတ် …”

“ အာ့…ဟ…အီး …”

ကိုကျောက်ခဲ တကိုယ်လုံး တွန့်လိမ်ကာ မအေးမြင့်၏ ဗိုက်ပေါ် ဝမ်းလျားမှောက်၍ ကျသွားတော့သည်။ ချောင်းကြည့်နေသော အောင်ခိုင်မှာ သူ့လက်ဖြင့် ဆုပ်ထားသော လီးချောင်းကြီးသည် သွေးတဒိတ်ဒိတ် ခုန်၍ ဥကြီးနှစ်လုံးက အောင့်နေကာ ကသိကအောင့် ဖြစ်နေရတော့သည်။

……………………………………………………

“ ကဲ..ထပါဦး….ဒီမှာ…မွန်းနေပြီ …”

မအေးမြင့်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် မှောက်လျှက်ကြီး ဖြစ်နေသော ကိုကျောက်ခဲ ကြုံး၍ထသည်။ ပြီးတော့ စောက်ပတ်ကြီးထဲတွင် တန်းလန်းကြီး ဖြစ်နေသော သူ့လီးကြီးကို ဆွဲဖြုတ်လိုက်သည်။

“ ပြွတ် …”

စောက်ဖုတ်ထဲမှ လီးကျွတ်သွားတော့ မအေးမြင့်ကလည်း သူမ တံထောင်ဆစ်နှစ်ဖက်ကို အားပြု၍ ထထိုင်လိုက်သည်။

“ ရေဆေးချင်တယ်…ဘယ်နားမှာ ဆေးရမလဲ …”

မအေးမြင့် ခပ်တိုးတိုး မေးသည်။

“ ဒီအပေါက်ကနေ နောက်ကို ထွက်လိုက်…ရေစည်ရှိတယ်…ဘေးက ကျောက်ပြားပေါ်မှာ..ထိုင်ဆေး …”

“ ဟင်…အကာအကွယ်လည်း..မရှိဘဲနဲ့ …”

“ မှောင်နေတာပဲ…တဈေးလုံး ဘယ်သူမှ မရှိတာ …”

ကိုကျောက်ခဲ၏ အသံက မောသံပါနေ၏။ မအေးမြင့် ထွက်သွားပြီး ခဏတွင် ရေသံကြားရသည်။ ကိုကျောက်ခဲ ထိုင်ရာမှ ထ၍ ပုဆိုးကို ကောက်စွပ်ကာ ဝတ်နေစဉ် မအေးမြင့် ပြန်ဝင်လာသည်။

“ ကျုပ်လည်း..နောက်ထွက်လိုက်ဦးမယ် …”

ပြောပြီး ကိုကျောက်ခဲ နောက်သို့ ထွက်သွားသည်။ ခဏအကြာ ကိုကျောက်ခဲ ပြန်ဝင်လာတော့ မအေးမြင့်က ခေါင်းဖြီး၍ ဆံပင်ကို ဘီးဖြင့် ပြန်ပတ်နေသည်။

“ ကိုကျောက်ခဲ..ကျမ ..ပြန်လို့ရပြီလား …”

“ အောင်ခိုင်..လာဦးမယ်လေ …”

“ ဟင်…ရှင်တို့က ..ကျမကို ဖာများ မှတ်နေလို့လား …”

“ စောစောကထဲက ပြောထားတာပဲ..မအေးမြင့်ရာ..နင်လည်း သဘောတူထားတာပဲ …”

“ ဒါတော့ ဒါပေါ့..နောက်နေ့မှ မရဘူးလား …”

“ ပြောထားပြီးသား ဟာကို …”

“ တခါထဲ နှစ်ယောက်လုပ်တာ ခံဖို့ ကျမ..စိတ်မသန့်ဘူး…ကျမက..မိန်းမကောင်းရှင့် …”

“ နင် ဆိုင်နေရာ..ဘယ်နှစ်ခု..ယူမယ်ဆိုတာ …သူ့ကို ပြောရမှာ …”

“ ကဲလေ ..မတက်နိုင်ဘူး..လွှတ်တာ လွှတ်လိုက်တော့..ပြီးတော့..ရှင်က တခြားမှာ သွားနေနော် …”

“ အေးပါဟ..ငါ ဟိုဘက် ဈေးထိပ်က ဆိုင်ခုံမှာ သွားထိုင်နေမှာပါ …”

“ ဒါဆိုလည်း..ပြီးရော…ရှင်တို့ဖက်က ဂတိတည်ပါစေ …”

“ စိတ်ချစမ်းပါ..မအေးမြင့်ရာ …”

ပြောပြီးသည်နှင့် ကိုကျောက်ခဲက အပြင်သို့ ထွက်သွားတော့သည်။ ကိုကျောက်ခဲ အပြင်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် မအေးမြင့်က အင်္ကျီတွေကို ချွတ်လိုက်ပြီး ထမီ ရင်လျားလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ကျောလည်သာသာ ဆံပင်ကို ဖြေချပြီး ဖီးနေသည်။

အပြင်ရောက်သွားသော ကိုကျောက်ခဲနှင့် အောင်ခိုင်တို့ မျက်နှာချင်း ဆိုင်မိသည်။

“ ဘယ်လိုလဲ..ကိုကျောက်ခဲ …”

“ ကောင်းတာတော့ ..မပြောနဲ့တော့ကွာ…မင်းဝင်တော့လေ..ဟဲ..ဟဲ …”

အောင်ခိုင်က ကိုကျောက်ခဲကို ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး အထဲသို့ လှမ်းဝင်သည်။ ကိုကျောက်ခဲက ဈေးရုံးလေး အပြင်ဖက်သို့ လှမ်းထွက်သွားသည်။

………………………………………………………

အောင်ခိုင် အထဲရောက်တော့ ထမီရင်လျားဖြင့် ဆံပင်များ ဖြေချထားသော မအေးမြင့် တယောက် ကွပ်ပစ်စွန်းတွင် ထိုင်နေပြီး သူ့ကို လှမ်းပြုံးပြသည်။

“ ဆရာလေး..ကျမအတွက်..ဆိုင်နေရာက ဘယ်နှစ်ကွက် ရမှာလဲ …”

“ ဘယ်နှစ်ကွက်..လိုချင်လို့လဲ …”

အောင်ခိုင်က မအေးမြင့်၏ ဘေးတွင်ကပ်လျှက် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“ ကျမကတော့..ရသလောက် ယူမှာပဲ …”

“ (၁၀) ကွက်လောက်ဆို တော်ရောပေါ့ …”

“ ရပါတယ်…ထိပ်ဖက်က စပေးနော် …”

ပြောလိုက်ရင်း ဆိုင်တကွက်ကို တနေ့နှစ်ရာဖြင့် တရက်ကို ငွေနှစ်ထောင်ထပ်ဝင်တော့မည်ကို မအေးမြင့် တွေးမိလိုက်သည်။ မအေးမြင့်သည် သူမနှင့် ကပ်၍ ထိုင်နေသော အောင်ခိုင်ဖက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

“ ဒီမှာ ဆရာလေးရဲ့…ကျမ ..မလှဘူးလားဟင် …”

ပြောလည်းပြော ရင်လျားထားသော ထမီကို ဖြေချလိုက်ရာ အိတွဲခြင်း မရှိ၊ ဖောင်းတင်း ဆူဖြိုးလှသည့် နို့ဖွေးဖွေးကြီး နှစ်လုံးမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ အောင်ခိုင် မျက်လုံး အရောင်လက်သွားသည်။

“ လှလို့လည်း ..ကျုပ်က စိတ်ဝင်စားတာပေါ့ …”

“ ကဲပါ..အဝတ်တွေ ချွတ်ပါဦး …”

အောင်ခိုင် တထပ်တည်း ဝတ်ထားသော ရှပ်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက်သည်နှင့် မအေးမြင့်က အောင်ခိုင်ကို သိုင်း၍ ဖက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အောင်ခိုင်၏ နို့တဖက်တွင် ပါးစပ်ကပ်၍ အားဖြင့် တအား စုပ်ပေးသည်။ အောင်ခိုင်၏ တကိုယ်လုံး ဖြိုးဖြိုးဖျင်းဖျင်း ဖြစ်သွားသည်။ နောက်ထပ် ကျန်နေသော နို့တဖက်ကို ဖိကပ်၍ စုပ်ပေးရင်း မအေးမြင့်၏ လက်တဖက်က အောင်ခိုင်၏ ပုဆိုး ခါးပုံစကို ဖြုတ်ချပြီး ပေါင်ကြားသို့ လက်ကိုနှိုက်လိုက်ရာ လီးချောင်းကြီးနှင့် သူမလက် ထိမိသည်နှင့် လူပျိုလေး၏ လီးဆိုသော အသိဖြင့် သူမတကိုယ်လုံး ဖျန်းကနဲ ကြက်သီးထသွားသည်။

လူပျိုလီး ဆိုပေမယ့် အထင်တော့ မသေးရဲ။ ကိုကျောက်ခဲ လီး နီးနီးရှိသည်။ သူကတောင် နည်းနည်းပို၍ ရှည်ချင်သေးသည်။ မအေးမြင့်၏ မျက်နှာက အောင်ခိုင်၏ ရင်ဘတ်မှ ခွါသွားသည်။ အောင်ခိုင်၏ လက်နှစ်ဖက်က မအေးမြင့်၏ ဆူဖြိုးလှသော နို့နှစ်လုံးကို လှမ်း၍ စုံကိုင်ကာ ဆုပ်နယ်သည်။ မအေးမြင့် လက်ကတော့ အောင်ခိုင်၏ လီးချောင်းကြီးကို ကိုင်၍ ဆုပ်ပေးနေသည်။

အောင်ခိုင်သည် စောစောကတည်းက မအေးမြင့်နှင့် ကိုကျောက်ခဲတို့ လိုးတာကို ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ကာမဆန္ဒများ ပြင်းပြနေခဲ့ရသူ ဖြစ်သဖြင့် ယခုလို အနေအထားမျိုးတွင် ပိုပြီး မနေနိုင် မထိုင်နိုင် ဖြစ်၍ လာခဲ့ရသည်။

“ လုပ်တော့မယ် ..အစ်မ..ရာ …”

“ မောင်လေး သဘောပဲလေ..ကဲ..မောင်လေးကို အစ်မ လုပ်ပေးပါ့မယ်..လှဲလိုက်လေ …”

ကွပ်ပြစ်စောင်းတွင် ထိုင်နေရာမှ အောင်ခိုင်သည် ပုဆိုးကို ခြေထောက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နင်း၍ ချွတ်ပစ်လိုက်ပြီး ကွပ်ပြစ်အလယ်သို့ ဖင်ရွှေ့ထိုင်ကာ ပက်လက်လှန်၍ လှဲချလိုက်သည်။ အောင်ခိုင်၏ ရှင်းသန့်နေသော လူပျိုလီးကြီးကို မအေးမြင့်သည် မက်မောစွာဖြင့် ကြည့်ရင်း ကွပ်ပြစ်စောင်းတွင် ထိုင်နေရာမှ မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သည်။ ပြီးလျှင် ရင်လျားထားသော သူမ၏ ထမီကို ကွင်းလုံး ချွတ်ချလိုက်သည်။ ဖြူဖြူဖွေးဖွေး ရေဆေးငါးကြီးသဖွယ် မက်မောစရာ မအေးမြင့်၏ ကိုယ်လုံးတီးကြီးကို မမှိတ်မသုန် ကြည့်ရင်း အောင်ခိုင်၏ လီးချောင်းကြီးက တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဖြစ်လာသလို အောင်ခိုင်၏ မျက်လုံးများလည်း အရောင်ထွက်လာသည်။

မအေးမြင့်သည် ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် အောင်ခိုင်ကြည့်နေတာကို ကွပ်ပြစ်ပေါ်သို့ လှမ်း၍ တက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အောင်ခိုင် လှဲနေရာဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အောင်ခိုင်၏ မိုးမျှော်နေသော လီးကြီးကို ညှပ်ကာ ခပ်ဖွဖွလေး အထက်အောက် စုန်ဆန်ပွတ်သည်။ အောင်ခိုင်၏ ဆီးခုံ တဝိုက်သာမက ပေါင်တွင်းသားများပါ ကြက်သီးလေးများ ထသွားရသည်။ ပြီးတော့မှ မအေးမြင့်က အောင်ခိုင်၏ လီးကြီးကို လက်တဖက်နှင့်ကိုင်ပြီး လီးချောင်းတည့်တည့်သို့ ခပ်ကုန်းကုန်း ခွ၍ တက်လိုက်သည်။ နောက် လီးထိပ်ကို စောက်ပတ်ဝတွင် တေ့ပြီး တဖြေးဖြေး ထိုင်ချသည်။

“ ဟင်း …”

လီးတဆုံး ဝင်သွားသည်နှင့် မအေးမြင့်သည် သက်ပြင်းချကာ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို ဖြတ်ကနဲ ပြန်၍ ဖွင့်လိုက်သည်။

“ ဟင်း…ဟင်း..ကြီးလိုက် သန်လိုက်တဲ့ ဟာကြီး ..ဟင်း…အားရလိုက်တာ …”

မပီမသ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ညည်းသည်။ အပျိုမဟုတ်သော်လည်း လင်သေတာ ကြာပြီ ဖြစ်သည့်အပြင် ကလေးကလည်း မမွေးရသေးတော့ အောင်ခိုင်မှာ စီးကြပ်သော စောက်ခေါင်း၏ အတွေ့ကြောင့် အရသာ ထူးနေရသည်။ လီးတဆုံး ဝင်ထားပေမယ့် ဖင်ကို ပြန်မကြွသေးဘဲ မအေးမြင့်သည် စောက်ပတ်ဝနှင့် လီးအရင်းဆီးခုံကို ဖိကပ်ကာ လှည့်ပေးသည်။

“ အားပါး..ကောင်းလိုက်တာ ..အစ်မရာ …”

“ အဟင်း..ဟင်း …”

မအေးမြင့်က ကျေနပ်စွာ ပြုံး၍ အောင်ခိုင်၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆွဲယူကာ သူမ၏ နို့နှစ်လုံးပေါ်သို့ တင်ပေးသည်။ အောင်ခိုင်က မအေးမြင့်၏ ဆူဖြိုးလှသော နို့အုံကြီးနှစ်လုံးကို စိတ်တိုင်းကြ ဖျစ်ညှစ်ဆုပ်နယ်ရုံမျှမက ခပ်ထွားထွား နို့သီးခေါင်းတွေကိုပါ လက်ညှိုးလက်မ ထိပ်တို့ဖြင့် ပွတ်လှည့်ပေးသည်။

မအေးမြင့်သည် သူမ၏ ဖင်ကြီးကို ဖြေးဖြေးလေး ပြန်ကြွလိုက်ပြီး တဖန်ပြန်၍ ဖိချကာ တချက်ချင်း မှန်မှန်ဆောင့်၍ လိုးသည်။

“ ပြွတ်…ပြွတ်…စွပ်..ပြွတ်…ဟင်း..ဟင်း …”

ခဏနေလျှင် အောင်ခိုင်၏ စင်းထားသော ခြေထောက်ဘေး တဖက်တချက်သို့ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပြန်ထောက်ကာ ကော့၍ လိုးသည်။

“ ပြွတ်..စွတ်…ပြွတ် …”

“ အ..ကျွတ်..ကျွတ်…ဟင်းဟင်း …”

စောက်ပတ်ကြီးထဲ လီးကြီး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် ဖြစ်နေပုံကို အောင်ခိုင်က မြင်တွေ့နေရသဖြင့် ကာမအရသာ ပို၍ တွေ့နေသည်။ မအေးမြင့်၏ ဆောင့်ချက်အတိုင်း အောင်ခိုင်ကလည်း သူ၏ ခါးကို ကော့၍ လီးကြီးကို အောက်မှပင့်ကာ ပြန်ဆောင့်လိုးပေးသည်။ တဖြေးဖြေး ဆောင့်ချက်တွေက ပြင်းထန်၍ လာသည်။

“ ပြွတ်…ဘွတ်…ပြွတ်…စွတ် …”

“ အား..ကျွတ်…အ..အ…အဟင်း …”

နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှူသံတွေက ပြင်းထန်၍ လာသည်။ မအေးမြင့်က သူမ နောက်ပြန်ထောက်ထားသော လက်ကို ရှေ့ဖက် အောင်ခိုင်၏ ပုခုံးဘေး တဖက်တချက်သို့ ပြောင်းထောက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ သူမ၏ ဆောင့်ချက်ကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ မအေးမြင့်၏ ကိုယ်မှာ ရှေ့သို့ ငိုက်ထားသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာရှေ့တွင် ဆောင့်ချက်အတိုင်း လှုပ်ရှားနေသော နို့နှစ်လုံးအား အောင်ခိုင်က ဖမ်း၍ ကိုင်ကာ ဖျစ်ညှစ်နေပြန်သည်။ မအေးမြင့်မှာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်နေသည် မဟုတ်။ တကယ့်ကို စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် လိုးနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အသက်ကြီးကြီး ယောင်္ကျားများက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ကောင်မလေးများကို သဘောကျတက်သလို အသက်ကြီးသော မိန်းမများကလည်း ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် ကောင်လေးများကို သဘောကျတက်ကြပေသည်။ လင်မရှိသော မအေးမြင့်မှာ စိတ်ကူးဖြင့်သာ ဖြေသိပ်ခဲ့ရ၍ နေ့စဉ်တွေ့မြင်နေရသော ရုပ်ရည်သနားကမား ကိုယ်လုံးတောင့်တောင့်ဖြင့် အောင်ခိုင်ကိုလည်း မအေးမြင့်က စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ရတာ မနည်းခဲ့ပါ။ အခုတော့ လူပျိုလေးကို လက်တွေ့ လိုးနေရချေပြီ။ အောင်ခိုင်မှာလည်း အပျော်သဘောဖြင့်သာ လုပ်ဇာတ်ခင်း၍ မအေးမြင့်ကို ကြံခဲ့သည် ဖြစ်သော်လည်း နဖူးတွေ့ဒူးတွေ့ လိုးကြပြီဆိုတော့ မအေးမြင့်ကို စွဲမက်မိသည်။

အချောဆုံး အလှဆုံး ဆိုတာ မရှိ။ မိန်းမတွေ အားလုံးဟာ သူ့အလှနှင့်သူ လှနေကြသည် ဆိုတာကို အောင်ခိုင် လက်ခံသွားသည်။ သူ့ထက် အသက်ကြီး၍ ခန္ဓာကိုယ် နည်းနည်း ဆူဖြိုးတာက လွဲ၍ မအေးမြင့် အလှမှာ မခေလှပါ။ အခုလို ဝတ်လစ်စလစ် ဖြစ်နေပြန်တော့ အောင်ခိုင်မှာ သူ့မျက်လုံး မှိတ်ပစ်ရန်ကိုပင် ဝန်လေးနေမိသည်။

“ စွပ်…ပြွတ်..စွပ် …”

“ အင်း..ဟင်း…ဟင်း …”

ဆောင့်လိုးရင်း မောလာပုံ ရပေမယ့် မအေးမြင့်၏ ဆောင့်ချက်အရှိန်က လျော့၍မသွား။ အောင်ခိုင်၏ ပုခုံးဘေး တဖက်တချက်တွင် ဆန့်၍ ထောက်ထားသော သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ကွေး၍ တံတောင်ဖြင့်ပြင်ကာ ထောက်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ကိုယ်လုံးနှစ်ခုက ပူးကပ်သွားပြီး မအေးမြင့်၏ နို့ကြီးတွေမှာ အောင်ခိုင်၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ကျလာသည်။ အိထွေးနေသော မအေးမြင့်၏ ကိုယ်လုံးကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖက်လိုက်ပြီး အောင်ခိုင်က ပါးစပ်ရှေ့ ရောက်လာသော သူမ၏ နိုနှစ်လုံးကို ဘယ်ပြန်ညာပြန် စို့သည်။ မအေးမြင့် ခံစားရခက်ပုံဖြင့် မျက်နှာလေးမော့၊ မျက်လုံးနှစ်လုံး မှိတ်ကာ ဖင်ကြွပြီး ဆောင့်လိုးပေး၏။

“ ပြွတ်…ပြွတ်…စွတ် …”

“ ဟင်း…ဟင်း..ဟင်းဟင်း …”

ဖင်ကြီးကို သာမန်သာကြွခြင်း မဟုတ်ဘဲ လီးကြီး အဖျားဆုံးထိ စောက်ပတ်ဝကို ရောက်အောင်ကြွပြီး ဖင်ကြီးကို ပြန်ဖိချကာ အားပါးတရ ဆောင့်လိုးနေ၏။

“ ပြွတ်…စွပ်…ပြွတ် …”

“ ဟင်း…ဟင်း…ကောင်း….ရဲ့….လား…မောင်….မောင်…လေး …”

မောနေသည့်ကြားမှ အထစ်ထစ် အငေါ့ငေ့ါ မေးသည်။

“ ကောင်းတယ် …အစ်မရာ…သိပ်ကောင်းတာပဲ …”

“ ဟင်း…ဟင်း …”

အောင်ခိုင် နို့စို့ရင်းက စိတ်က နို့ဆီသို့ ရောက်ကာ မေ့သွားရာ အခုမှ သတိရသဖြင့် မအေးမြင့်၏ ဆောင့်ချက်အတိုင်း လီးကြီးကို ပြန်ပင့်၍ ဆောင့်ပေးသည်။

“ ပြွတ်….ဖွတ်…ပြွတ် …”

“ အစ်မရော…ကောင်းရဲ့လား …”

“ ကောင်း..ကောင်းတယ်…ဟင်းဟင်း …”

မအေးမြင့်၏ လိုးဆောင့်ချက်များက ပြင်းထန်ရုံမျှမက အတော်ကြီးလည်း သွက်လာသည်။ မအေးမြင့် တချက်ဆောင့်လိုက်တိုင်း ဟင်းကနဲ ဟင်းကနဲ ဖြစ်၍နေသည်။ စောက်ပတ်ထဲမှ ထွက်ကျလာသော စောက်ရည်များမှာလည်း အောင်ခိုင်၏ ဆီးခုံ တခုလုံး စိုရွှဲ၍ လမွှေးများပင် တပင်နှင့်တပင် ကပ်၍ ရွှဲနစ်နေချေပြီ။

“ ပြွတ်….စွပ်….ပြွတ်…အား….ပါ…ဟင်း…..အ…မ…ပြီးချင်ပြီ…..အဟင်း…ဟင်း… ပြွတ်…ဘွတ်… ဟင်း.. အင်း… အီး…ကျွတ်…. ကျွတ်…..ဟာ… အစ်မ….အ..အား….အူး…ဟင်း …”

မအေးမြင့်၏ ဖင်ကြီးက ရမ်းခါ၍ ကိုယ်လုံးက အောင်ခိုင်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သား ကျသွားချိန်မှာပင် အောက်က အောင်ခိုင်၏ ခါးကြီးမှာလည်း ကော့၍ တက်သွားလေတော့သည်။

……………………………………………………………………….

“ အားမရသေးဘူး..အစ်မရာ …”

“ အင်း..အခုတော့ မဆက်ပါနဲ့တော့..မောင်လေးရာ …”

“ ညဉ့်နက်နေရင် ကျွန်တော် စက်ဘီးနဲ့ လိုက်ပို့ ပေးပါ့မယ် …”

“ မင်းက စက်ဘီးနဲ့ လိုက်ပို့တော့ တယောက်ယောက်က မြင်သွားရင် အထာပေါက်သွားမှာပေါ့ …”

“ ဒါဆိုရင် …”

“ အမက ညဉ့်နက်မှာ စိုးလို့ မဟုတ်ပါဘူး…တခါထဲ နှစ်ယောက်လုပ်တာ ခံထားရလို့ …ရှေ့မဆက်နိုင်တော့လို့ပါ …”

“ ကျွန်တော်မှ အားမရသေးတာ …”

“ နောက်နေ့မှ ဆက်ပေါ့ကွာ …”

“ မနက်ဖန် အစ်မ ဒီကို..လာမယ်ပေါ့ …”

“ ဒီလို…လုပ်ပါလား..မင်း..အစ်မအိမ်ကို သိတာပဲ…လာခဲ့ပေါ့ …”

“ ဘေးအိမ်တွေက ရှိသေးတယ်..နောက်ပြီး အစ်မတူမ သီတာနဲ့ ..သူ့ကလေးကလည်း..ရှိသေးတယ်..အစ်မပဲ…ဒီကို..လာပါလား …”

“ အစ်မ ..နေ့တိုင်း..လာလို့မကောင်းဘူး…နောက်ပြီး..ဒီမှာက ဈေးဆိုတော့ ညဘက် လူမရှိဘူး..လူမရှိတဲ့ နေရာ..အစ်မ လာလာနေတာ တွေ့သွားရင် မကောင်းဘူး …”

“ ခက်တာပဲ..အစ်မရာ …”

“ မခက်ပါဘူး..မောင်လေးရာ…အစ်မပြောတာကိုသာ သေချာနားထောင်..အစ်မဆီလာရင်…အိမ်ရှေ့လမ်းက မလာနဲ့…နောက်ဖက်လမ်းကနေ..လာ…အစ်မတို့ အိမ်နောက်က …မြေကွက်လပ်ကြီး…လူသူကြည့်ပြီး..မြေကွက်လပ်ကြီးကို ဖြတ်ပြီး…လာခဲ့…အစ်မအိမ်..နောက်ဖက်တံခါးကို စေ့ရုံစေ့ထားမယ်…ပြီးတော့..သီတာနဲ့ သူ့ကလေးက အိမ်ရှေ့ခန်းမှာ အိပ်တာ..အစ်မက အခန်းထဲမှာ..အိပ်တာ…မင်း..လာရင် ည (၁၁) နာရီလောက်မှလာ..အဲဒီ အချိန်ဆို သူတို့သားအမိ ..အိပ်မောကျနေတက်တယ် …”

“ ကောင်းပြီ..အစ်မ …”

“ ဪ…နောက်တခု ရှိသေးတယ်..အိမ်ထဲရောက်လို့ မီးဖိုကို ကျော်လိုက်ရင် အစ်မအခန်းပဲ…တန်းပြီးသာ ဝင်လာခဲ့…ပြီးတော့ ခြင်ထောင်ထဲ ဝင်ပြီး..မင်းလုပ်စရာ ရှိတာသာ လုပ်…စကားမပြောနဲ့ …”

“ ဘာဖြစ်လို့တုန်း …”

“ အစ်မအိမ်နဲ့ ခေါင်းရင်းအိမ်က ကပ်နေတာ…ခေါင်းရင်းအိမ်က စကားသံကြားသွားရင် မကောင်းဘူးလေ….ပြီးတော့..အစ်မတို့ အိမ်မှာ ယောင်္ကျားသားမရှိတာ ..တရပ်ကွက်လုံးသိတယ်..သီတာကလည်း မုဆိုးမ ပဲလေ …”

“ အင်း..ကျွန်တော် မနက်ဖန်ည လာခဲ့မယ်…အစ်မ…စောင့်နေနော် …”

“ စိတ်ချ..အဆင်သင့်..စောင့်နေမယ် …”

“ ခက်တာက စက်ဘီး ယူလို့မရဘူး…ခြေလျင်ပဲ…လျှောက်ရမှာပဲ …”

“ ဘာဝေးတာ မှတ်လို့..မောင်လေးရာ…ဒါနဲ့ မင်း..စက်ဘီးကြီးက ဟောင်းလှပြီ…ဆိုင်ကယ်လေး ဘာလေး ဝယ်မစီးနိုင်ဘူးလား …”

“ အစ်မကလည်း မစီးနိုင်ဘဲ နေမလားဗျ…ဒါပေမယ့်…ကျွန်တော်က ဝန်ထမ်းဆိုတော့ သိုသိုသိပ်သိပ် နေနေရတာ …”

“ မသိပါဘူးတော်..မင်းက …ဈေးကောက်လောက်တောင် ရှိုးမထုတ်လို့ ပြောရတာ …”

“ ကျွန်တော်က ဈေးတာဝန်ခံပဲ…မရှိဘဲ နေပါ့မလား..ဝန်ထမ်းဖြစ်နေလို့…ငွေရတာ လူသိမှာစိုးလို့..ကုတ်နေရတာ…ဈေးကောက်က လေလံဆွဲထားတဲ့သူ ဆိုတော့..အပြင် အရပ်သားလေ..လွတ်လပ်တာပေါ့ …”

“ ကဲပါ..မင်းသာ ..ဆက်ဆက်လာ..အစ်မ..စောင့်နေမယ် …”

“ စိတ်ချ…ကျွန်တော်လည်း မနက်ဖြန်မှ အစ်မကို ..အားရပါးရ ..လုပ်ရတော့မှာ …”

“ ဟွန်း..သူတော်တော်ကဲ …”

“ ရွှတ် …”

“ အို …”

ပြောရင်း မတ်တပ်ထရပ်လိုက်သော မအေးမြင့်အား အောင်ခိုင်က လက်တဖက်လှမ်း၍ ဆွဲထားပြီး ရွှတ်ကနဲ တချက်နမ်းလိုက်လေတော့သည်။

……………………………………………………………

အောင်ခိုင် တယောက် မအေးမြင့် တို့၏ နောက်လမ်းသို့ ရောက်လျှင် နာရီကြည့်လိုက်တော့ ည (၁၁) နာရီနှင့် (၁၀) မိနစ် ရှိပြီဖြစ်သည်။ လူရိပ်လူခြေက သိပ်ပြီး ကြည့်စရာမလို၊ လူခြေတိတ်၍ တံခါးပိတ်ကာ အိပ်ကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။ မအေးမြင့်တို့ အိမ်၏ နောက်ဖက် မြေကွက်လပ်ကို ဖြတ်၍ မအေးမြင့်တို့ အိမ်နောက်ဖေးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ ဘာသံမှ မကြား၊ စိတ်ချသွားပြီး အောင်ခိုင် နောက်ဖေး ရေကပျဉ်ပေါ် တက်၍ တံခါးရွက်ကို လက်ဖြင့် အသာလေး တွန်းလိုက်သည်။ တံခါးက စေ့ထားသဖြင့် ဟ သွားသည်။ အောင်ခိုင် ပြုံးလိုက်သည်။ မအေးမြင့်က သူမပြောထားသည့် အတိုင်း ကတိတည်သားပဲ ဟု တွေးရင်း မအေးမြင့် ကို တကယ်မဟုတ်ဘဲ လမ်းဘေးဈေးသည်များ ထပ်၍ ချမည်၊ နေရာပေးမည်ဟု ပြောခဲ့ခြင်း အတွက် အောင်ခိုင်၏ စိတ်ထဲတွင်ပင် စိတ်မကောင်းသလို ဖြစ်၍ သွားရသည်။

အောင်ခိုင် တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ အထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ (၁၀) ပေ အိမ်လေးဖြစ်၍ မီးဖိုခန်းက ကျဉ်းကျဉ်းလေး၊ ခြေနှစ်လှမ်းစာမျှသာ ရှိသည်။ မီးဖိုခန်းကို ကျော်ခဲ့ပြီးနောက် အိမ်အတွင်းပိုင်းသို့ မဝင်သေးဘဲ နားစွင့်၍ အကဲခတ်လိုက်သည်။ ဘာသံမှ မကြားရ။ အိမ်ထဲတွင် မီးရောင်လည်း မရှိ။ လမိုက်ညလည်း ဖြစ်သဖြင့် မှောင်မဲ၍ ဘာကိုမျှ မမြင်ရပေ။

အောင်ခိုင်၏ ရင်တွေ တဒိတ်ဒိတ် ခုန်နေသည့်အပြင် ပုဆိုးအောက်မှ လီးကြီးကလည်း လိုးရတော့မည့် အရေး မျှော်တွေး၍ တောင်မတ်နေသည်။ အောင်ခိုင် အတွင်းပိုင်းသို့ အသာလေး လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ မျက်လုံးက အမှောင်ထဲတွင် ကျင့်သားရလာလို့လား မသိ။ ရှေ့နားတွင် ခြင်ထောင် တလုံး ထောင်ထားကြောင်း ရိုးတိုးရိတ်တိတ် မြင်လိုက်ရသည်။

အောင်ခိုင်သည် စိတ်စော၍ ခြင်ထောင်ရှိရာသို့ သွားရန် ခြေလှမ်းပြီးမှ ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီကို ချွတ်ကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ အသာလေး ချလိုက်သည်။ ပြီးမှ အောင်ခိုင်သည် ခြင်ထောင်ဘေးသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သည်။ ခြင်ထောင်ထဲတွင် လူရှိနေတာတော့ သေချာ၏။ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းကို ကြားလိုက်သည်။ မအေးမြင့်တော့ စိတ်တွေ လှုပ်ရှားပြီး အသက်ရှူသံတွေတောင် ပြင်းနေပြီ ဟု တွေးမိပြီး အောင်ခိုင် ပြုံးလိုက်မိသည်။ သူ၏ လီးကြီးကလည်း စောစောကထက်ပင် ပို၍ သန်မာထွားကြိုင်းလာသည်။ ခြင်ထောင်ဘေးတွင် ရပ်လျှက်မှ အောင်ခိုင်သည် သူ၏ ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်လိုက်သည် ။ ပြီးလျှင် ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ကာ ခြင်ထောင်ဘေးနှင့် ဝေးရာသို့ ရွေ့ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ့လက်က ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးကို ဆုပ်၍ (၄) ကြိမ် (၅) ကြိမ်မျှ ဂွင်းတိုက်လိုက်ပြီး ထိုင်လိုက်ရာမှ ခြင်ထောင်ကို မ၍ အထဲသို့ ဝင်လိုက်ရာ မွှေးပျံ့သော သနပ်ခါးနံ့က အောင်ခိုင့် ရင်ကို အေးမြစွာ ဆီးကြိုလိုက်သည်။ အောင်ခိုင် လက်ဖြင့် စမ်းလိုက်တော့ အောက်ပိုင်း ထဘီစကို စမ်းမိ၍ ဖြေးဖြေးလေး ဆွဲချွတ်ပြီး ကျွတ်သွားတော့ ခြင်ထောင် အပြင်သို့ ထုတ်လိုက်သည်။ အောင်ခိုင်က ဘေးမှနေ၍ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ဝမ်းလျားမှောက်၍ ဖက်လိုက်သည်။

“ ဟာ …”

“ အို …”

လက်နှိပ်ဓါတ်မီး သုံးလက်၏ အလင်းရောင်က ဝင်းလက်သွားသည်။ မီးရောင်ဖြင့် ကြည့်လိုက်တော့ သူဖက်ထားသည်မှာ မအေးမြင့် မဟုတ်ဘဲ သီတာ ဖြစ်နေလေတော့သည်။

အဆုံးတွင်တော့ ဈေးတာဝန်ခံ အောင်ခိုင်တစ်ယောက် ကလေးတစ်ယောက် အမေ မုဆိုးမ သီတာကို လက်ထပ်၍ ယူလိုက်ရပါတော့သတည်..။

ပြီးပါပြီ။