မွန်မွန်တစ်ယောက် မိခင်ဖြစ်သူကစူလိုက်သဖြင့် စူပုတ်ပြီး အိမ်ပြင်ထွက်လာသည်။ အသက် ၁၈နှစ် အရွယ် မွန်မွန်ဟာ နမည်နဲ့လိုက်အောင် ဥစ္စာပေါရုပ်ချော လှမ်းလျှောက်တိုင်း ဘယ်ညာယိမ်းနေတဲ့ တင်ကြီးနှစ်လုံးနဲ့ နိုးနှစ်လုံးဟာ အရွယ်နဲ့မလိုက်အောင် ဖွံဖြိုးလှသည်။ သမီးဘယ်သွားမလို့လဲ မျက်နာကစူပုတ်နေတာဘဲ ဘာလဲ သမီးအမေဆူလိုက်လို့လား… လာလာအဖေနဲ့ပြန်လိုက်ခဲ့…. အဖေဆိုလို့ အဖေရင်းတော့မဟုတ်ပါဘူး မွန်မွန် ၁နှစ်ခွဲအရွယ်မှာ မွန်မွန်အဖေဟာ ယာဉ်တိုက်မှုဖြင့် ဆုံးသွားပြီးနှစ်လအကြာမှမိခင်ဖြစ်သူဟာ ကိုမျိုး ဆိုတဲ့လူနဲ့ပေါင်းသင်းခဲ့တာပါ. အသက်၃၀ အရွယ်သာရှိသေးတဲ့ ကိုမျိုးဟာ အရပ်ရှည်ရှည်ထောင်ထောင်မောင်းမောင်နှင့် အလွန်စိတ်ကြီးတက်သူပါ..မွန်မွန်က လည်း ငယ်ငယ်ထဲက ပထွေးလက်ပေါ်မှာကြီးလာတာဆိုတော့ပထွေးကိုဘဲ အမေထက်ပင်ချစ်ကြောက်ရိုသေ နေရသည်။ အခုလဲကြည့် ပထွေးရင်ခွင်ထဲဝင်ပြီး ဖက်ထားရှာလေသည်။ လာပါသမီးရယ် ဘာမှမကြောက်နဲ့ ဖေဖေတစ်ယောက်လုံးရှိပါတယ်။လာအိမ်ပြန်မယ် ဆိုပြီ… ပထွေးလက် ကိုဆွဲပြီး အိမ်ပြန် လိုက်သွားသည့်… ။ ကိုမျိုးနဲ့ မွန်မွန်အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် မွန်မွန်အမေဟာ…

အငယ်လေး အိမ်မှာရှိလားဟေ့ အန်တီတို့အိမ်ခဏလာခဲ့ပါဦးကွယ်ရှိတယ် အန်တီအေး လာပီ လာပီခြေရင်းအိမ်မှ အန်တီအေးခေါ်သံကြောင့် ဖတ်လက်စစာအုပ်ကိုအသာချထားရင်း အသံပြန်ပေးကာ အန်တီအေးအိမ်ဖက်ထွက်ခဲ့လိုက်သည်။အန်တီအေး ဘာခိုင်းစရာရှိလို့လဲဪ.အေးဒီမှာကွယ်မင့်တူလေးက ဒန်းစီးချင်တယ်ဆိုပြီးမှောင့်နေလို့ အဲဒါဒန်းလေးဆင်ပေးလိုက်ပါဦးကွယ်ဪ.ရတယ်လေ ဘယ်နားဆင်ပေးရမှာလဲဒီသစ်ပင်လေးမှာပဲ ဆင်ပေးလိုက်ပါ ငယ်လေးရယ် အားနာလိုက်တာရပါတယ်ဗျာ ဒီလူနဲ့ဒီလူပြောစရာမလိုပါဘူးဗျသူ့အမေ ဈေးသွားနေတုန်းဆိုတော့ ညစ်ချင်တာဟေ့ ငါမှာလည်းတစ်နေ့တစ်နေ့ သူတို့ဒဏ်တွေပဲခံနေရတယ်ဟေ့ ကောင်းကောင်း လာလေ ဦးငယ် ဒန်းဆင်ပေးမယ် လာ။ အငယ်လေးလည်း သုံးနှစ်အရွယ်ကလေးလက်ကိုဆွဲပြီး ဒန်းဆင်ရမည့်သစ်ပင်ဆီခေါ်ခဲ့လေသည်။လာ ဒီနားမှာစီးမလားဟုတ် ဦးငယ် သားကို ဒန်းလှလှလေးလုပ်ပေးနော်လုပ်ပေးမှာပေါ့ကွ လှလှလေးဖြစ်အောင်ဆင်ပေးမယ်နော်အငယ်လေးလည်း သစ်ကိုင်းတောင့်တောင့်တစ်ကိုင်းကိုရှာပြီး ကြိုးချည်ကာ ဒန်းဆင်ပေးနေလိုက်သည်။အငယ်လေး ကောင်းကောင်းကိုခဏလောက်ကြည့်ထားပေးဦးနော် တီအေး ရေချိုးမလို့ဟုတ်ကဲ့ ရပါတယ် လုပ်စရာရှိတာသာလုပ်ပါကျောပေးကာ ထွက်သွားသောအန်တီအေးဆိုတဲ့ဒေါ်သိင်္ဂီအေး၏ နောက်ပိုင်းအလှကို အငယ်လေးငေးကြည့်နေမိသည်။သိင်္ဂီအေးနဲ့ကောင်းကောင်းရဲ့အမေ သိင်္ဂီဝင်းကညီအမတွေ။၂နှစ်ကြီး၂နှစ်ငယ်တွေပါ။အန်တီအေးလို့ရိုသေသမှု့နဲ့သာခေါ်တာ အသက်က သုံးဆယ့်ငါး ဝန်းကျင်လောက်ပဲရှိဦးမယ်။ အပျိုကြီး သိင်္ဂီအေးက အိမ်မှာအိမ်မှု့ကိစ္စလုပ်ရင်း ကလေးထိန်းပေါ့။ဒေါ်သိင်္ဂီဝင်းတို့လင်မယားကတော့ ဈေးထဲမှာ…

ကျနော်ခု အသက် ဆယ့်ခွန်ရှိပြီ။ဆယ်တန်းပြန်ဖြေထားသည်။ စော်မချဖူးသေးပါ။ ဖာချဖို့ကျတော့ ပိုက်ဆံကမရှိ ရှိလည်းမချရဲ။ ထန်လည်းထန်သည်။ မိထွေးစောက်ဖုတ်တော့ အနီးကပ်မြင်ဖူးသည်။ ကလေး နှစ်ယောက်မွေးထားတဲ့ စောက်ဖုတ်ကြီးက နီရဲလန်ပြဲ ကြွက်နားရွက်တွေပင်လိပ်နေပြီ။ ဖင်ကြီးကတော့ကျန်သေးသည်။ ဝလာလို့ပိုကိတ်လာသည်။အရမ်းကြီးတော့မဝသေး ပြည့်ရုံသာ။ နို့တွေကနည်းနည်းတော့တွဲနေပြီ။ အဖေနဲ့လိုးကြတိုင်းထချောင်းနေကြဆိုတော့ အကုန်သိနေပြီ။ အမေက ကျနော်၁၀နှစ်လောက်မှာ အဖေနှင့်ကွဲသည်။ ဖင်ဆော့တာအဖေမိပြီး ရိုက်ကြနှက်ကြတောင်ဖြစ်ကြသေးသည်။ အဖေက မာနကြီးသည်။ဒေါသကြီးသည်။ အမေကို ကွာရှင်းပြီးနှင်ချသည်။ ကျနော့်ကိုအဖွားအိမ်ပို့ ထားလိုက်သည်။ အမေကတော့ဘယ်ရောက်လို့ရောက်မှန်းမသိရ။ အမေ့ကိုတွေ့ချင်ပေမယ့်အဖေ့ဆီမှ အမေ့အကြောင်းပြောသံမကြားရ မေးလျှင်လည်း အရိုက်ခံရသည်။ ထိုကြောင့်မမေးရဲ။ ကြာကူလီဘဲကြီးလည်း ခြေထောက်ကျိုးပြီးမယားခိုးမှုနဲ့ထောင်ကျသည်။ အဖေလည်းရိုက်မှုနဲ့ထောင်ကျသည်။ ခြောက်လကြာတော့ လွတ်ငြိမ်းနဲ့တိုးပြီးပြန်လွတ်လာသည်။ နောက်၃နှစ် လောက်ကြာတော့ မိန်းမထပ်ယူသည်။ မိထွေးဆိုပေမယ့်ကျနော့်ကိုချစ်သည်။သူများမိထွေး တွေလိုမနှိပ်စက်။ အဖေတို့က သုံးဆယ်ကျော် လုပ်နိုင်တဲ့အရွယ်တစ်ခုလတ်တွေဆိုတော့ မင်္ဂလာဦးညမှာ ဘုလိုက်ကြတာမှ တဂျိန်းဂျိန်း။ ကျနော်အိပ်နေပြီထင်ပြီး…

ဒီနေ့က ချစ်သူများနေမို့ လမ်းပျော်မှာ လူတွေကိုလဲ အတော်ကိုရှုပ်ရှပ်ခက်ကာနေသည်။ ကျွန်တော်ကတော့ လမ်းထိပ် တစ်နေရာကနေပဲ ချစ်သူလေး နွယ် ထွက်အလာကို စောင့်နေခဲ့သည်။ နွယ်က ကျောင်းပြီး ခါစမို့ အလုပ်ခွင်ထဲဝင်ကာ အလုပ်လုပ်နေပြီဖြစ်သည်။ ထိုကပဲ အစပြုခဲ့တယ်လို့ခေါ်မလား ကျွန်တော်နဲ့ နွယ်မှာ ဆန်းပြားတဲ့အချစ်တစ်ခုကို စတင်ထိတွေ့မိသွားသည်။ နွယ်က ကျောင်းတတ်နေစဉ် ကာလတစ်လျောက်လုံးမှာ ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်လေးသာ ဝတ်တတ်စားတတ်သော်လည်း အလုပ်ထဲရောက်တော့ ကောက်ကြောင်းများ ထင်းထင်းပေါ်သော သူမတို့ရုံးရဲ့ ယူနီဖောင်း ကို ဝတ်ဆင်ရတော့သည်။ သူမ ကျောင်းတတ်နေစဉ်က သူမရဲ့ မြန်မာဆန်ဆန် အင်္ကျီလေး ရင်ဟိုက်နေရင်ပင် သဝန်တိုတတ်တဲ့ ကျွန်တော် ခုတော့ သူရဲ့ရုံးအဝတ်အစားနဲ့ ပုံစံလေးကို ရင်ခုန်ကာနေတတ်ခဲ့ပြီး ။ ကျွန်တော်နဲ့ နွယ်က အချစ်ကို တန်ဖိုးထားတတ် သူတွေမို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အရူးမူးကို…

ကျမလိုမိန်းကလေးတယောက်မှာ အတူနေတဲ့ယောကျာ်းနှစ်ယောက်ရှိတယ်ဆို ယုံမလားဟင်… ထူးခြားတဲ့ကျမဘဝက ဒီလိုစခဲ့ပါတယ် လူတိုင်းကိလေသာတဏှာနဲ့မကင်းပါဖူး..ကျမလဲလူတယောက်ပဲမို့အပြစ်ရှိတယ်လို့မခံစားရပါဖူး.. ကျမ အသက် ဆယ့်ကိုးနှစ်အရွယ်မှာ ကိုကိုနဲ့စတွေ့ခဲ့တယ် ကိုကိုက ကျမထက်ခြောက်နှစ်ကြီးတယ်လေ.. ဒီအရွယ်ထိ ပိပိပြားပြားနေလာခဲ့တဲ့ကျမ ကိုကိုရဲ့စူးရဲတဲ့အကြည့်တွေမခံနိုင်ပါဖူး.. တိုတိုပြောရရင်ချစ်သူတွေဖြစ်သွားကြတယ် နှစ်သစ်ကူး နေ့လေးမှာပေါ့..။ကျမကအဖြေပေးတာနဲ့ကိုကိုက ကျမကိုမျက်နှာအနှံ့အနမ်းတွေပေးလိုက်တာ ကျမမှာ ရင်ထဲမောပြီးနေရောဘဲလေ.. ကိုကိုကတဆင့်တက်ပြီး ကျမအင်္ကျီအောက်ထဲလက်ရွိုထည့်တယ် နို့ကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်စကိုင်ပါတော့တယ်….။ အထိအတွေ့ကြောင့်သာယာတာရောကြောက်တာကောပေါင်းပြီးလွုပ်တောင်မလွုပ်နိုင်ပါဖူး လူတွေလဲရှိတယ်ကိုကိုဆိုတော့ ကိုကိုက လူကြားထဲမှာနွိုက်ရတာကြိုက်တာတဲ့လေ.. ကိုကိုအမိန့်တိုင်းပါဘဲ ကျမကသိပ်ချစ်တာကိုး…ကျမက ကိုယ်လုံးလှတဲ့မိန်းမတယောက်ပါ ရင် သုံးဆယ့်ငါး ခါး နှစ်ဆယ့်လေး တင် သုံးဆယ့်ခြောက် နဲ့လုံးကြီးပေါက်လှပေါ့ကိုကိုကသိပ်ကဲတာဘဲ ကျမနို့ကို ကိုင်ရုံအားမရလို့ ဘော်လီကိုပင့်ပြီးအငမ်းမရစို့တယ်လေ နို့သီးခေါင်းလေးကို လျှာနဲ့ထိုးပြီး နို့အုံကြီးတခုလုံးကို စုပ်စွဲပြီးစို့တာ အို ဆွေမျိုးကိုမေ့ရောပဲ။ ကျမလေဖြစ်နိုင်ရင် ကျမနို့နှစ်လုံးကို ကိုကို့ပါးစပ်ထဲခံတွင်းထဲတသက်လုံးသိမ်းထားစေချင်လိုက်တာ ကျမမှ ကောင်းလွန်းလို့ အား..အင်း…နဲ့အသံပေါင်းစုံထွက်နေပါတယ်….။ ဒါနဲ့ကိုကိုက သဲလေးဟိုတယ်သွားရအောင်နော်ဆိုတော့…