ဘုန်းကြီးကျောင်းထဲမှာ မူစကူဒူး ဖောင်းဒိုင်းနေတုန်း
ကျောင်းထိုင်းဆရာတော်နဲ့မိပြီး ချက်ချင်း ဆရာတော်က အပြင် ထွက်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်။
ဆရာတော်အား အမျိုးသမီးမှ Video မရိုက်ပါနဲ့ ငွေပေးပ့ါမယ် ပြောပြီး တောင်းပန်တယ်။
ဒါကို ဆရာတော်က ဗုဒ္ဓဘာသာတို့ တန်ဖိုးထားတဲ့ ရဟန်းခံ သိမ်ထဲမှာ
ဒီလောက် လွန်လွန်ကျူးကျူး ဖောင်းဒိုင်းတဲ့ ကိစ္စ လက်မခံကြောင်း
ငွေပေးလို့ မရကြောင်း ပြောနေစဉ်
အမျိုးသားက ဆိုင်ကယ်နဲ့ အမြန်ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။
ရှမ်းပြည်အရှေ့ပိုင်း တာချီလိတ်မြို့တွင် အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရက်အတော်ကြာ ပျောက်ဆုံးခဲ့ပြီးနောက် မိသားစုမှ ရဲစခန်းသို့ အမှုဖွင့်ရန် သွားရောက်တိုင်ကြားချိန်မှ ၎င်းအမျိုးသမီးအလောင်း မီးသင်္ဂြိုလ်ပြီးဖြစ်နေကြောင်း စုံစမ်းသိရသည်။
ဖြစ်စဉ်မှာ အသက် ၂၁ နှစ် အရွယ်ရှိ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးသည် ပြီးခဲ့သည့် (ဖေဖော်ဝါရီ ၁၃ ရက်) တွင် တာချီလိတ်မြို့ (Sky Club 1688 KTV) မှ အပြန်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကြောင်း သေဆုံးသူနှင့် နီးစပ်သည့် ဆွေမျိုးတစ်ဉီးက ပြောသည်။
“1688 KTV မှာ သွားလည်ပြီး ပျောက်သွားတာ။ လူများတွေ နောက်ဆုံးတွေ့တာတော့ ဗိုလ်ကြီးတစ်ယောက်နဲ့ ထွက်သွားတယ် ပြောတယ်။ သေချာလားဆိုတာတော့ မပြောတတ်ဘူး”ဟု ဆွေမျိုးနီးစပ်သူ အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြောသည်။
အဆိုပါအမျိုးသမီး ပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက် ၃ ရက်အကြာ (ဖေဖော်ဝါရီလ ၁၆ ရက်) တွင် စောင်ဖြင့် ပတ်ထားသည့် ရုပ်အလောင်းကို တာချီလိတ်မြို့ အရှေ့မြို့ပတ်လမ်း တစ်နေရာတွင် တွေ့ရှိခဲ့ကြောင်း သိရသည်။
အသက် ၂၁ နှစ်အရွယ်ရှိ ထိုအမျိုးသမီးငယ် ပျောက်ဆုံးသည့်အကြောင်းကို ၎င်း၏ အစ်မဖြစ်သူက တာချီလိတ်မြို့ ဟောင်လိတ်ရဲစခန်းသို့ အမှုဖွင့် တိုင်ကြားရန် သွားရောက်ချိန်တွင် စစ်တပ်လက်အောက်ခံ ရဲတပ်ဖွဲ့မှ မီးသင်္ဂြိုဟ်ပြီးဖြစ်ကြောင်း၊ မိသားစုဝင်များကို အကြောင်းမကြားဘဲ မီးသင်္ဂြိုဟ်ခဲ့ကြောင်း သိရသည်။
“သူ့ရဲ့ အစ်မက လူပျောက်တယ်ဆိုပြီး တင်ထားတာ ၃ ရက်ရှိပြီ။ အိမ်ပြန်မလာသေးဘူး ဆိုပြီး ရဲစခန်းသွားမေးမှ မီးသင်္ဂြိုဟ်လိုက်ပြီ ပြောတာ။ သူ့ကို ပြန်တွေ့တော့ မြို့ပတ်လမ်းမှာ စောင်နဲ့ လာပစ်ထားသွားတယ်တဲ့။ အလောင်းကို မိသားစုဝင်တွေ တစ်ယောက်မှ မတွေ့လိုက်ရဘူး၊ သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံးခရီးကိုတောင် မိသားစုဝင်တွေက ဘာမှ မသိလိုက်ရဘူး”ဟု ၎င်းအမျိုးသမီးက ဆက်ပြောသည်။
လက်ရှိတွင် အဆိုပါ အမှုအခင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး သေဆုံးသူ၏ မိသားစုကို ဆက်သွယ်သိရှိသည်အထိ မစောင့်ဘဲ ရဲတပ်ဖွဲ့မှ အလောင်းဖျောက် မီးသင်္ဂြိုဟ်လိုက်သည့် ကိစ္စအပေါ် မြို့ခံများမှ အကြီးအကျယ် ဝေဖန်မှုများ ရှိနေကြောင်း သေဆုံးသူ၏ သူငယ်ချင်းတစ်ဦးက ပြောသည်။
“လူမှုကူညီရေးအဖွဲ့က ဆေးရုံတင်ပြီး ထားတော့ အနံ့ထွက်တယ်ဆိုပြီး မီးသင်္ဂြိုဟ်ပစ်လိုက်တာ လို့ ပြောတယ်။ အခု ဒီကိစ္စက တမင်ဖုံးထားသလို ဖြစ်နေတယ်။ အရင်က လမ်းဘေးမှာ ပိုင်ရှင်မဲ့ အလောင်း သေနေရင်တောင် တင်တာကို”ဟု ၎င်းသူငယ်ချင်းဖြစ်သူက ပြောဆိုသည်။
စစ်အာဏာသိမ်းပြီးနောက်ပိုင်း ထိုင်း-မြန်မာနယ်စပ်ရှိ တာချီလိတ်မြို့တွင် တရားဥပဒေစိုးမိုးမှု ကင်းမဲ့လာသည့်အပြင် အပြစ်မဲ့ ပြည်သူများ ပျောက်ဆုံးခြင်း၊ ပြန်ပေးဆွဲခံရခြင်း စသည့် ပြစ်မှုကျူးလွန်ခြင်း အမျိုးမျိုးကို ခံနေရသည့် အပြင် သက်ဆိုင်ရာ တာဝန်ရှိသူများမှ ထိရောက်စွာ အရေးယူပေးနိုင်ခြင်း မရှိကြောင်း ဒေသခံများက ပြောသည်။
အဲဒီနေ့က ဗိုလ်ချုပ်အောင်ဆန်းမွေးနေ့ရောက်ဖို့ ၃ ရက်အလို ဖေဖော်ဝါရီ ၁၀ ရက်နေ့ပါ။
မကွေးတိုင်း၊ ပေါက်မြို့နယ်တောင်ပိုင်းက ကြားကာလပညာသင်ကျောင်းလေးထဲမှာ ဆရာမတွေနဲ့ ကလေးတွေဟာစာသင်ခန်းတစ်ခန်းထဲမှာ စုဝေးနေကြတယ်။မကြာခင် ကျရောက်တော့မယ့် ဗိုလ်ချုပ်မွေးနေ့မှာဂုဏ်ပြုဖို့ “အောင်ဆန်းဇာနည်”ကဗျာနဲ့ “အာရှသူရဲကောင်း”သီချင်းကို ဆရာမတွေက ကလေးတွေအားလုံးကို သင်ပေးနေကြတာပါ။
အဲဒီအချိန် အခန်းထောင့်က ခြင်းလေးထဲမှာထားထားတဲ့ စကားပြောစက် အိုင်ကွန်က တဂျစ်ဂျစ်မြည်လာတယ်။ “ပါရာမော်တာတစ်စီး တက်လာပါတယ်”တဲ့။ ပါရာမော်တာ(စက်တပ်လေထီး) တက်လာတယ်လို့ အိုင်ကွန်ထဲကနေ ကြားလိုက်ရတာနဲ့တပြိုင်နက် ကလေးတွေကို ဗုံးခိုကျင်းထဲ ဝင်ခိုင်းခဲ့ကြတယ်။ပါရာမော်တာဟာရွာရဲ့တောင်ဘက်ခပ်ဝေးဝေးရှိတောနေရာကိုဗုံးသီးလေးလုံးကျဲချသွားတယ်တဲ့။
ပါရာမော်တာပြန်သွားပြီလို့ ကြေညာတာနဲ့ ကလေးတွေကို အတန်းထဲကို ပြန်ဝင်ခိုင်းခဲ့ကြတယ်။ ကလေးတွေကတော့ ကြောက်စိတ်တွေ စဝင်လာခဲ့ပြီ။ “ကျွန်မတို့လည်း တိုက်ပွဲမဖြစ်ဘဲ ထက်ပြီး ဖိုက်တာလာမယ် မထင်ထားလို့ ကလေးတွေကို အိမ်ပြန်မလွှတ်မိပါဘူး။”လို့ အဲဒီကျောင်းက ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူ(အမည်လွှဲ)က ပြောပါတယ်။
ဆရာမတို့ရွာတွေက ရွာအခြေအနေအရ တောအိမ်တွေမှာနေရတဲ့အတွက် ကျောင်းနဲ့ကလေးတွေအိမ်နဲ့က နည်းနည်းဝေးပါတယ်။ တကယ်လို့ ပြန်လွှတ်မယ်ဆိုရင်လည်း အိမ်က ဆိုင်ကယ်အကြိုလာမှ ထည့်ပေးတာပါ။ ဒါ့ကြောင့် ကလေးတွေကို စာသင်ခန်းထဲပဲ ပြန်သွင်းလိုက်ကြတယ်။
ကဗျာနဲ့သီချင်းကို ဆက်သင်နေတုန်း နာရီဝက်လောက်အကြာမှာ အခန်းထောင့်ခြင်းထဲက အိုင်ကွန်က ထမြည်ပြန်ပါတယ်။ “ဂျက်ဖိုက်တာတစ်စီး ခပ်နိမ့်နိမ့်ဖြတ်သန်းလာတယ်”တဲ့။
ဆရာမတွေကော ကဗျာရွတ်နေတာရပ်လိုက်ကြရပြီ။ ဆရာမတစ်ယောက်က သံစည်ပိုင်းကို အဆက်မပြတ် ခေါက်ပြီး ကလေးတွေကို ပုန်းကျင်းထဲ အပြေးဆင်းခိုင်းတယ်။ ကလေးတွေ အကုန်လုံး ကျင်းထဲရောက်ပြီး ဆရာမတွေက ကွင်းဘေး သစ်ပင်အောက်မှာ ကြည့်နေစဉ် ကောင်းကင်တခွင်လုံး လေယာဉ်သံတွေ ကြားလိုက်ရပါတယ်။ ကလေးတွေ ကျင်းထဲ ရောက်ပြီးမှ လေယာဉ် ရောက်လာခဲ့တယ်။
ဆရာမတွေလည်း ကလေးတွေကြားထဲ တစ်ယောက်တစ်နေရာစီ ခုန်ချခဲ့ပြီး ကလေးတွေကို စောင့်ရှောက်တယ်။ ကလေးတွေ မကြောက်ဖို့၊ အနေအထား မှန်နေဖို့ ပြောပေးခဲ့ရတယ်။
ဗုံးကျင်းကလည်း လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေပြီး လုံးဝ ဘေးကင်းလုံခြုံတဲ့ အထဲမှာ မပါပါဘူး။ မြောင်းကျင်းလို ကျင်းပြီး “Z” ပုံ သဏ္ဌာန် ရှိပါတယ်။ ကျင်းက အရမ်းလည်းမနက်ပါဘူးလို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပြတယ်။ “ကျွန်မတို့ ခါး သာသာလောက်ပဲ ရှိပါတယ်။ အပေါ်မှာ အမိုး၊ အဖုံး လည်း မပါပါဘူး။ ကျဉ်းမြောင်းတဲ့အတွက် ဘေးမြေနံရံတွေနဲ့ ထိကပ်နေပါတယ်။ တကယ်တော့ မထိရဘူး ပြောပါတယ်။ ဗုံးကျင်းထဲမှာ လေယာဉ်လာရင် နေရမဲ့ အနေအထားတွေကိုလည်း သိသမျှ လေ့လာထားသမျှ ကလေးတွေကို ပြောပေးပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောတယ်။
ပြီးတော့ အခြားကျောင်းတွေမှာဆို အစောပိုင်းကတည်းက လေယာဉ်လာရင် ဘယ်လို နေရထိုင်ရမယ်ဆိုပြီး အနေအထားတွေကို လက်တွေ့သင်ကြားပို့ချပေးကြပါတယ်။ ဆရာမတို့ကျောင်းမှာတော့ အဲဒီလိုတွေ မလုပ်ခဲ့ရဘူးတဲ့။
“ကျွန်မတို့ ဗုံးကျင်းတူးပြီးတဲ့အချိန်မှာ အဲဒီလို သင်ကြားပေးစေချင်ခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူပြောလို့ ဘယ်ကိုပြောပြီး သင်ပေးခိုင်းရမှန်း မသိလို့ ဒီတိုင်းပဲ နေခဲ့ရပါတယ်။ ပြီးတော့ ကျွန်မတို့လည်း လေ့လာပြီး တက်သိမယ့်လူများကိုမေးပြီးပဲ အနည်းအကျဉ်းသာ သိခဲ့သင်ခဲ့ရပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပြတယ်။
“နားကို ပိတ်ထားရမယ်၊ ခေါင်းကို ငုံ့ထားရမယ်၊ တက်နိုင်သမျှ ကျုံ့နေရမယ်၊ ဝပ်နေရမယ်၊ ဒူးနှစ်လုံးကြား ခေါင်းထားရမယ် ဒီလောက်ပဲ သိပါတယ်။ အမှားလည်း ပါရင် ပါမှာပေါ့”လို့ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ဆိုပါတယ်။
အဲဒီအချိန် ဆရာမတွေရောကလေးတွေရော အားလုံး ကြောက်နေကြပါပြီ။ ဂျက်ဖိုက်တာက ပထမတစ်ပတ် ပတ် ချပြီးတော့ ကလေးငယ်လေးတွေလည်း ကိုကုန်ကြပြီ။ ဗုံးခိုကျင်းထဲမှာ ဆူညံနေခဲ့ပြီ။ “ဆရာမရေ၊ အမေရေ၊ အဖေရေ”အော်နေရင်း ငိုနေကြပြီ။ ကလေးတွေရဲ့အသံဟာ လေယာဉ်သံလိုပဲ ကျယ်လောင်နေခဲ့တယ်။ ကလေးတွေနဲ့အတူ ဆရာမတွေပါ ငိုမိတယ်။
ဆရာမတွေလည်း ထိတ်ထိတ်ပျာပျာနဲ့ပဲ “သားတို့သမီးတို့မငိုရဘူးနော်၊ မဆူရဘူး၊ ခေါင်းပဲငုံ့ထား၊ နားပိတ်ထား၊ လိမ္မာတယ် ငါ့ကလေးတွေ”စသဖြင့် ချော့မော့နေရတယ်။
လေယာဉ်က ၄၊ ၅ ပတ်လောက် လာတယ်။ တစ်ခါလာရင်း ချရင်းပဲ။ လေယာဉ်အနားရောက်ရင် ဝပ်နေပြီး အဝေးရောက်ရင် ကလေးတွေက ဆရာမတွေကိုအားကိုးတကြီး ခေါ်ပြီး “ဆရာမ ကြောက်တယ်၊ အိမ်ပြန်ချင်တယ်”ဆိုပြီးပြောတယ်။ ဆရာမတွေလည်း “မကြောက်နဲ့နော်၊ ဆရာမတို့ ရှိတယ်၊ ဘာမှကြောက်စရာမလိုဘူး၊ ဘုရားကို အာရုံပြုထား” ဆိုပြီး ဘုရားစာ ရွတ်ခိုင်းနေခဲ့ပါတယ်။
“အဲ့ဒီအချိန်မှာ သင်လက်စ မြန်မာစာအုပ်နဲ့ ဖုန်းပဲ လက်ထဲပါတော(တော့) ကြံရာမရ စာအုပ်လေးနဲ့ပဲ သူတို့လေးတွေအပေါ် လက်နှစ်ဖက်နဲ့အုပ်ပေးလိုက်တယ်။ ကလေးလေးတွေ ကျွန်မတို့ ဆရာမတွေကို အားကိုးတကြီး ဖြစ်နေတဲ့အချိန် ဘယ်လိုကာကွယ်ပေးရမလဲ ကြံရာမရ ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့။”ဆရာမဒေါ်ဝင်းဝင်း(အမည်လွှဲ)က ပြောပြတယ်။
ကလေးတွေကိုသာပြောနေရတာ ဆရာမတွေလည်း ကြောက်ရွံ့စိတ်တွေ ကြီးစိုးလာခဲ့တယ်။ လေယာဉ် ခေါင်းပေါ်တည့်တည့်ဆို ပြောစရာတောင် မလိုတော့ပါဘူး။ ကလေးတွေဟာ ပြားပြားဝပ်ပြီး နားတွေကို ပိတ်ထားလိုက်ကြတာ ကျုံ့ထားလိုက်ကြတာ ဆက်တက်တုန်နေအောင်ထိပဲ။ “သူတို့လေးတွေ ကြောက်နေကြတာ ပြန်တွေးတိုင်း ရင်ထဲနင့်နေတာပဲ။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပြတယ်။
ဆရာမဒေါ်ဝင်းဝင်းကတော့ သမ္ဗုဒ္ဓေဂါထာကို ရှေ့ကဆိုပြပြီး ကလေးတွေကိုလိုက်ဆိုခိုင်းခဲ့တယ်။
“လေယာဉ်တစ်ခါ ပစ်ချလိုက်ရင် ကလေးတွေဆီက “အားကိုးတကြီးနဲ့ “ဆရာမ” လို့ ပြောလိုက်ရင်ပဲ ကျွန်မတို့မှာ ဘုရားစာရွတ်ခိုင်းပြီး လက်နှစ်ဖက်နဲ့ အုပ်မိုးပြီး အားပေးခဲ့ရတာပေါ့။ ကလေးတွေက “ဆရာမ ကြောက်တယ်” လို့ ပြောလိုက်တယ်ဆိုရင်ပဲ ကျွန်မတို့မှာ ပျာယာခတ်ပြီး ဘုရားစာရွတ်ပြီး အားတင်းခိုင်းရပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဝင်းဝင်းက ပြောပြတယ်။
ကလေးတွေကို အားပေးရင်း နောက်ထပ်ဆရာမတစ်ဦးဖြစ်တဲ့ ဆရာမဒေါ်မွန်(အမည်လွှဲ)ကတော့ ငါတို့ဆရာဆရာမတွေနဲ့ကလေးတွေ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီလို့ခံစားလိုက်ရတယ်လို့ပြောပြတယ်။
“လူ့ဘဝမှာ မနေရတော့ပါဘူး သေနေ့စေ့ပြီလို့ ချစ်ရတဲ့ အမေ၊ အဖေ၊ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့လဲ ခွဲရတော့မယ်လို့တောင် တွေးခဲ့မိပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်မွန်က ပြောပြတယ်။ ဆရာမဒေါ်မွန် လေယာဉ်ကြီး အမြန်ပြန်ပါတော့သာဆုတောင်းနေမိတယ်လို့ ဆိုတယ်။
အဲဒီအချိန်မှာ မှီခိုရာလည်း မရှိတော့ ဆရာမတို့ ကြောက်ရွံစိုးရိမ်ခဲ့ကြတယ်။ကလေးတွေကို အတတ်နိုင်ဆုံး ကာကွယ် စောင့်ရှောက်ရမယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ ကြောက်စိတ်ကိုဖယ်ရှားရတယ်။
“ကျွန်မတို့တောင် အသံကြားရင် ကြောက်နေခဲ့တာ၊ကလေးတွေဆိုဘယ်လောက်တောင်ကြောက်နေကြမလဲ။ ကြောက်စိတ်နဲ့ ကျွန်မတို့ကိုပဲ အားကိုးတကြီး ကပ်တွယ်နေကြတာ။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပြတယ်။ ကလေးတွေဟာ ဆရာမတွေရဲ့ လက်ကလေးတွေကို အတင်းဆွဲပြီး “သား ကြောက်တယ်၊ သမီး ကြောက်တယ်” ဆိုပြီး ငိုနေခဲ့ကြတယ်။
ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက “ဘုရားကို အာရုံပြုထား၊ ကလေးတို့က မနက်တိုင်း ဘုရားဖူးတယ်လေ၊ ဘာမှမဖြစ်ဘူး၊ ကုသိုလ်တွေ အများကြီး လုပ်ထားတာ” ဆိုပြီး အားပေးရတယ်။ ပြီးတော့ “လေယာဉ်က ဒီတစ်ပတ်ပြီးရင် ပြန်ပြီနော် မကြောက်နဲ့နော်၊ ဆရာမတို့ ဆီမချဘူး၊ တခြားတစ်နေရာ ချတာပါ”ဆိုပြီး အားတင်းပြီး ကြိုမသိတဲ့ အရာကို မုသားနှောပြီး အားပေးနေရတယ်။
မလုံနိုင်မှန်းသိပေမဲ့ ဆရာမတွေဟာ ကလေးတွေအပေါ် လက်ကလေးတွေ မိုးပေးရတယ်။ ဆတ်ဆတ်တုန်အောင် ကြောက်နေတဲ့ ကလေးတွေ လက်ကလေးတွေကို တင်းတင်းဆုပ်ပေးပြီး အားပေးရတယ်။
“၁၅ မိနစ်လောက် ဆိုပေမဲ့ ကိုယ်တွေရော ကလေးတွေပါ စိတ်ဒဏ်ရာအပြည့်နဲ့ နောက် လေယာဉ်လာရင်ကို နားစွင့်ပြီး အိမ်တွေထဲတွေမှာ မနေရဲတော့ပါဘူး။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပြတယ်။
ကလေးတွေတင်မကဘူးဆရာမအချင်းချင်းလည်း ဖေးမခဲ့ရတယ်။ ဆရာမတို့ အပေါ်ကို မော့မကြည့်ရဲခဲ့ဘူး။ “ကလေးတွေရော ကိုယ်ပါ တည့်တည့်ကြီးသာ ကိုယ့်အပေါ်ချသွားရင်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့ မောမကြည့်ရဲခဲ့ပါဘူး။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပြတယ်။
လေယာဉ်ပြန်သွားရင် ခေါင်းလေးတွေ ထောင်နိုင်ပြီး အသက်ဝအောင် ရှူခိုင်းရတယ်။ လေယာဉ်သံက အရမ်းကြောက်ဖို့ကောင်းပါတယ်။ ကိုယ့်အပေါ်မှာပဲ ဝဲနေတယ်လို့ ထင်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ကလေးတွေမှာ နားထဲကို လက်နဲ့ အားကုန်ပိတ်ထားကြတယ်။ ကလေးမိဘတွေကလည်း ဖုန်းတွေအများကြီး ခေါ်ကြတယ်။ မိဘတွေလည်း ဘယ်လောက်စိတ်ပူနေကြမလဲ။ ဆရာမတို့လည်း ကြောက်ဇောနဲ့ ဖုန်းလာတာတွေလည်း မကိုင်နိုင်ပါဘူး။ ကလေးတွေကိုပဲ စိတ်ပူပြီး ဂရုစိုက်နေကြရတယ်။ “ငါတို့အပေါ် ငါတို့ကလေးတွေအပေါ်သာ ကျခဲ့ရင်ဆိုတဲ့ အတွေးတွေလည်း ဝင်လာပြီး အရမ်းကြောက်ခဲ့ရပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပြတယ်။
ဒီဖြစ်စဉ်က ဆရာမတို့အတွက်တော့ ပထမဆုံးပါ။
“ကျွန်မတောင် အားငယ်စိတ်တွေ ကြောက်နေခဲ့တာ။ သူတို့လေးတွေဆို ဘယ်လောက်များ ကြောက်လန့်နေမလဲဆိုတာ တွေးကြည့်လိုက်တိုင်း တဆက်ဆက် တုန်မိပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဝင်းဝင်းက ပြောပြတယ်။
“ကလေးတွေဟာ ငယ်ငယ်ကတည်းက စိတ်ဒဏ်ရာအပြည့် ရနေကြတာ။ လေယာဉ်ချသံကြားတာနဲ့ ဆရာမတွေရော၊ ကလေးတွေပါ အာမေဋိတ်သံအမျိုးမျိုးထွက်ပြီး မျက်စိမှိတ် နားပိတ်နေရတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပါတယ်။
ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူဟာ ငါမကြောက်ဘူးဆိုတဲ့ စိတ်မွေးထားပေမဲ့ ခေါင်းတွေလည်း ပူထူနေခဲ့တယ်။ နောက်ဆုံး ကံကောင်းထောက်မစွာ ဆရာမတို့ကျောင်းကလေး ဘေးကင်းခဲ့ပါတယ်။ “ကလေးတွေကိုလည်း အကောင်းဆုံး ကာကွယ်ပေးခဲ့ပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်ဖြူဖြူက ပြောပါတယ်။
လေယာဉ်ပြန်ပြီး တော်တော်ကြာသည်အထိ ကလေးတွေကို အားပေးရင်း စိတ်ချရပြီဆိုကာမှ ပြန်ထွက်ခိုင်းပြီး အိမ်ပြန်ခိုင်းခဲ့တယ်။
အဲဒီနေ့က လေကြောင်းတိုက်ခိုက်မှုဟာ ပေါက်မြို့နယ်၊ ချက်ကန်ရွာက အိမ်ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာပါ။ ဈေးဝယ်လာသူတွေအပါအဝင် ၁၀ ဦးထက်မနည်း သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။
“အဲ့နေ့က အဖြစ်အပျက်ကြီးကို ပြန်စဉ်းစားတိုင်း အချိန်ထိ လန့်နေတုန်းပါပဲ။ ခြေတွေလက်တွေ တုန်ပြီး ဘာလုပ်လို့ လုပ်ရမှန်း မသိအောင် ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်မွန်က ရင်ဖွင့်တယ်။ အသက်ရှင်သန်ခွင့်ရခဲ့လို့ ဝမ်းသာမိပေမဲ့ ထိခိုက်သူတွေအတွက် ဆရာမတို့ ဝမ်းနည်းခဲ့ကြတယ်။
“ကျွန်မတို့ ဆရာမတွေနဲ့ ကလေးတွေ အခုလို အသက်ရှင်ခွင့်ရလို့လည်း ဝမ်းသာမိပါတယ်။ ကလေးတွေ ပညာရေးအတွက်တော့ စိတ်မကောင်းဖြစ်မိတာပေါ့။ရှေ့ဆက်ပြီးမြန်မာနိုင်ငံကြီး အမြန်ဆုံး ငြိမ်းချမ်းပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းနေမိပါတယ်။”လို့ ဆရာမဒေါ်မွန်က ပြောလိုက်ပါတယ်။
People’s Spring
တရုတ်နိုင်ငံက မီးရှူးမီးပန်း အရောင်းဆိုင် တစ်ခုမှာ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားပြီး လူတစ်ဒါဇင်ထက်မနည်း သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။
တရုတ် နှစ်သစ်ကူးကာလ၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၁၈ ရက်နေ့တုန်းက တရုတ်နိုင်ငံ အလယ်ပိုင်း၊ ဟူပေပြည်နယ်၊ ကျန့်ကျီမြို့က မီးရှူးမီးပန်းနဲ့ ဗြောက်အိုးတွေ ရောင်းချတဲ့ဆိုင်မှာ ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ တရုတ် နှစ်သစ်ကူး ကာလမှာတော့ တစ်နိုင်ငံလုံးမှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေ ပစ်ဖောက်ပြီး နှစ်သစ်ကို ကြိုဆိုကြတာက အစဉ်အလာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘေဂျင်းအပါအဝင် မြို့ကြီး တော်တော်များများမှာတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ပိုင်းတွေအတွင်း အဲဒီလို မီးရှူးမီးပန်း ဖောက်မှုတွေကို ဥပဒေနဲ့ စတင် တားမြစ်လာခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ မြို့ငယ်တွေနဲ့ ကျေးလက်ဒေသတွေမှာတော့ နှစ်သစ်ကူးကာလမှာ မီးရှူးမီးပန်းနဲ့ ဗြောက်အိုးဖောက်တဲ့ အသံတွေ၊ ရှူးဒိုင်းပစ်လွှတ်သံတွေ ဆူညံနေကြဆဲပါ။ ကျန့်ကျီမြို့က မီးရှူးမီးပန်း ဆိုင်မှာတော့ ကနဦး မီးလောင်မှုတစ်ခု စဖြစ်ခဲ့ပြီး အဲဒီနောက် အပြင်းအထန် ပေါက်ကွဲခဲ့လို့ ဒေသဆိုင်ရာ အာဏာပိုင်တွေက ပြောပါတယ်။ မီးလောင်မှုနဲ့ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့် စတုရန်းမီတာ ၅၀ စာလောက် အကျယ်အဝန်းက ပြာကျသွားပြီး အသေအပျောက်ကလည်း ၁၂ ဦးထိ အတည်ပြုထားပြီး ဖြစ်တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။
တရုတ် အစိုးရ သတင်းဌာနဖြစ်တဲ့ CCTVကတော့ မီးရှူးမီးပန်းဆိုင် ပေါက်ကွဲမှု အကြောင်းရင်းကို အတိအကျ မသိရသေးဘဲ ဆက်လက် စုံစမ်းနေဆဲလို့ ဖော်ပြခဲ့ပါတယ်။
ပြီးခဲ့တဲ့ သီတင်းပတ်ကုန်ကလည်း တရုတ်နိုင်ငံ အရှေ့ပိုင်း၊ ကျန်းစုပြည်နယ်ထဲမှာ အလားတူပဲ မီးရှူးမီးပန်းဆိုင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ခဲ့ပြီး ၈ ဦးသေ၊ ၂ ဦး ဒဏ်ရာရခဲ့ပါတယ်။ ကျန်းစုက ပေါက်ကွဲမှုအပြီး တရုတ် အစိုးရရဲ့ အရေးပေါ် အခြေအနေ စီမံခန့်ခွဲရေး ဌာနက တစ်နိုင်ငံလုံးက မီးရှူးမီးပန်း အရောင်းဆိုင်တွေ၊ ဂိုဒေါင်တွေမှာ လုံခြုံရေးဆိုင်ရာ ပြန်လည် ဆန်းစစ်မှုတွေ လုပ်ဆောင်ဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့ပေမယ့် ရက်ပိုင်းအကြာမှာပဲ ဒုတိယမြောက် ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ထပ်ဖြစ်ခဲ့တာပါ။
အာဏာပိုင်တွေကတော့ အဲဒီလို ဆိုင်တွေနားမှာ အရပ်သားပြည်သူတွေက ဆေးလိပ်သောက်တာ၊ မီးမွှေးတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဗြောက်အိုးတွေကို စမ်းသပ်မီးရှို့ကြည့်တာတွေ မလုပ်ကြဖို့လည်း တိုက်တွန်းထားပါတယ်။
တရုတ်က စက်မှုလုပ်ငန်းတွေမှာ လုံခြုံရေး စံနှုန်း အားနည်းချက်တွေကြောင့် ပြင်းထန်တဲ့ ပေါက်ကွဲမှုတွေ မကြာခဏ ဖြစ်လေ့ရှိပါတယ်။ အခုလထဲမှာ ရှန်းရှီးပြည်နယ်မှာ ဇီဝနည်းပညာ စက်ရုံတစ်ခု ပေါက်ကွဲမှု ဖြစ်ပွားပြီး ၈ ဦး သေဆုံးခဲ့ပါတယ်။ အလားတူ ဇန်နဝါရီလတုန်းကလည်း အတွင်းမွန်ဂိုလီးယားမှာ သံမဏိစက်ရုံ တစ်ခု ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်ပြီး လူ ၉ ဦး အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ပါတယ်။
ကိုးကား: AFP
ထိုင်းနိုင်ငံ၊ ချင်းမိုင်မြို့အခြေစိုက် မြန်မာလူငယ်များ၏ ‘ဇင်းမယ်သံချပ်’ အဖွဲ့က သံချပ်ထိုးရာတွင် အကျဉ်းကျနေသည့် နိုင်ငံတော်သမ္မတ ဦးဝင်းမြင့်အား စစ်အာဏာသိမ်းခေါင်းဆောင်နှင့် တန်းတူထားကာ လှောင်ပြောင်သရော်ခဲ့မှုအပေါ် လူထုနှင့် တော်လှန်ရေးအင်အားစုများအကြား ပြင်းထန်သော ဝေဖန်ကန့်ကွက်မှုများ ပေါ်ထွက်နေသည်။
အဆိုပါသံချပ်ကို စစ်အာဏာသိမ်းမှု ၅ နှစ်ပြည့် လှုပ်ရှားမှုအဖြစ် ပြီးခဲ့သည့် ဖေဖော်ဝါရီ ၃ ရက်နေ့တွင် DVB TV News က ထုတ်လွှင့်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သံချပ်စာသားတွင် “မင်းအောင်လှိုင်နဲ့ နယ်ဓားပြ၊ ဒူဝါလရှီးလ၊ ဦးဝင်းမြင့်ပါ ပေါင်းထည့်ရင် လေးယောက်ဖြစ်ပြီရှင်။ သမ္မတကြီး လေးယောက်တွဲ တိုင်းပြည်ချောက်ထဲလဲ” ဟူ၍ ပါရှိခြင်းက ဝေဖန်မှုများ၏ အဓိက အချက်အချာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ယင်းလုပ်ရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ ‘ထောင်ဝင်စာပို့ကြမယ်အဖွဲ့’ က ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကန့်ကွက်ရှုတ်ချကြောင်း ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့၏ ထုတ်ပြန်ချက်တွင် သမ္မတ ဦးဝင်းမြင့်သည် ပြည်သူက ရွေးကောက်တင်မြှောက်ထားသူ ဖြစ်ပြီး လက်ရှိတွင် စစ်အုပ်စု၏ မတရားဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေရသည့် နိုင်ကျဉ်းတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ အကျဉ်းထောင်အတွင်း ပြင်ပလောကနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်ကာ ဘာတစ်ခုမှ ဆောင်ရွက်ခွင့်မရှိသည့် ပုဂ္ဂိုလ်အား လှောင်ပြောင်ခြင်းသည် လူ့အခွင့်အရေးနှင့် နိုင်ငံရေးအရ လေးစားမှု ကင်းမဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ ထုတ်လွှင့်ခဲ့သည့် DVB သတင်းဌာနတွင်လည်း တာဝန်ရှိသည်ဟု ထောက်ပြထားသည်။
ထို့အပြင် နိုင်ငံရေးအကျဉ်းသားဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျော်ကိုကိုကလည်း “ပြင်ပအခြေအနေကို ဘာမှမသိ၊ ဘာမှလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိတဲ့ အကျဉ်းသားတစ်ဦးကို ကျည်လွတ်ဗုံးလွတ်နေရာကနေ လက်လွတ်စပယ် ပြောဆိုတာဟာ တာဝန်ယူရမယ့်ကိစ္စဖြစ်ပြီး လိုအပ်ပါက DVB ကိုပါ Social Punishment လုပ်ရမည်” ဟု သူ၏ လူမှုကွန်ရက်စာမျက်နှာတွင် သတိပေးပြောဆိုသည်။
ထောက်ပို့ရဲမေတစ်ဦး ကမူ သမ္မတ ဦးဝင်းမြင့်ကို အာဏာသိမ်းစစ်ခေါင်းဆောင်နှင့် တန်းတူတွဲ၍ ပြောဆိုခြင်းသည် နိုင်ငံရေးအသိနှင့် တော်လှန်ရေးအသိ နိမ့်ပါးလွန်းရာ ရောက်ကြောင်း ဝေဖန်သည်။
လူမှုကွန်ရက်အသုံးပြုသူအချို့ကလည်း သံချပ်ဆိုသည်မှာ အမှားအယွင်းများကို ပညာသားပါပါ ထောက်ပြရသည့် အနုပညာဖြစ်သော်လည်း ယခုလုပ်ရပ်မှာ မတရားဖမ်းဆီးခံထားရသည့် ပုဂ္ဂိုလ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို စော်ကားသည့် ရိုင်းပျသော လုပ်ရပ်ဖြစ်ကြောင်း သုံးသပ်ကြသည်။
သမ္မတ ဦးဝင်းမြင့်သည် ၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ ဖေဖော်ဝါရီ ၁ ရက်နေ့ အာဏာသိမ်းမှု စတင်ကတည်းက ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသူဖြစ်ပြီး သဘာဝဘေးစီမံဥပဒေ၊ ဆက်သွယ်ရေးဥပဒေ အပါအဝင် ပုဒ်မများစွာဖြင့် ထောင်ဒဏ်ချမှတ်ခံထားရသူ ဖြစ်သည်။ ယခုကဲ့သို့ ‘ဇင်းမယ်သံချပ်’ အဖွဲ့၏ လုပ်ရပ်နှင့် DVB ၏ ထုတ်လွှင့်မှုအပေါ် တာဝန်ယူမှု တာဝန်ခံမှုရှိရန် လူထုက ဆက်လက် စောင့်ကြည့်လျက်ရှိကြောင်း သိရှိရပါသည်။