မိသားစု ၅ ယောက်
၁၀၂၇ ဒုတိယလှိုင်းစခါနီး
အချိန်မှာ မိသားတစုလုံး
အသတ်ခံရတာရယ်။

မအလတပ်မှာ
သားအကြိီးဆုံးကဗိုလ်မှူး

ရပ်ကွက်ထဲမှာ
ခြံအကျယ်ကြီးနဲ့
စာသောက်ဆိုင်ကြီး
ဟန်ပြဖွင့်ထားတယ်

တကယ်တမ်းက
လောင်းကစားဒိုင်လုပ်တာ။

သူတို့နေတဲ့
အိမ်နဲ့သိပ်မဝေးတဲ့
တောင်ကုန်းလေးမှာ
စခတွေထိုင်တဲ့
ကာကင်းစခန်းကုန်းရှိတယ်။

စစ်ငွေ့ကသန်းတော့
သူခိုးကပူ
သူခိုးပူလို့ဆိုပီး
ဗိုလ်မှူးအဖေဆိုတဲ့သူက
စခန်းကုန်းပေါ်ကို
သွားတိုင်တယ်တဲ့။

တချို့ပြောတာတော့
သူတို့အိမ်ကိုလုံခြုံရေးပေးဖို့
သွားပြောတာတဲ့။

ဗိုလ်မှူးအဖေက
စခန်းပေါ်ကအရာရှိကို
ဘာသွားပြောခဲ့တယ်မသိဘူး
အကြီးအကျယ်
စကားများကြတယ်လို့
ကြားတာပဲ။

ညပိုင်းမှာသူတို့အိမ်ထဲ
သေနတ်ပစ်သံတွေ
အော်ဟစ်ငိုယိုသံတွေ
ကြားတာပါပဲ။

ဘယ်သူမှ
မသွားကြည့်ရဲဘူး။

နောက်ရက်လည်းကြရော
၁၀၂၇မြို့သိမ်းတိုက်ပွဲကြီး
စပါရောလား။

စစ်ပွဲက
၁၀ရက်ကျော်လောက်
ကြာတော့အဲ့မိသားစုအိမ်က
အပုတ်နံ့တွေ
တစ်ထောင်းထောင်းထွက်။

စစ်ဖြစ်နေတော့
ဘယ်သူမှအလောင်းတွေကို
မကောက်ရဲဘူးလေ။

စစ်ပီးသွားတော့မှ
အလောင်းတွေကို
နာရေးအသင်းက
ကောက်သဂြိုလ်
ပေးရတယ်။

အားလုံး၅လောင်းနဲ့
ခွေး၁ကောင်တဲ့။
အငယ်ဆုံးမိန်းကလေးကို
မုဒိန်းကျင့်ပီးသတ်တာတဲ့။

အပုတ်နံကတော့
၃လလောက်ထိ
အိမ်ဘေးကဖြတ်သွားတိုင်း
ရနေတုန်း။

အပေါ်စခန်းကုန်းက
ဆင်းသတ်သွားတာလို့
ရပ်ကွက်ထဲက
လူတွေပြောကြတာပဲ။

ထားတော့။
စဥ့်ကူးဖြစ်စဥ်မှာ
PDFကလေးတွေ
ပြောရရင်
တော်လှန်ရေးလူငယ်တွေ
အမှားမရှိဘူး။

အင်မတန်ကိုစိတ်ထိန်းပြီး
လုပ်ကိုင်ဆောင်ရွက်သွားကြတာ။

၃ကြိမ်မြောက်လာတယ်
စခန်းကတာဝန်ရှိသူနဲ့
တွေ့ဖို့ခေါ်တယ်။
စကားကိုချိုချိုသာသာနဲ့
ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပြောတယ်။

ဒါကို မှ
အသက်ကြီးတဲ့
အမျိုးသမီးကြီးနဲ့
မျက်မှန်တပ်ထားတဲ့
အမျိုးသမီးငယ်က
ရန်တွေ့လွှတ်နေတာ
မြင်ရတာပဲ။

အဲ့မှာမှ
လက်နက်ကိုင်အားကြီးတိုင်း
ကြောက်နေရတာပဲဆိုတဲ့
စကားလည်းပြောခံရရော
ကလေးတွေပေါက်ကွဲ
ထွက်တာတွေ့လိုက်ရတယ်။

သို့ပေသည့်
ဒေါသကိုထိန်းပီး
ကိုယ့်လူကိုယ်ထိန်းလို့
ကောင်းကောင်းမွန်မွန်ပဲ
ထွက်သွားကြတာပါပဲ။

PDFကလေးတွေအင်မတန်
တော်ပါတယ်။

အိမ်ရှင်ရဲ့ မိုက်ရိုင်းမှူ့နဲ့
ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခြင်းမရှိမှူ
တို့ကြောင့်သာ
ဒီပြသနာဖြစ်သွားရတာ။

စဥ်းစားကြည့်ဗျာ။
ဒီလိုဖြစ်စဥ်မှာ
PDFကလေးတွေ
မဟုတ်ပဲ စကစတွေဆိုရင်
ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာ။

တချို့တွေက စစ်ဖိနပ်နဲ့နင်းမှ
ပိချင်တာ။

စစ်ဖိနပ်နဲ့ထောင်းမှ
ပြောင်းချင်တာ။

စစ်ဖိနပ်နဲ့ထိုးမှ
အချိုးပြေချင်ကြတာရယ်။
ထွီးးးး

ထပ်ပြောမယ်။
လေးစားတယ်။

Naung