အသက် ၆၀ ကျော် ဖခင်အရင်းကို သမီးအရင်းက လက်ဆယ်ရေကန်ဘောင်မှာ လာရောက်စွန့်ပစ်သွားခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်”

အသက် ၆၀ ကျော် ဖခင်အရင်းကို သမီးအရင်းက လက်ဆယ်ရေကန်ဘောင်မှာ လာရောက်စွန့်ပစ်သွားခဲ့တဲ့ ဖြစ်ရပ်”

ဘဝရဲ့ နေဝင်ချိန်မှာ နွေးထွေးတဲ့ အိမ်ဂေဟာလေးတစ်ခုထက် ပူလောင်တဲ့ မျက်ရည်တွေနဲ့အတူ လက်ဆယ်ရေကန်ဘောင်ထက်မှာ အဖော်မဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့ရတဲ့ ဖခင်အိုကြီးတစ်ဦးရဲ့ ဖြစ်ရပ်ကတော့ တကယ်ကို ရင်နာစရာပါ။

အသက် (၃၀) ကျော်အရွယ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ ကိုယ်တိုင်မွေးထားတဲ့ သမီးအရင်းဖြစ်သူက အသက် (၆၀) ကျော်အရွယ်ရှိပြီဖြစ်တဲ့ မိဘအိုကြီးကို “လာရောက်စွန့်ပစ်သွားခဲ့တာ” ဖြစ်ပါတယ်။

ပရဟိတအဖွဲ့က လူငယ်တွေ ရောက်ရှိသွားချိန်မှာတော့ အဆိုပါဖခင်ကြီးဟာ အိမ်ပြန်ပို့မှာကို ကြောက်လန့်တကြား ငိုယိုတောင်းပန်နေရှာပါတယ်။

“အိမ်ပြန်ရင် ပိုဆိုးမှာကို ကြောက်နေတဲ့ မျက်ရည်တွေ…”

သားသမီးတွေရဲ့ ငြိုငြင်မှုက ဘယ်လောက်တောင် ကြီးမားနေခဲ့သလဲဆိုတာ ဖခင်အိုကြီးရဲ့ တုန်လှုပ်နေတဲ့ ပုံရိပ်တွေက သက်သေပြနေပါတယ်။

ဒီဖြစ်ရပ်ဟာ ကျွန်တော်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် သင်ခန်းစာတစ်ခုလည်း ဖြစ်စေပါတယ်။

မိဘတွေအနေနဲ့ အိုစာမင်းစာ စုဆောင်းထားဖို့ လိုအပ်သလို၊

သားသမီးတွေအနေနဲ့လည်း ကျေးဇူးတရားဆိုတာကို မေ့လျော့မသွားသင့်ပါဘူး။

လက်ထဲမှာ ဘာမှမရှိတော့တဲ့ အချိန်၊ ကျေးဇူးမသိတတ်တဲ့ သားသမီးတွေနဲ့ ဆုံရတဲ့အခါ မိဘတွေရဲ့ ဘဝနေဝင်ချိန်ဟာ တကယ်ကို ခါးသီးလွန်းလှပါတယ်။

ခုလို အချိန်မီ ကူညီပေးကြတဲ့ ပရဟိတမောင်မယ်တွေကိုလည်း အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ရှိကြောင်း မှတ်တမ်းတင်အပ်ပါတယ်။